Nieuwtjes

Zwartjoekels

We zijn gek op onze katten. Echt waar. Ook al zijn het – met uitzondering van Zwartje – niet echt knuffelaars. Maar soms kan ik ze achter het behang plakken (goed dat ik dat niet heb…) Zoals afgelopen week. Ineens geknabbel. Maar zo, dat we wakker worden omdat we horen ‘’da’s niet een van onze katten’’. Ja hoor, zwart met wit befje - van de overkant? - zit te smikkelen. Onze 4 katten kijken ernaar en doen niks. Wij dus ook niet. Even later zijn ze allemaal buiten. Horen we gemiauw, gedoe, en vlg. mij nog een horde katten. Allemaal mee-eten en vervolgens naar de kattendisco. Valt niet doorheen te slapen. ‘Tig keer op, naar buiten, ‘’is goed’’ roepen als het kroost weer verjaagd is en weer naar bed.  Enfin, zo tegen zonsopkomst vallen we eindelijk weer in slaap. Als ik om 0930 onze katten buiten voer geef, is de bak – natuurlijk – leeg. Ze hebben zich weer de ‘’kaas van de boterham’’ laten eten. Volgende nacht hetzelfde gedoe. Potver,…Voor nacht 3 bedenken we andere strategie: pannetje met water op de bar, sluip ik naar het terras als er een binnen is, Joost via de keukendeur naar buiten, en voilà, douche! Nou, we hebben niks gezien, gehoord of gedaan. Want we sliepen als een alpenmarmot. Al had je een kanon afgevuurd, na 2 slapeloze nachten sliepen we diep. Heel diep. De volgende dag in de middag gedonder buiten. 2 zwartjoekels (1 met befje?) tegenover Maxi en Zwartje; gebrom, gemiauw en Joost jaagt beiden over de muur. Rust. Avond: komt er weer een kijken. Pannetje nog op de bar. We zien wel. Niks gebeurt. Half goed geslapen. Dag 5: het is niet te geloven. Ik geef voer. Maxi naar buiten, alsof ze haar vriendjes roept. En welja, stiefelt zo’n jonge zwartjoekel pontificaal voor Maxi langs, stopt even, en vervolgt zijn parade. En zij doet niks! NIKS! Nou ja, weet je, als zij hem accepteert, doen wij dat ook. Toch?