Nieuwtjes

Nou, in onze processierupsvallen (2 hele grote) blijken heel veel van die vlinders dood te zitten. Moet toch vast helpen...

 

’s Morgens vroeg. Jawel, Felix is er weer, de brokjesschuiver; wat kan die een hoop vreten! En daarna? Ligt ie languit voor de voerbak. Oh weh, er komt een poezekattel in de buurt; brommen dat ie kan! ‘’FELIX’’ roep ik dan vermanend. Maar dan is ie plots Oost-Indisch doof...Het is dat hij al Felix heet, anders had ik hem Brommel genoemd.

 

Het viel ietwat ‘’tegen’’. Joost ging plantjes halen op de markt. Maar in plaats van steeds 10 kreeg ie er 20. Een hoop meer werk. Maar in de tuin is geplant: broccoli, witte en rode kool, sla, krulandijvie en romeinse sla. En radijs is ingezaaid. En ik heb e.e.a. bekeken, gezeten in de stoel, bij de tuindeur. Toch samen. Blacky kwam af en toe als ‘’opzichter’’ even langs...goed zo, jongen.

 

Pluis is heel voorzichtig. Met zijn zwart-witte gezichtstekening lijkt het alsof hij een beetje treurig kijkt. Maar vlg. mij is hij hartstikke blij met Casa Nicojo! ’s Middags ligt hij vaak voor pampus op het trap-bordes naar de tuin. Hij wil hier wel wonen, denk ik. En zo te zien, accepteren de anderen dat.

 

Nachttemperaturen rond 11 graden. Nu merk je de grote winst van de isolatie van muren en dak: ’s nachts daalt de temperatuur binnenshuis maar met een ½ graad. 23,5 is prima! En het zwembad? Duikt langzaam net onder de 30 graden. Het filter is vervangen. En een nieuwe meetsonde voor de pH meting is geplaatst. Ook weer klaar. De vaart wordt gezet in het solar project. Een nieuw bedrijf aangeschreven; gaf snel goede uitleg/offerte en we maken afspraak voor afstemming en dan hupsakee, doen!

 

Even een pas op de plaats. Niks meters maken z/stokken. Het ging ook allemaal heel snel. Bij de eerste los-loop-pogingen verkrampte ik teveel, had idee ‘’ik loop scheef’’ en als gevolg compenseert het lichaam, om pijn te mijden. Dat werd met de dag erger. Dus nu even terug naar stok/-ken, en bewust lopen, niet verkrampt. Is nog een hele toer. Maar de pijn wordt minder. Van 3x/week fysio naar 1; de meeste oefeningen kan ik thuis zelf, ik heb toestellen, hulpmiddelen, zwembad en discipline. Wat de peut met zijn expertise erbij kan, doen we in 1 sessie, maar zoveel is dat niet. Ook vanwege de knie. Scheelt veel tijd, benzine.  

 

En verdorie, zomer is voorbij, op naar een hete herfst. Over asfalt dan. Afgelopen vrijdag een bijeenkomst met gemeente en de Directeur-Generaal voor Landbouw/Milieu etc., die – ook in de krant op 10/10 – zijn volle steun in onze strijd tegen deze illegale en vervuilende fabriek bevestigd. Da’s mooi. Maar toch moet nu voor de rechter de zaak uitgevochten worden. We moeten meer publiceren! Ik moet alleen de groep nog meekrijgen, die zijn daarin zo verschrikkelijk afwachtend; zowel in het Spaans als Engels moeten we schrijven! Morgen is er een bijeenkomst v/h Platvorm, met de advocate. Eens zien of we het vuurtje kunnen opstoken!

‘’Het lijkt wel Maaslanderkaas’’ roep ik na de zwembadsessie. ‘’De muizen vreten zich kogeltjesrond’’ vervolg ik grinnikend. Waarop Joost droogjes opmerkt ‘’je zou niet blij zijn als ik muizenvallen plaatste’’. Heeft ie een punt. Mijnenveld dan maar.

 

Het maakt niet uit, hoe langzaam je loopt, als je maar niet stopt. Confucius. Juist. Stap voor stap zonder krukken. Het lukt. Zaterdag bereid ik in de keuken tapas; Joost doet hand/spandiensten, maar het meeste weet ik met 1 kruk/zonder of met barstoel te regelen. Zondag hebben we samen pides gemaakt; heel dunne ‘’pizza’’ bodems (van spelt, half volkoren, wit, met olijfolie, gist, kruiden, zout en water), erop een kruidige tomaten’’saus’’ a la Nikki, en dan hup, voorbakken in de oven. Ik rolde het deeg, Joost was de ‘’ovenboy’’. 18 zitten nu in de vriezer. 3 hebben we belegd met salami, ansjovis, ui, paprika, kaas en opgepeuzeld als lunch. Yammie. Het gaat vooruit! En donderdagmorgen? Ik wilde zo graag iets van ‘’choco’’ maken bij de koffie, voor Joost. Muffins uit de Aifryer! Heel snel, en super yammie Ik begin weer te koken! Met mijn grote sous-chef! Almost back...

 

Ik erger me aan de ongenuanceerde berichtgeving in de media over het illegale referendum in Spanje: 90% van 42% betekent nog wel dat 60% er niets van moet hebben. Afdwingen door dat testosteron-ego-p....is het. Dictatuur! Maar oh, wat splijt dit politieke gedoe het land. En leidt af van echte zaken.

 

Pluis vrat zowat een heel stikkie uit Joost’s hand...Eerste begin van liefde en toenadering? Door de maag...

 

Met een week komt de dubbele trapleuning voor de keuken. En aangezien ik nu vnl. met 1 – of zonder – stok moet lopen, is dit weer een mijlpaal. In RVS was het onbetaalbaar, en de ijzerversie? Die schilderen we zo. Kan die ramp weg. Ziezo.

 

Die dekselse Chikkie! Eentje maakt er tegenwoordig een sport van, om ertussen uit te piepen. Staat ie ergens vrolijk te scharrelen. Kan Joost haar weer terug jagen. Hoe ze’t m flikt? Inmiddels is het haar al 2 dagen niet gelukt. Maar het is een slim Chikkie. Ik verkneukel me bij het idee, dat ze binnenkort weer op de stoep staat. Letterlijk...

 

Solar: de offerte is te hoog. Wij doen suggesties, vanuit onze kennis en andere offertes, maar hij neemt er de tijd voor. We willen door! Geduld is een schone zaak. We hebben alle tijd...als ie maar opschiet, nietwaar?

 

Het wordt spannend dit jaar: wanneer komt de 1e safraanknosp omhoog? We hebben het wel eens op 13/10 gehad. Dus vanaf nu gaat Joost extra opletten.

‘’Doe vandaag maar 20 keer’’. Ja hoor. Stretchbanden; nu nog de rode. Naar voren, opzij, en plots...knapt ie. Zat net op 16 v/d laatste ronde. ”Tja, het wordt inderdaad tijd dat je naar de groene gaat’’ merkt de peut droogjes op...Ik had al langer gezien, dat ze tamelijk uitgedroogd en broos eruit zagen...In het zwembad was het weer raak: mijnenveld! En op de wiebelschijf? Pfff...achteraf trilden de spieren. Maar het is goed voor spiertraining, coördinatie en evenwicht, dus loop ik regelmatig naar het terras voor een paar minuutjes ‘’wiebelen’’ of beter gezegd, proberen helemaal in balans te komen op ‘’mijn’’ schijf. Oooohhhhmmmm...

 

Broodbakken: zaterdag rustig voorbereiden: zondag werk/bakdag. Deze keer maken we 2 grote Züpfe (zeg maar Zwitserse Brioche maar minder zoet/of Challah); 6 land/boerenbroden en 4 zaden/rozijnbroden. En daarna gaat een konijn in de oven, met wijn, mosterd, kruiden, specerijen, ui, knoflook; mag ie op de restwarmte lekker garen. Oh ja, en bovenin een aardappelgratin. Kijk, da’s ‘’gratis’’ koken maar oh zo lekker, al zeggen we’t zelf. En het is weer puik gelukt, samen.

 

Het is buiten ‘’kouder’’ aan het worden: rond de 25 graden overdag, en s’nachts 11 – 16. Geniet nog elke dag van 31 graden zwembad. Joost is de palmen aan het behandelen. En controleert regelmatig of er van die vraatzuchtige zwart/witte kevers op onze amandel/steenvruchtbomen rondlummelen in de zon; die gaan nl heel geniepig omlaag, en leggen daar hun eieren. En de larven? Die vreten vervolgens kats de wortels op. Waarop zo’n boom ineens – na 1 of 2 jaar – omvalt. Geen wortel meer te vinden. Nou, dat willen we dus niet! Detective Joost aan het speuren.

 

Naast de druiven komen nu ook de granado’s (granaatappels); yammie! Het is even een werkje, maar wat zijn die sappige pitjes superlekker! De sla groeit lekker, radijs is ook weer opgekomen.

 

Felix. Droppie af en toe. En nu ook steeds vaker Pluis. Zo heet ie niet; die kater v/d burin die weggetrokken is, nog wel regelmatig komt voeren maar hem niet meekrijgt naar haar nieuwe stek; maar ik weet zijn naam niet. Dus Pluis. Nou, als het geen oorlog wordt met de onze, mag ook Pluis blijven. Dan hebben we dus nog 2 wit-zwarte katers en 1 zwartwitte erbij. Pfff...Zie zwart voor de ogen. Een heel poezekattelgedoe buiten! Max, Mini, Wippie en Zwartje zien het allemaal rustig aan. Ze worden wat ouder. En als Blacky nu ook niet de macho gaat uithangen, komt het goed...Toch?

 

Joost wil een plateau onder mijn stoel in de woonkamer maken; zodat ik er zelf uit kan. Hij is nl. tamelijk laag, en er is niks waar ik me goed aan kan optrekken, dus moet Joost altijd een ‘’handje’’ helpen. Nou, hij weet precies hoe hij’t hebben wil. Zondagmiddag. ’s Avonds was het al geregeld; ik zit nu ‘’op stand’’ met 10 cm hoogte meer, en kan makkelijk zelf eruit. Top, die kanjer! Enne, de eerste stappen zonder krukken worden steeds meer. Me, myself and I? We gaan vooruit.

 

Dinsdag komt de airwalker: op mijn cross-trainer (waar je op kunt lopen en fietsen) kan ik niet oefenen, want ik moet de knie meer dan 90 graden buigen. En dat lukt nu niet. Die airwalker is een soort ‘’Nordic Walking’’ apparaat, waarbij je voor/achteruit beweegt met voeten en armen. Zonder die sterke buiging of weerstand. Het is behoorlijk wennen, maar elke keer een paar minuten tot ik echt ‘’meters’’ kan maken zonder uit evenwicht te raken; en is ook nog goed voor de conditie.

 

Of ik maar wil beginnen met winkelen. Achter de winkelwagen, met zonder krukken. Ik heb een hekel aan winkelen. Maar goed. Omdat het goed is voor m'n been. De wagen van Mercadona is hoog; heel onhandig; dat voel je pas in je schouders. Dus schuivel ik krom door de winkel. En dat moet goed zijn? Donderdag ga ik bij Aldi mee. Daar ook achterlijke hoogte. Voor mij dan. Oke, oke, ok. Ik strompel door de winkel. Joost vindt het meevallen, ik loop best wel goed. Nietes. Vind ik. We worstelen en komen boven...Luc et emergis of zoiets, laatst bij de Van Rossems...

 

Maandag was Joost naar de bank; om de rekening op te zeggen. Die boeven berekenen elk kwartaal meer geld voor niks, nada, nul. Afgelopen. Met de online-bank kunnen we’t prima redden zonder al dat weggegooide geld voor 0 diensten. Gaan we liever van eten of zo. Enfin, ik moest ook tekenen. En met een paspoort komen; de papieren, Nie-nr en zo waren niet voldoende. Ok, zegt Joost, komen we nog wel terug. Donderdag dus. Met paspoort. Eerst kunnen ze’t niet vinden, dan moet ik een handtekening zetten. Het boekje hadden ze al vernietigd, maar vooruit, we konden een cc gedrukt krijgen. En klaar. Hoezo paspoort? Er werd niet eens naar gevraagd! Hufters! Maar goed, deze bank is passé. Eindelijk.

 

En we gaan uit eten. Bij ons favoriete restaurant Pepa y Pere in Pinoso: altijd super heerlijk, warme & vriendelijke gastvrouw en service personeel, mooie ambiance, kortom, even ertussen uit en genieten.

 

Heeft die lieverd het wachtwoord voor ''toegang tot alles'' opgeschreven en ergens opgeborgen...In een la/dossier of zo....Is ie even kwijt...Alzy....? Ik hoop dat hij gauw ‘’het licht’’ – oh pardon, het wachtwoord – ziet/vindt...

 

De eerste olijven kleuren zachtjes. Oeps. Uitdaging: hoe gaan we de oogst/verwerking dit jaar organiseren? Ik wil niet dat Joost alles alleen plukt. Maar ik zal het niet kunnen. Kan wel heel veel doen bij de verwerking (zittend); dus  nadenken. Nikki, verzin wat.  

....had ik toch minstens 1 persoon tuk over de nepboete voor te hard rijden in NL...LOL!

 

Goed bericht: fysiologisch (lijf) gaat het overal een stuk beter; bewegen, spierkracht etc. De coördinatie tussen het bewegingsapparaat en de hersenen/zenuwstelsel is nog verre van normaal. Ik ervaar nog steeds ‘’kuilen’’ in het zwembad, en switchen van rechterbeen naar linker duurt soms een poos tot het commando aankomt. Nu oefen ik ook met zo’n balans-wiebelschijf; goed voor coördinatie, spieren en zo. Uiteraard met vasthouden. En met 1 stok in huis lopen, of ‘’los’’ (handen op schouder peut en achter hem aan kuierend ‘’tsjoeke tsjoek’’...). 

 

Zaterdagmiddag – na eerst vooraf een poos ‘’gepuzzeld’’ te hebben, en gegoogeld over steunen en zo voor een in/uitstap in het zwembad, gaan we het bad in. Lang verhaal = kort: ik stap nu erin/eruit. Alleen. Zweette de eerste keer daarbij reuze penen, maar goed, ik ben niet zo’n held, dus elk ‘’nieuws’’ moet ik eerst aandurven (ik durf) en dan doen (eng, maar ik doe het wel). Joost maakte een handig instaphulp met stevig touw/buis. Fietsen? Zit er voorlopig niet in; ik kan niet voldoende buigen. Maar er zijn andere opties; we gaan door!

 

En dan kregen we ook nog een rekening van 230,00 voor assistentie/papierwerk van onze elektraman....Potverdorie....Even ruim 400,00 betalen voor een flut-verplichte-meter wijziging. Alsof geld ons op de rug groeit. Nou, hoe eerder solar, hoe beter....Boeven.

 

Felix: wat een prachtige, slanke kater is het toch. Smikkelt volop. En durfde nu al een paar keer wat lekkers uit Joost’s hand te pakken. Heel voorzichtig. Wie weet? Liefde gaat door de maag. Liggen straks 2 poezenkattels op ons...Droppie blijft op afstand. Komt af en toe eten. Heeft vast nog ander adres, want ziet best goed gevuld uit. Nicojo’s poezel-snackbar zeker, hier. Ook goed. Max toezelt steeds vaker naar achter, op het plaatsje gaat ze slapen in de stenenstelling. Lekker rustig. Ze wordt oud.

 

Na weer een pruttelbuitje is frezen best makkelijk. Joost haalde slaplanten op zondag; voor Chikkies en ons. En verder rustig aan. De nashi-peertjes zijn op. Nog volop druiven.

 

Een trapleuning komt er in de keuken; kan de ramp weg. Samen koken we heerlijke maaltijden; het leven wordt een pietsje ‘’normaler’’, ik wat mobieler. Het zwembad is nog net 31 graden. Vanmorgen vroeg was het buiten 11 graden. Dus met ochtendjas naar het bad. Overdag nog wel 25 – 27 graden buiten, dus dat is aangenaam. De tomatenplant in de bak bij de keuken groeit reusachtig uit. En de eerste (mini?) pomodoris groeien al volop; blijft het mini? We zien wel!

 

De oude dametjes naast ons zijn ineens aan het olijven plukken. Op hun sloffen. Geen gezicht. Veeels te vroeg! Nog hartstikke groen, nog niet ‘’vol’’. Waarschijnlijk worden ze met een hamer gekneusd en dan ingelegd. Bitter en niet te eten. Maar goed, dat moeten zij(w)eten.

 

Morgen komt iemand van een solarbedrijf. We waren vandaag ons dorp wezen kijken naar een systeem van een kennis van onze wervelwind. We zijn benieuwd wat het bedrijf aanbiedt. Het contract van Iberdrola is net binnen. Lees ik in het weekend op mijn gemak door. Niet dat ik er wat aan kan veranderen (hooguit voor de zoveelste keer het adres verbeteren)...

 

Kwam toch net via de koerier de wiebelschijf aan...Oeps...ik heb gisteren zo hard gewerkt, dat dit even heel erg tegenviel. Maar hij is er. En hij zal gebruikt worden. Veel.

 

En bijna alle bedrijven/instanties etc. hebben inmiddels de wijziging van bank bevestigd. Op 2 na. Ziezo, dat gaat dus goed. 

Hebben wij weer. En natuurlijk in het weekend. Een koppeling in de kast tussen solar en deposito (water)vat is gebroken. Potverdrie...hadden we net vrijdag gebeld ‘’het lekt, kun je vlg. week komen’’... Geen heet water. Valt mee te leven, hoor. De anders zo snel reagerende monteur komt morgen pas. Het is, dat we het ‘’handig’’ vinden om een goede vakman te kennen. Maar anders had Joost het morgen zelf gedaan. Dit heet investeren in relatie. Zo doe je dat hier.

 

Ik kan nu zelf de ramp naar/van de keuken op/af. Joost hoeft niet meer voor/achter of bij me te staan. Op naar de volgende uitdaging: zelf het zwembad in/uit...Ik ben er nog niet, maar ik ben verder dan ik gisteren was, las ik op Pinterest bij spreuken. Klopt. Het blijft vechten tegen stijfheid, pijn, minder bewegingsruimte, opstartproblemen en omgaan met complicaties. Ik knok. Elke dag. Ga nu proberen, of ik op de loop/fiets terecht kan. Meters maken en knie iets soepeler krijgen Maar het is nog te vroeg. Donderdag probeer ik’t. Maar krijg het niet voor elkaar. Nog niet. Al zou ik nog maar 10% meer kunnen buigen, aldus de fysio, zou dit al veel winst zijn. Kijken wat kan. Rustig aan. En wat zijn we blij met ons huis met maar hooguit 3 traptreden, zonder drempels, met inloopdouche en verwarming. Toch handig, als je vooruit denkt zo van ‘’wat, als we ouder worden’’ met slechter ter been worden, niet meer zware gasflessen of hout willen/kunnen dragen; kortom, gemak dient de mens.

 

Naast Droppie en Felix komt nu ook ‘’Snuitje’’....’s nachts – zwart met een beetje wit – als een ‘’sneeuwschuiver’’ de bak leegeten. Wauw, zo snel als hij het naar binnen schuift...Waarop ’s morgens onze kattenpoezels soms nogal sjagrijnig ons het bed uit proberen te kijken ‘’FOOD!’’

 

Zijn druk met onderzoek solar (we waren in het voorjaar al ermee begonnen). In juni schijnt het Constit.Tribunaal belangrijke wetgeving hieromtrent naar de prullenbak te hebben verwezen, waarna de autonome regio’s zelf e.e.a. kunnen regelen. Valencia incluis (is mooi allemaal stilgehouden, hoor, moet je nl eerst zoeken). Niks meer allerlei toeters en bellen, of veel kosten - zo’n 300,00 - aan een flut-technisch rapport voor niks (of te wel toch een ‘’zonnetaks’’). En met 5000 kW opwekken via solar, kunnen we meer dan we dachten. Dus nu nog even wachten op antwoord, maar we zetten dit door. 2 x 8 panels in de kippentuin. Ziezo. Als Iberdrola denkt, dat we te melken zijn, pech! Ja, ligt er in de brievenbus een brief van ze. 128 Euro. Voor aanpassing en zo. Mag niet, gebeurt wel en je kunt er niks aan doen. Boeven!

 

Joost loopt van de kippenren naar de grote tuin. De Chikkies achteraan. Blacky en Droppy wachten hen al op bij de druiven. Gezellig, zo’n gezelschap! De nachttemperaturen liggen nu tussen 15 – 18 graden; maar het zwembad houden we nog lekker warm op 30 – 32 graden. Deze week nog een paar dagen boven de 30 graden, daarna zakt ook dit af. De 1e herfststorm in NL. Brrrr....Roept die leukerd naast me ‘’oeps, 12 mm regen zaterdag, en het wordt fris’’. Nee he. Vandaag? 36 graden. Lekker!

 

Zachtjes loop ik ’s nachts op sandalen met krukken naar de badkamer. Niet meer die herrie met die krakende zoefstoel...Maar, terug moeten de sandalen uit. Oeps....klittenbandsluiting; maakt dat even een herrie....SORRY schat, slaap gerust weer verder...Loop nu op (beetje antislip-) sok. Stilletjes...Had ie gisteren mooi om 02.30 niet door dat ik eruit ging. Ziezo.

 

Zag ertegen op. ‘’Gedoe’’ met de bank. We hadden een online-bankrekening aangevraagd. Hier. Met zonder commissie voor onzinzaken. 0,0 dus. Maar een paar gegevens bleek het systeem – niet wij – verkeerd ingevuld te hebben. Alsof wij ook resident in de VS zijn...Enfin, dat kon niet online gewijzigd worden, daar moesten we voor naar een filiaal. Online-banking heet dat. Enfin, we gaan naar Aspe. En daar was het zo gepiept. He, he, eindelijk eens een makkie. Enfin, de dure huidige bank die flikkeren we eruit, zodra we alle bankzaken hebben omgezet. Ik werk Joost’s lijstje af, en hupsakee, is dat ook weer geregeld. Afstrepen. Next.

 

Zalig piepkuiken – even gemarineerd – uit de Airfryer. Supermals, sappig, knapperig. Yammie! En geen omkijken naar. Gisteren krieltjes; ook heerlijk! Nou, het is een aanwinst, en stroomverbruik valt heel erg mee. Over stroomgebruik gesproken: de nieuwe smartmeter en het nw. Contract met 5,2 kW is ingegaan. Kijk, als er extra te verdienen valt, dan is Iberdrola wel snel...Niet dat we al een contract hebben gezien hoor. Maar goed. We weten precies, wat hoeveel verbruikt, dus we letten erop, dat we verstandig stroom gebruiken. Want anders kan het systeem zo eruit knallen....Boeven!

 

Joost had een ramp besteld van aluminium met antislip strepen; voor de opstap tussen keuken- naar zwembadterras (de oude van kunststof was kapot); nou, dat werd inderdaad puik gemaakt, met steunen erachter, zodat er niets door te zakken valt. Nu hoor ik hem bouten (of zijn het schroeven?) erin zetten. Potverdrie, wat maakt dat een kl....herrie! Kan’t niet verschuiven. Die ramp dus. Top! Voor is er nog een lastig stuk, bij de overgang van het paadje langs de woonkamermuur naar de voortuin; maar dat gaat hij zelf ‘’regelen’’ met beton en grava. Of zo. Handigerd. Dat lief van me.

 

Vandaag, zo rond een uur of 17.30...Joost: ‘’wanneer ga je website controleren/publiceren’’. ‘’Straks’’ zeg ik zo. En ik voel’m al aankomen. Hij wil nog iets anders.... ‘’Enne....’’ = let op, daar komt ie: ‘’wanneer doe je dan de pepertjes’’. Verdorie. Straal vergeten. Joost heeft ¾ emmer geplukt. ‘’Nu, schat, ik loop al’’. Enfin om 20.00 uur zijn 9 plateau’s van de droogmachine gevuld. Mag ook wel. Met Joost z’n kookkunst verbruiken we heel wat meer chili....