Nieuwtjes

Mean machine

Met onze telefoon (een zogenaamd DECT, zonder snoer) bellen we praktisch nooit. Omdat hij kraakt en dan eens wel, maar vooral vaak niet werkt. En nog maar een enkeling blijft hardnekkig dit nummer bellen, terwijl we steeds zeggen, dat we beter bereikbaar zijn op de mobiel. Hoe dan ook, als we dat ‘’ding’’ dan toch sporadisch moeten gebruiken, dan moet hij het wel doen. Dus op zoek naar een nieuwe. “Joost, google jij even, wat een goede is’’ vraag ik. En denk, ziezo, dat zal zo wel geregeld zijn. Wat normaal het geval is. Nou, niet dus. Want ineens hoor ik ‘’potver…weet je wel hoeveel straling zo’n ding heeft?” Nee, dacht altijd dat de Handy meer af gaf! Nou, we zijn dus samen even gaan lezen. Over telefoons, straling, Electra smog. En dat zette ons aan het denken. Niks Dect, Eco-Dect of C1. Gewoon een telefoon met draad (= geen straling), want die oude stond tussen onze 2 Pc’s in, waar we soms samen uren voor zaten (ja ik weet, men zegt ‘’achter de PC zitten’’, maar dat is dus taal technische onzin, want je zit ervoor). Doet het prima. Extra belletje aangesloten, zo is de relatief zachte bel in het hele huis en op het terras te horen. In de tuin/buiten dus niet. Zul je toch de Handy moeten bellen. Of het later proberen. De elektrische op/neer functie van het bed is uit. Willen we dit toch gebruiken, dan moeten we de stroom erop zetten. Is handig geregeld met een knop. De elektrische deken gaat uit als we naar bed gaan. Om straling te voorkomen. Ook al realiseren we ons, dat we vanzelf eens gaan stralen door radioactieve vis (de Japanse vervuiling komt via de zeestroming uiteindelijk overal); onnodig extra straling willen wij voorkomen. En die komt op heel veel plaatsen voor, zoals stopcontacten, spaarlampen, tl, dimmers, ventilatoren, tv, stereo, computer, keyboard, meterkast, losliggende snoeren en zo voorts. Gelukkig hebben we noch babyfoon, noch waterbed. Want ook die stralen een eind weg. Pfff. Heel wat zaken hebben we de afgelopen jaren veranderd. En kort overwoog ik, om  niet meer achter – nou schrijf ik het verdorie zelf, pardon, voor – de PC te gaan zitten. Maar ik hou van de dagelijkse rondjes ‘’nieuws’’; geniet om te leren via internet (o.a. Coursera) of interessante dingen op te zoeken. Of swingende ‘’upside down’’ volledig in balans zijnde kipjes te zien. En natuurlijk van het schrijven op de website. Maar minder pc’en, goed ventileren en voldoende afstand is verstandig.

Chikkie 1 legt lekker, de hele grote eieren zijn zogenaamde dubbel-dooiers, prachtig. Chikkie 2 is er nu ook aan toe, Joost mocht voor het eerst ‘’haan’’ spelen. Nou ja, gewoon even lekker een aaitje/kroeltje over nek, ruggetje en dan is het uitschudden zo van ‘’lekker’’. Maar vanmorgen kwam Chikkie 2 mij op het terras van het zwembad tegemoet. Pardon? Hadden toch draad gespannen dat ze niet tussen de spijlen door kunnen? ‘’Chikkie, dat is niet de bedoeling’’ roep ik vriendelijk en drijf haar richting de balustrade. En ja hoor, ze wipt zo over het draad. Moeten we straks toch nog gaas ervoor spannen.

En Mien? Werd gisteren een heuse ‘’mean machine’’, ofwel Mini vloog op een vreemde zwart-witte kater af, nou, zoiets had Joost nog nooit gezien. Ons Mientje, die altijd gedoe uit de weg gaat, werd ineens een tijger, goed zo! Want Zwartje en Maxi zijn te lui. Laat een ander het opknappen. En vanmorgen? Luid gemiauw. Witje. Ik sta op en ga kijken. Bleek ze ofwel een grote muis of vogel in de bek te hebben. Luid miauwend ‘’ontbijt, wie wil’’. Nou, Max en Zwartje lagen te pitten, Mini was nergens te zien, en ik? Had ook even geen trek in een hap veren of vel. Dus ging ze weer naar buiten. Wie het uiteindelijk opgepeuzeld heeft? Ik weet het niet. Katten en kippen. Ze houden je bezig.