Nieuwtjes

Chikkies!

Joost en ik zouden het saffraan veldje even onderhanden nemen. Hoog onkruid, maar doordat we water hadden gegeven, zo eruit te trekken. Voorzichtig, zodat de lange sprieten van de krokussen niet meekwamen. We hadden bedacht, het hek naar de grote tuin open te zetten, konden de Chikkies ook even wat onkruid wegpikken. Het duurde niet lang tot ze eraan kwamen. Gezellig vlak bij ons scharrelen, en de rijen langs, die we net hadden schoongemaakt; volop wantsjes, wormpjes en andere lekkernijen; dat was even smikkelen. Joost ging met de kruiwagen het onkruid weghalen. De Chikkies bleven ondertussen even bij mij, in afwachting van het laatste restje onkruid wieden. Ineens keken ze elkaar aan. En mij. En toen namen ze een spurt! Ze deden het erom! Nikki pesten! Direct richting moestuin. ‘’Hierblijven Chikkies’’ riep ik vergeefs. Nee, ze hadden hun plan getrokken. Want ze houden Joost elke morgen in de gaten, hij verdwijnt “daar ergens’’ naar achteren, en komt dan terug met heerlijke sla. Daar wilden ze naartoe; het slaparadijs! En ja hoor, die dekselse eigenwijze donders: natuurlijk dwars door het veld, en terwijl zij vrolijk onder het draad van de druiven doken, moest ik eromheen. Nou, dat scheelt dus meters! En prompt waren ze bijna in de moestuin! Potverdrie! Joost gelukkig ook even te hulp gekomen, want in m’n eentje kon ik dames maar moeizaam uit het net ontdekte paradijs wegbonjouren. Geef ze ongelijk. Net opkomende zalige worteltjes, radijs en spinazie, en kroppen sla die staan te lonken! Dat is toch het paradijs? Voor Catalaanse Chikkies in elk geval wel! Maar dat ging deze keer dus niet door. Afgelopen met het ‘’grote tuin avontuur’’ en weer terug naar eigen honk. Pfff…Volgende keer moet Joost maar op een stoeltje erbij gaan zitten als ze ‘’uitgelaten’’ worden. Of laten we de katten die twee in het gareel – of te wel in het juiste perceel – houden…Aangezien dat laatste weinig aannemelijk is, blijft alleen Joost als ‘’kippenherder’’ op een stoel de optie. Zal het fototoestel klaarzetten….