Nieuwtjes

Soms, he....wilde ik bijna de muis uit het raam gooien. Krachtig. Maar dan heb ik geen muis meer. Kan ik dus niet meer werken. Dus...Tot Joost langskomt. En een testje doet met de batterijen. 1 was op. Nw. Batterij erin....opgelost. Pfff...

 

22 uur draaide de droogmachine voor 7 rekken tomaten en 2 chillies. Het kostte 1,60. Acceptabel, dacht ik zo. En oh, wat is de voorraad gegroeid. Dat wordt ETEN!...

 

Vrijdagmorgen loop (nou ja, heeeeeel langzaam schuivel/ministap) ik met de rollator – jawel – de praktijk binnen. Overwinning en topsport.  De beweeglijkheid v/d voet is bijna terug. Er is nog maar een beetje zwelling maar die zit nou net daar, waar die de buiging nog belemmert. De knie heeft nog meer aandacht nodig.  

 

Broodbakken: vrijdagavond en zaterdag met Joost als hulp; fantastisch. Er zijn 6 tomaten/kruidenstokbroden gebakken, 4 landbroden, 6 zaadbroden. Minder dan anders, maar dit konden we aan. Moe en voldaan gaan we rusten. En we hebben gemeten, hoeveel het kostte: 58 cts. Van opwarmen tot einde. Daarna is de kort aangebraden conejo – konijn – op restwarmte aan het garen. Voor morgen.

 

Vanaf nu weer elke avond een volle bak druiven pp. Jawel, zij zijn rijp en overheerlijk. En appels. En peren. We worden fruitig...En potverdriedubbeltjes…waar de amandelen eerst poco-a-poco kwamen, nu komen ze met emmers tegelijk! Gelukkig is de tomatenoogst aan het teruglopen. Oh ja, en vijgen komen nu met bakken vol.

 

Droppie lijkt geen blijvertje; zo af en toe komt ie nog eens zijn buikje volproppen, en weg is ie weer. Maar daarvoor is er Felix....Heel hoog op de poten (we vermoeden een kater), prachtig slank (jong) beestje. Onze poezels lijken er nog niet uit ‘’wordt het wat of niet’’ maar hij ligt lekker onder de tafel, of voor het terras, smikkelt volop op tafel, en lijkt niet al te schuw; Joost kan tot 50 cm bij hem komen. We wachten maar eens af. En af en toe corrigerend ‘’nee Felix, niet blazen, dit zijn onze poezels en als je hier ook wilt wonen, lief doen’’! Poezelgedoe alom. Blacky werpt zich op als bewaker en opvoeder. Alle anderen doen nl. niks. Goed zo, jongen!

 

Prachtige uien liggen overal te drogen; grote joekels. Rode en bruine. Evenals amandelen. Dinsdagmorgen; Joost komt met een volle emmer appels en peren binnen. Oeps! Dat wordt drogen! Zoveel hebben we tot nu toe nog nooit geoogst! Yammie! En 2 grote bakken met vijgen. Tegen het eind blijk ik mijn vingers beurs/open te hebben; continu wrijving, het “lijm’’ plakt en zorgt zo ervoor dat de huid naar de knoppen gaat. Vlg. keer met handschoenen aan.

 

Potverdorie...het gedonder gaat weer starten. Gisteren zag ik dat alle slaggaten voor de groeve waren dichtgemaakt. Joost roept ‘’aha, ze gaan vast vertrekken’’’. Nou, ik had een ander idee...En verdikkie, ’s middags brak de pleuris uit: de asfaltfabriek wil vechten/gemeente voor de rechter slepen (of is het loos gedreig? Wordt nu bekeken door de advocate), de gemeente roept hulptroepen in en binnenkort wordt ofwel het hele dorp gemobiliseerd of er gebeuren andere dingen, maar het zal in elk geval geen rust geven de komende tijd. Wordt vervolgd. Moet ik verdorie nog haast maken met die samenvatting/vertaling van de vorige doc’s, ik dacht ‘’ik wacht effe’’...Muy mooi niet dus....

Men adverteert met ‘’een paar stappen, en u hebt een BBVA online bankrekening’’. Nou, muy mooi niet. Het systeem vult dingen in die we niet kunnen aanpassen en die niet kloppen. Joost is ineens vrouw (in het kader van genderneutraal ga ik hier toch niet mee akkoord), heeft ook nog een domicilie in de VS en dan zegt die mevrouw ook nog, dat je het contract moet printen, en ermee naar een filiaal, om de fouten te herstellen. En dat noemen ze internet bankieren? Wordt vervolgd, want we willen wel een bankrekening, maar niet 120,00/jaar betalen voor 3x niks.

 

Zaterdag gaat Lief naar het dorp voor een croissantje, terwijl ik in het zwembad ploeter. Gesloten.  ‘’I.v.m. feestweek zijn we later open’’. Gezeten op mijn rollator, tussen zwembad en bloembak, krijg ik buiten ontbijt geserveerd: heerlijke scrambled eggs met kaas, 3 Züpfe boterhammetjes met ham/kaas. En warme thee. Luxe ontbijt, onder stralende zon. Zo warm je wel op! Super luxe service!

Daarna is het even tijd voor een tekst voor de niet-Spaanse residenten, en daarna weer een 8 kg tomaten wegwerken voor de droogmachine. Vrijdagavond was de opbrengst van zoveel tomaten, gedroogd en vermalen tot poeder: 2 x 200 gr. Juist. 400 gr. Wel super geconcentreerd (voor soep, saus, bouillon en kruiderij), de smaak en geur knalt haast uit het zakje.

 

Zondag is het top druk: onder het wissel-bad-badderen na het oefenuurtje in het zwembad een emmer amandelen lospellen. Daarna een paar kilo aardappels tot blokjes wegwerken, een grote schaal vijgen wacht op gezellig samenzijn in diepvrieszakjes; nieuwe lading tomaten in droger.  Kippetje pruttelt.

 

Maandagmorgen, ik word er moedeloos van. De zenuwen, aansturing, spieren/weefsels etc. wil allemaal niet echt goed coördineren. Behoorlijke pijn in het weekend. Nog afgezien van ‘’er zit een steentje onder m’n voet’’ of ‘’kuilen in het zwembad’’. Ondertussen repareert Joost losgeschoten waterpieltjes, oogst vijgen, en regelt mijn ontbijt. ’s Middags is de Peut toch echt tevreden. Droog de tranen. Doorzetten.

’s Avonds om 19.15 een heuse wolkbreuk. En Joost wou nog net spuiten....Was is net op tijd naar binnen, amandelen onder dak. De meeste poezenkattels zijn veilig op het terras. Het regent van alle kanten in. Ee er gonst een hete lucht; 30,1 en stijgend! Terwijl hij net nog 26 was. Huh? Terwijl ik op bed lig te mahjongen, rent Joost van raam naar raam. Dichtzetten! Voordeel; het natte terras is bij deze hittewaai direct droog! En dat in augustus? Nog nooit meegemaakt. Om half 8 schijnt de zon. En is de temperatuur stijgend, 32,3...en oplopend. 19.44: 33,8.

En dan heeft Joost het wateropvangsysteem puik aangelegd, komt er ineens op de ochtend GEEN condens. Nou ja, zeg!

 

Woensdagmiddag trek ik de ‘’stoute’’ schoenen aan: ofwel ook rechts de sandaal aan. Kan ik ‘’recht’’ staan. E.e.a. blijkt veel soepeler, vooral in de voet. En of ik dan op het eind v/d sessie naar de uitgang wil lopen (da’s ver!)...Op  krukken. Met beide voeten. In het zwembad lukt dat redelijk goed! Zonder onding-krukken. Maar op het droge? Oei. Het kost in het begin  moeite, hoe krijg ik de boel gecoördineerd? Want van kop naar teen is de communicatie zeg maar ernstig in de war. En is een simpel ‘’loop effe’’ een heuse topsport-uitdaging. Uiteindelijk schuivel/stap/loop ik toch. Pfff...Elke stap is een overwinning. I did it! Vrijdag gaat rollator mee; veiliger en makkelijker om te leren lopen, zegt de peut. Beginnen ze gelijk over het Jakobs pad....

En ik besluit, om niet ’s avonds nog voor te bereiden om donderdag brood te bakken. Het is even op. We gaan vrijdagmiddag voorbereiden, en zaterdag rustig bak dag. Zo doen we dat. Voelt goed.

 

’s Avonds weer een onweer/hoosbui! De 200 l tank is bij 5 mm neerslag voor ¾ gevuld. De nacht wordt koud en ’s morgens doen we alle ramen dicht. KOUD in de warmste maand! Ik overwin me en ga het zwembad in. Het frontje gaat dicht. Na 30 min. ben ik verkleumd. Ijskoude buitenlucht. Binnen lig ik met een dik t shirt, joggingbroek, vest en sokken heel langzaam warm te worden.  Ondertussen heeft Joost de pepers en paprika’s tot poeder vermalen. Kleine mini-zakjes blijven over.

Om 11.30 nog koud. Bewegen! Buiten wil ik met de rollator de 1e stappen zetten. Het duurt even, maar dan schuivel ik pas voor pas rondom het zwembad. Ik haal ruim 14 meter; en dan is het op.  Moe en warm lig ik om 12.00 uur op bed. Net marathon. Tijd voor koffie.

Vrijdag heeft Joost de eerste bijna volle emmer amandelen geplukt. Her en der zijn nog de zachte/groenige buitenvelletjes om de noot; die pel ik eraf. De vriezer is vol, zegt Joost. Vanaf nu tomaten drogen. Supergaaf, prachtig rode wangetjes lachen ons aan ‘’eet me’’. Doen we! 

Zaterdag maken we 2 soorten sambals; voor recepten ga naar de receptrubriek. Yammie! Zondag een super spaghetti saus, zalig, de tomatensmaken knallen eruit. De temperatuur bereikt bijna 38 graden buiten, en maandag lees ik over record neerslag in Nl...

 

Maandag wordt keurig na afspraak de propaangastank opgehaald. Klaar. Plus wordt de vloeistof voor de solarpanels bijgevuld. Ziezo, gebeurt toch even in korte tijd heel wat! Dagelijks is er veel condenswater in de ochtend; na wat brainstorm borduurt Joost door op mijn idee, hupsakee, het idee wordt verfijnd. Gaan we regelen. Nou ja, die kanjer dan. Maar eerst tomaten voor de droogmachine verwerken. Doe ik wel.

 

Het been/de voet houdt me straal voor de gek; dan weer denk ik  in het zwembad in en kuil te zijn gestapt, terwijl de vloer glad is. Dan weer, alsof de voet naar rechts wijst; maar hij staat kaarsrecht.  Doel voor deze week: rechtop staan. 50/50 op beide benen belasten. En zittend 90 graden buigen. In het zwembad makkelijker dan erbuiten. Maar ik heb een hele week. Hard werken. Soms echter, als ik nog meer lees over CPRS, pfff...Doorgaan. Niet zeuren.

 

Dinsdag: Waar is Catootje? Al een paar weken bleef ie steeds meer uit de buurt. Leek soms last te hebben met eten. Dan zagen we’m wel weer eten. En toen bleef ie weg. Waar ben je, Catootje? Joost zocht hem overal. Gevochten met agressieve buurkatten, die potverdr...niet geholpen worden en maar doorfokken, omdat de stomme Spanjaarden sterilisatie/castratie niet macho vinden of niets om dieren geven?  Dinsdagavond vond hij hem. In de buurtuin. Dood. Te kort mocht hij bij ons zijn. Hij ruste in vrede. Dag, lieve Catootje. Wist Droppie dat dit zou gebeuren? Biedt hij zich aan als nieuwe?

 

Joost komt woensdagmorgen van vijgenplukken binnen ‘’raindrops keep falling on my head’’. Niet te geloven. In augustus?! Nou ja, het waren dan ook maar een paar. Met zand. Net zoals gisteren. Stelt niks voor, maar maakt wel even alles vies. Het zij zo. Dan maar ‘’in grijs’’ het zwembad in. Overigens; het zwembad is ook grijs gemêleerd; maar het water oogt echt licht turquoise blauw. Hoe dat kan? Geen idee, maar wel mooi. Ok, genoeg getreuzeld; oefenuurtje!

 

Flutse….maart vroegen we de electroman ‘’kom eens langs’’ i.v.m. de belachelijke verplichting van een ‘’smart meter’’ (die je dus niks oplevert) en verhoging contract. Want Spanje doet, wat in Europa niet mag. Limiteren, zonnetaks, beboeten als we energiezuinig zijn en een v/d duurste stroomprijzen. Enfin, ik wil min. een contract van 5,5, want dan kan ik voor eenzelfde hoeveelheid (jawel, verplicht te melden) ook zonne-energie regelen (totaal 10, we verbruiken 9). Vandaag papieren tekenen, en maar hopen, dat onze strategie uitpakt. En als het helemaal fout gaat, dan gaan we 100% zelf energie opwekken; kost een boel, maar nu gaat  het ook steeds meer kosten. Schandalig. Europa, he!?

 

Op Pinterest zie ik een kleurplaat. Sinterklaas. Vroeg beginnen. Juist. Buiten is het 34 graden.

 

Al dagen hebben we geen NL tv in de slaapkamer. Receiver en zo is allemaal in orde. Na lang logisch nadenken, alles checkend, komt Joost tot de conclusie; het is de LMB aansluiting. En aangezien we 4 hebben, en maar 3 nodig zijn, wisselt ie de kabel. En ja hoor. OPGELOST.

 

Donderdag lig ik om 0730 in het water te oefenen. Want Joost gaat straks op stap: boodschappen, tanken, spullen voor opvang van regen/condenswater. Ondertussen heb ik allerlei klusjes, uitzoek- en regelwerk, beantwoorden/schrijven mails. Merk dat het enorm intensief is: veel oefenen, zwembad, fysio. Topsport. En Joost helpen met oogst verwerken en koken. De dag is zo om. De asfaltfabriek vraagt nog om 2 documenten (Spaans) kort samen te vatten/te vertalen voor het geval dat. De Gemeente doet poging voor integratie met niet-Spaanse residenten; maar dat is me nu teveel. Reha heeft prioriteit. Het ZH wil ik informeren over de gemiste diagnose in de hoop dat ze’t wel onderkennen bij andere mensen, zo kan leed voorkomen worden.

 

Komt die leukerd aan met de tray gedroogde citroenen ‘’je hebt ze wel erg ver uit elkaar gelegd’’’...Grapje, zegt ie vrolijk! Hij weet het leuk te brengen! Even later krijg ik ontbijt op bed. Eerst ‘’brandstof’’ dan weer poedelen.IJSPEGELTJESKOUD voelt het vervolgens, als ik na een uur uit bad kom. Grijs weer, geen zon. Pet. Afrubbelen en gauw onder de fleece deken, met een bouillon/tomatensapje – en Joost voegde stiekem nog wat brandy toe. Zo snel warmde ik nog nooit op...Hik. Heerlijk.

 

Had me voorgenomen, dat als de pijnlijke massages doorgaan, ik bij de overbuurman van de peut (Grow Shop) een jointje zou gaan halen. Zou er waarschijnlijk kotsmisselijk van worden, maar het idee alleen al hielp...En toch is er in 10 dagen veel bereikt: ik kan de voet iets naar rechts/links bewegen (en omhoog/omlaag), en zelfs al een klein rondje maken. En op teen en hiel ‘’lopen’’, de knie iets verder buigen en nog zo wat kleine vorderingen. Lopen? Nog niet. De zwelling (oedeem) moet ook nog minderen, de kleur en de glans zijn nog niet goed. Maar he, we zijn nog maar net intensief bezig! Doorgaan. De volgende uitdaging is op het been staan, met rechte voet. En dan nog een rondje ‘fietsen’, Gurten here I come!

 

Er is weer een poezel, die lid van de familie wil worden. Zwart-wit, en het is een HIJ. Gelukkig...Hij blijft rondom het huis, vooralsnog lijken de anderen hem niet weg te willen pesten, en regelmatig zit hij op tafel prinsheerlijk te tafelen. Tja, als de poezenkattels hem accepteren, dan doen wij dat ook. Maar vooralsnog is hij schuw, loopt weg als Joost eraan komt. Joost wilde hem Salmiak noemen. Of Zwart-wit. Te lang. Droppie dan?

 

Ik ga toch maar eens aan de gang. Met kleien (zelfhardend). Het werd totaal anders dan ik wilde. ik was een goede 1 ½ uur bezig; met pootje omlaag...Het begin is er. Liggen, lezen, schrijven, computeren, oogst verwerken en veel oefenen ok. Maar er is meer!

De krekels krekelen om het hardst, de cicades geven oorverdovende concerten en de hop vliegt regelmatig langs. Bijeneters maken luidruchtig bekend dat ze er zijn, en de zwaluwen vliegeren voor en door het terras. Prachtig. Bonen zijn afgelopen. Evenals grapefruits en sinaasappels. Amandelen lonken al. En de (witte) vijgen zijn er ruimschoots; heerlijk bij het ontbijt! En de 1e druiven!

 

Het wordt druk! Woensdagmorgen eerst fysio. Dan even rusten thuis, om vervolgens uit te eten – voor het eerst sinds 2 maanden – in ons favoriete restaurant; onze 39e trouwdag! Ze hebben goed geluisterd; een kratje en een dik kussen lag klaar voor onder de tafel. Top. Zalig gesmuld. Was ongemak waard.  Maar voorlopig toch maar effe thuisblijven...

 

Donderdag ben ik om 07.15 al in het zwembad aan het oefenen. Want de zwembadboys komen. Ijspegeltjeskoud (want zonder ontbijt) lig ik daarna in bed. Joost brengt scrambled egg, warme thee.  De rand was nog niet afgewerkt na de 3e zwembadplaatsing;  ze verwachten morgen alles opgeruimd en wel op te leveren. Is deze klus ook eindelijk klaar. Joost plukte weer tomaten, pepertjes en vijgen. Dus....12 kg tomaten in de vriezer, en ruim 1,5 kg pepertjes. Een pan met ketchup is gemaakt (10 potjes) en morgen maken we sambal. En er komt nog veel meer, roept Joost...Een peperige geur hangt in het huis rond. Hoe zou dat nou toch komen...

 

Lichtpuntjes deze week: ik ‘’voel’’ dat ik op een koude tegel rust met mijn hiel en voorvoet. Maar hoe heet het water is bij het warm/fris water? Lastig. De knie kan ik in bad buigen; de hiel raakt de wand. En ik kan als een ooievaar plat op de bodem staan. Uitdaging: in huis plat op de voet staan, gewicht erop laten rusten. Nog niet lopen. Dat blijkt nog net niet te lukken. Komt wel. Maar evengoed is het leven behoorlijk op z’n kop gezet. 

Vrijdagmorgen: ik ben er even door. De complicatie is niet al te best, kans op herstel is niet vanzelfsprekend. En ik wil bewegen, maar het lukt niet. Omdat de spieren niet willen/kunnen en de zenuwen in de fik zijn gevlogen. Ik ga er 300% voor. Ik vecht. Maar zo af en toe heb ook ik een kort lontje, of wij samen. Het valt potverdorienogesaantoe niet mee. Sorry. Ik doe mijn best . Joost ook.

 

Zaterdag: Op het terras wachten 86 jasmijnbloemetjes, om van het stengeltje gerist te worden. Gedroogd worden ze later toegevoegd aan groene (bio) thee: heerlijkste thee, die jasmijnthee (maar let op, neem alleen jasminum officinalis, de rest is giftig!). Blacky vleit zich na vele aaitjes naast mijn stoel en ‘’bewaakt’’ me. Catootje kwam langs. Geen idee, waarom hij niet meer vlak bij ons wil zijn. Pestkoppen van poezenkattels? Maar hij ziet er goed uit, en ’s nachts eet hij. ’s Morgens maakt hij zijn rondje, en vaak zie ik hem vanuit het badkamerraam ‘’goedemorgen Catootje’’ roep ik dan. Toch even contact.

9kg aardappelblokjes in de vriezer, 10 porties bonen. Dan maken we heerlijke pittige kip, aardappelblokjes en tomatensla. Na rust roep ik ‘’kom op’’, want Joost had iets bedacht. Met krukken, rollator, stoeltje en Joost’s sterke armen.  Zwembad, 30 graden. Heerlijk, dat water. De huid geniet, en oefenen gaat ‘’lichter’’.  En ik kan eindelijk de omranding van Joost zien (de aanzet tot het mozaïek, zodat de zwembadboys de binnenrand kunnen afmaken); het zal nog even duren, dat mozaiekelen, maar het gaat mooi worden!

 

Zondag 48 bloemetjes. 10 kg tomaten weg gewerkt. En daarna zwembad, weer een uur. Met de lunch maakt Joost frituur-frietjes (doen we misschien 2x/jaar, anders altijd uit oven). Erbij: ‘’gschnätzlets’’...ofwel kalkoenfilet in reepjes, met champignons, ui, knoflook, bacon, augurk, paprika, mosterd, ketchup, kruiden, specerijen, wijn en room. Met tomatenkomkommersla. Zalig.

Maandag: eerst 69 bloemetjes rissen, Blacky ligt ‘’waaks’’ bij me, en dan om 0850 het zwembad in; rekken, strekken, op tenen, op hiel, ‘’leren’’ loopbeweging maken, want echt lopen lukt nog niet. Joost vindt, dat de zwelling en kleuring fors minder zijn. Ondertussen oogst, wiedt, kookt, regelt hij boodschappen en was, kortom druk, druk, druk. Samen proberen we zoveel mogelijk werk te verdelen; wat ik kan, doe ik. Ik wilde zondag nog wel even wat kilo’s uien wegwerken, maar hij vond 10 kg tomaten welletjes. Dinsdag roept ie, doen we de uien. Ok. Niet alles in een, prima, Joost! D

Dinsdag: nog een paar kilo’s tomaten, 16 porties uien (4 kg) in de vriezer (buiten hangen kan niet meer, ze gaan schimmelen). Met enige krachtinspanning, en allesbehalve elegant, kom ik die dag 2x in/uit zwembad. Ik opper een touw, via de palm, over het zwembad? Want ik mis ‘’rechts’’ iets om me vast te houden/aan op te trekken. En wil Joost z’n rug niet belasten.

 

Woensdagmorgen eerst auto naar garage, vorige week had ie een beurt gekregen, maar er moest nog iets verwisseld worden en daarvoor moesten onderdelen komen. Dus Joost zou erop wachten;  gewapend met een sudoku-boekje is een uur zo om. Joost heeft iets slimmers bedacht dan mijn touw: heeft nog een stang om zo’n zwembadpanel omhoog te houden. Past precies tussen inganghoek en bovenkant hoek instap. En ja hoor, nog wat onwennig = na 10x vast eleganter = kan ik zelf vanuit kruk naar bad en weer terug. Met Joost op de achtergrond. Pffff....Zo worden we elke keer slimmer/handiger. En ik zit voortaan niet meer als  Miep op de achterbank met benen recht, maar voorin. Ietwat gehannes nog bij instap, en nog niet echt comfortabel, maar zo moet het maar. Weer iets minder ‘’invalide’’ gevoel.

De peut is blij woensdag, er is in die 1e week van therapie en oefenen toch wel vooruitgang te zien. Of het zo doorzet? Soms zie ik het even niet, als het me verdorie niet lukt, om de voet te bewegen naar re/li. Maar goed, doorzetten. Neem me voor het 3-landenpunt te schrappen, en te gaan voor de Gurten (berg in stad Bern); dan Coll de Rates, en dan de Mont Ventoux. Fietsend in het zwembad.  Doe ik daarna nog de TdF dunnetjes over....Of zo....Klinkt leuk. Traan is dichter bij dan lach. Na ruim een uur oefenen op naar de keuken; 1 droogmachine gevuld met 9 rekken citroenschijfjes; kunnen we’t weer bijbenen buiten. Als Joost terug is van tanken/boodschappen de 2e plons. Krijg nog eens zwemvliezen...