Nieuwtjes

Over en sluiten

Het was even afkicken afgelopen maandag. Niet naar Duitse les. Want die heb ik na ruim 3 jaar gestopt. Vond het welletjes. Kapper had het gelijk door, vroeg ‘’geen les vandaag?” Want als hij zijn auto parkeert, ziet hij de mijne steevast bij de bodega staan. Enfin, het is over en sluiten. Hoewel…misschien ga ik nog wel eens een uurtje met haar Duits babbelen. Voor de gezelligheid. En wie nou denkt, dat ik niks meer te doen heb? Mis poes. Ik ga vanaf eind juni een HR manager hier coachen van een Nederlands bedrijf, met een Spaanse vestiging. Leuk!

 

Ik trek ten strijde. Tegen Cepsa, de gasleverancier. In 2007 kochten we een propaangastank. Zou voordeliger tarief moeten zijn, want er zijn geen flessen nodig als verpakking; maar ook vanwege gemak (geen gesleep met gasflessen) en veiligheid (ik heb het niet op die van-hand-aansluitbare-flessen). Maar lang verhaal in het kort; elk jaar steeg de prijs. Fors. In een paar jaar tijd was het tarief al ruim 40% gestegen! Ongelofelijk. En waarom? Wie zich een tank kan veroorloven, betaalt meer. Echt waar! Want die kleine flessen, voor het overgrote deel van de bevolking, worden gesubsidieerd (zijn overigens ook fors gestegen). Januari 2013 was ik het zat. Bezwaar ingediend. Aangetekend. Binnen 8 dagen na factuurdatum. Geen respons. Automatische incasso bij de bank geblokkeerd. Vervolgens na paar maanden gedonder om niet-betaalde rekening via deurwaarder. Huh? Na maanden betaalden we. Nu kwam er weer een rekening. De ‘’boete’’ voor als je geen gas afneemt. Ja, dat kan hier zomaar. Via de bank het incasso teruggedraaid (kan niet meer via internet). En geld terug laten storten. En ik klom in de pen. Pardon, in het toetsenbord. Figuurlijk dan. Wegens wanprestatie, weigeren van communicatie en niet bereid zijn om fatsoenlijk zaken te doen zeggen WIJ nu het contract op (gesloten in 2007, pas in 2010 kregen we een kopie, ook al zo wat). Want ‘’It takes 2 to tango’’. Nou ja, met Cepsa wil ik helemaal niet dansen…Volgens contract kunnen eigenlijk alleen zij – via allerlei beschermclausules – opzeggen. Nou, ik wil het nog zien. Er kunnen een paar dingen gebeuren: niks – ook goed. Ze reageren boos en eisen geld, nou, dan ga ik toch even uitzoeken, hoe ik dit kan pareren. Of ze halen de tank op en laten het erbij. Prima. Want zoals met alle ‘’groten’’ hier, of het nu om Electra, telefoon of iets anders gaat; allemaal willen ze je als klant, maar ben je dat eenmaal, kom je er haast niet meer vanaf (met Telefonica heeft het ‘’maar’’ 6 maanden geduurd en met Iberdrola voor wisselen naar dag/nachttarief ook 5 maanden). Service is dan ineens in kleine lettertjes geschreven en vooral praktisch onleesbaar. Hoezo klantgerichtheid?

 

Tot slot: Geduld is in kalmte accepteren dat dingen in een andere volgorde gebeuren dan je in gedachten had. Kijk, dat is nou echt een doordenker. Niet zelf bedacht hoor, maar het zou er een kunnen zijn. Zo’n diepgaande gedachte. Acceptatie van zaken, die onveranderbaar of niet beïnvloedbaar zijn. Oefen ik al jaren. Lukt steeds beter.