Nieuwtjes

TOMATEN! groot, klein, dik, dun

Voedselverwerking Nicojo op volle toeren: TOMATEN! Dat resulteert dan ofwel in tomatenketchup (genoeg), puree/vriezer (zijn vol), tomaten op olie (even voldoende) of tomatenpoeder (tomaten drogen dan vermalen en nog eens 2-3 dagen op bakblik/ingepakt in kussenhoes in de hitte drogen. Dan blijft van de inhoud van 1 kast net een grote (zeg maar augurken) pot poeder van over. Vacuumzakje? Dan maar een pakje van 15x15x2 cm.

 

 Experiment met TOMPOEK; kroepoek, maar dan van tomaten, i.p.v. garnalen. Yammie! Je bent er 2 dagen zoet mee (tomaten inkoken, mengen met tapioca, stomen, snijden, drogen), maar dan heb je wel wat. Zalig met geitenkaasmousse of een lichte yoghurtmayo met basilicum en citroen.

 

En dan is de keuken net weer opgeruimd, komt Joost. Met weer 1 ½ emmer verse tomaten. Gewoon doorgaan dus. De tuin is weer bijna op orde, zo om de paar weken is het even 3 ochtenden doorwerken, en het onkruid uit de rijen is verwijderd. De laatste 1 ½ rij uien is geoogst; liggen nu op de grond in de zon te drogen. Nog meer amandelen geplukt.

 

En als het ‘’werk’’ klaar is, klungel ik met de iSi Gourmet Whip verder: 1epoging ‘’aireated chocolate’’ een flop. 2e: aardappel (puree) espuma: zelfs met 2 patronen niet eruit te krijgen, veel te dik. Potverdrie. Hoop werk voor niks. Enfin, we gaan door. Nieuwe technieken zijn niet altijd zo eenvoudig als de plaatjes, recepten of Youtube filmpjes suggereren. Vandaag lukte het wel: een geitenkaas espuma, met tomatentartaar, ansjovis en tompoek; zalig. Wel heel machtig. Die espuma dus. Ik kom er wel.

 

Alle Chikkie-mais nu geoogst; de kolven hangen decoratief aan het gaas, een paar onderaan, als snack voor de Chikkies. Alle zonnebloemen gedroogd/pitten eruit gehaald, op een paar na, kleine restjes plukken ze zelf eruit, gaan de lege bloemen op de composthoop.

 

Joost is mondjesmaat bezig met fotograferen; het is gewoon te warm. Niet dat we daarover klagen, hoewel, de droogte begint wel erg te worden.

Laatst nog een prachtige grillo; zo’n beest dat ’s avonds ongelofelijk veel herrie maakt. Heb je er een stuk of 10 of 100, nou, dan is het niet te harden. Krijgt hij commentaar dat het beestje toch wat meer in het midden van de stang zou moeten zitten. Ja hoor, volgende keer vraagt Joost netjes, of het beestje even in foto pose wil gaan zitten. Net zoals die springspin; een toer om dat beestje te fotograferen in de gang, terwijl het een motje oppeuzelt, en dan zeggen ‘’ze’’ dat hij hem van een andere positie had moeten nemen. Huh? Op een stoel, statief, en dan zelf niet goed in de lens kunnen kijken en dan toch nog een dergelijke prachtopname? Het is een hard leven, dat van een fotograaf. En die beestjes? Die laten zich niet commanderen. Of zich in pose zetten. Een enkele daargelaten, zoals die leuke pyjama wants. Zie op Zoom.