Nieuwtjes

ph10

Voelde me net een alchemist: steviablaadjes in wodka (niet Russisch!) laten trekken, zeven, pruttelen, en dan…vies! De ‘’eigen’’ stevia (vers, gedroogd, als poeder, blaadjes, water- of alcohol extract) blijkt in de koffie te zorgen voor bitterheid. Geen succes dus. Tenzij ik een oplossing hiervoor weet te vinden, is een enkel blaadje straks goed voor in thee die getrokken wordt om vervolgens als ijsthee als verkoelende drank wordt geconsumeerd. Want het ‘’witte’’ steviapoeder (al dan niet gemengd met ander spul) is nooit never biologisch: het is gemaakt via een chemisch proces. Kan ik dus niet reproduceren en wat te koop is, is niet bio, wel zoet. Verdorie.

 

Voorlopig ben ik even ‘’zoet’’. Letterlijk. In meer dan 1 opzicht. Want ik heb ph10 gekocht. HET boek van Pierre Hermé. Over patisserie. Over zoete lekkernijen dus. Prachtige grote foto’s. Zalige recepten. Nou ben ik geen zoetekauw, maar als ik/wij eens zoet willen, doen we wel ons best, om iets extra lekkers te maken. Zo hebben we een favoriete choco-taart (gaan wel 5 eieren is, dus dat ruimt op…) die zo in stukken in de vriezer kan voor een zoet verwenmoment. Of de moelleux: choco taartjes die van binnen nog licht vloeibaar zijn. Beetje zelfgemaakt vanille – of kokos ijs en verse aardbeien of frambozen, yammie. Nu dus al die zalige taartjes, macarons, en tig andere recepten bestuderen. Op zich zijn ze lang niet allemaal ‘’moeilijk’’ maar vaak wel bewerkelijk, omdat ze uit vele verschillende componenten bestaan. En sommige stofjes en toevoegingen ‘’blief ik niet’’…Maar raad eens wat ik vond? Hij gebruikt YUZUSAP, en dat heb ik toevallig….Bij gebrek aan verse gebruikt hij vervolgens limoenpartjes. Nou, ik heb ze van de Yuzu. In de vriezer. Yippie. En het een of andere gecompliceerde taartbouwsel kan ik natuurlijk ook ‘’deconstructed’’ aanbieden; dus een beetje van Hermé en een beetje van mij zal ik maar zeggen. Want ik kan er veel van leren. En nadat ik het zelf brood maken onder de knie heb gekregen ga ik nu voor de hogere school van het suikerwerk. Niet dat ik er meer van zal eten. Maar mogelijk wel met meer smaaksensaties.