Nieuwtjes

Een glimlach

Nou telt een gewaarschuwd mens over het algemeen voor twee. En een goede voorbereiding zorgt ervoor, dat de Wet van Murphy ‘’als iets fout gaat, gaat het ook fout’’ de toevoeging krijgt ‘’maar wij (de Zwitsers…) zijn hierop voorbereid’’. Op mijn verjaardag togen we naar het NL consulaat om ons paspoort te verlengen. En mevrouw kenden we al van eerdere contacten. Niet de makkelijkste. Alles keurig voorbereid. Tot aan de foto’s. Die deugden niet volgens haar ‘’machien’’. En een machien liegt niet, aldus mevrouw. Dus op naar Benidorm, naar de ‘’erkende’’ fotograaf. Weer terug, pfff…vingerafdrukken lukken. Alles ok dan? Pijpensteel…. Ze zei nog net niet ‘’we zijn toch zeker geen bank’’ maar contant geld moest dus gehaald worden. Bij een bank die het doet. Viel nog niet mee aldaar. Uiteindelijk gaten door het oude paspoort, klaar. Vriendelijkheid kost niks en een glimlach is goud waard. Vooral in een servicegericht of ‘’dienstbaar’’ beroep. Nou, daar denkt zij heel anders over. Over 10 jaar moeten we naar Madrid – want dat is dan het enige consulaat voor alle Nederlanders in heel Spanje. Het blijft een gotspe, dat we als Nederlanders in het buitenland tweederangs zijn, elk jaar minder service krijgen maar wel meer – of zelfs dubbel moeten betalen. Gelukkig schijnt de zon.

Voor de 4e keer de installateur hier gehad. Want solar deed het niet. Joost had bij het 2e bezoek al gedacht het ‘’expansievat’’ zou wel eens kapot kunnen zijn, want hoe kan anders lucht in het gesloten systeem komen? Nee, nog maar een 3e keer glycol eruit, lucht eruit, weer vullen en – na een paar dagen ‘’ausser Spesen nix gewesen’’. Stel je voor, water met elektra verwarmen, terwijl gratis zon schijnt!? Enfin, leverancier gebeld, want installateur dacht aan ontluchtingsventiel, wij dachten dus aan het vat. Ja hoor, hij deelde de conclusie, en hij zou een nieuw vat bestellen. In Oostenrijk. DAT DUURT VEEL TE LANG! Is hij nou helemaal van de p…gerukt? Dat zei ik natuurlijk niet, maar maakte toch wel duidelijk, dat we nu al weken lopen te klungelen, elke keer de installateur moeten betalen en ondertussen dure energie consumeren terwijl de zon heet op onze bolletjes schijnt. Zoveel gedoe binnen garantietijd. Of het niet slimmer is, dit vat in Spanje te kopen???? Gelukkig, na overleg werkt hij mee. Duurde vervolgens nog een week, voordat Antonio het had. Nu is het geïnstalleerd. Samen met een nieuw ontluchtingsventiel. Joost loopt regelmatig even te controleren. Bevalt me nog niet. Want het is nog niet ‘’todo bien’’. Of ‘’okidoki’’. Hij denkt ‘’eerst zien, dan geloven’’. Op hoop van zegen dan maar. En regen ook graag, als ik nog iets mag wensen.

 

Hier is het nooit saai. Gisteren werd door Joost een apart insect gefotografeerd. Determinatie wees uit, dat het een ‘’killer’’ is voor onze steen-fruitbomen plus amandelen. Joost ving er alvast ongeveer 30 en vanmorgen bij inspectie nog eens 3. Potverdrie. Kunnen nou niet gewoon leuke beestjes rondvliegen om te worden gefotografeerd?