Nieuwtjes

DISCO!

Personeel werkt harder met planten om zich heen. Nou, als we vanaf het voorjaar tot begin winter binnen planten hebben, dan worden we lek gestoken. Dus niks planten in huis. Hoe jammer ook. Maar minder werken we daardoor niet….Bij 30 graden het terras schoonmaken, draaien we onze hand niet voor om. Alles eraf, schoonmaken, dweilen en weer terug zetten. Ziezo, ziet het er puik uit. Tot de volgende stofwolk.

 

We gingen toch maar weer eens kijken. Naar de Moros y Cristianos in Villena. Een groots spektakel waar alles draait om de herovering van Spanje door de Christenen van de Moren. Gevierd met optochten, (schijn) gevechten en feesten. Maar vooral met schitterende kostuums. Het zou wel ongeveer 7(!) uur duren. Na 3 uur zijn we gegaan. De indrukken waren te veel; de ene groep prachtiger, kleuriger, mooier dan de ander. En iedere groep vergezeld door een muziekband. Oorverdovend, kippenvelopwekkend en machtig om te zien. Joost heeft voorlopig wel wat uren werk met de ruim 370 foto’s, die hij heeft gemaakt…En ondertussen krijgt hij goede feedback van mede-Zoomers; want soms loopt het water uit de foto (scheef) of kan de compositie anders en daardoor komt het beter uit. Heel waardevol, die adviezen! En mondjesmaat vult Zoom zich met Moros, en aan de 5 blogs hierover wordt hard gewerkt. Hij heeft er bijna een dagtaak aan, om reacties te beantwoorden, andere mede-Zoomers te volgen en zijn eigen foto’s kritisch onder de loep te nemen. En echt photoshoppen? Doet hij niet, hooguit wat rechtzetten, wat lichter/donkerder of bijknippen. Hij kijkt nu anders waardoor de foto in de eerste aanleg beter wordt. Prachtig, deze hobby!

 

Vooraf zouden we gaan eten bij een restaurant, dat ons eerder al had gecharmeerd. Maar omdat we er niet vaak komen zaten we ook nu weer te zoeken. Waar is het? Dus vroegen we het uiteindelijk. Ja, deze mevrouw wist het precies. Maar….Ze kon het niet uitleggen, dus liep ze wel even mee. Nou, dat bleek nog een hele tippel! En ze bracht ons keurig tot voor de deur. Wilde niks drinken. Die schat. Kijk, we kunnen dan af en toe kwaad worden om aso’s (in het verkeer bij voorbeeld), of gestoorde dierenbeulen en testosteron-verslaafden, die zich verlekkeren aan dierenmishandel-stierengevechten, maar ook dit kan dus: zomaar een wildvreemde, op weg naar huis, die even een flinke omweg maakt om ons de weg te wijzen. Ze bestaan nog, fijne mensen.

 

Herrie-terror. Dat is het. Leuker kan ik het niet zeggen. Om 0214 werden we wakker. Kl…herrie buiten, leek verdorie net een discotent voor het raam. Het snelle hersen afdodende ritme, en af en toe een geluid, wat voor muziek moest doorgaan; het dreunde door het hele dal. Wij rechtop in bed. Ja hoor, feestje. Nou heb ik niks tegen een feestje. En dat het af en toe wat luid is, ok. Maar tot 0800? Potverdrie, dat was niet leuk meer. Maak je een fijne ervaring mee, wordt die gelijk weer om zeep geholpen in dezelfde nacht. Ongelofelijk. We stonden bijna op het punt, om in de auto te stappen en de feestvierders op te zoeken. Maar ja, wat dan? Als ik had geweten, waar ze zaten, had ik vroeg in de ochtend voor hun huis getoeterd. Aangebeld. Herrie gemaakt. Net als zij in slaap zijn…Ikke niet slapen, zij ook niet. Helaas, plek onbekend. One-night-fiesta hopelijk.

 

Ondertussen zijn we weer een 15-tal ISi capsules verder en met versie 6 van aireated chocolate is het ook mis: toch ingezakt. Smaak super, maar uiterlijk? Voorlopig ga ik eerst eens met andere zaken experimenteren, en later nog eens dat choco-gedoe oppakken. We komen er wel.