Nieuwtjes

Lopend buffet

Kijk, dat ik inmiddels minder bang ben voor spinnen, hoeft nog niet te betekenen, dat ze me opzoeken! Komt Joost binnen. ‚‘Je bent niet meer bang he‘‘? Nou, dan weet ik het al…En wat heeft hij nou weer gefotografeerd; een tarantula. Jawel, een van de hier voorkomende wolf spinnen (tarantula – vogelspin noemen ze de soorten in de USA en in Europa noemen ze het tarantula wolf spin) Een Lycosa tarantula = araña lobo = araña – spin, lobo – wolf. Klopt als een bus. Fraai opgenomen, en zolang hij buiten blijft, ok. Of ik even mee naar buiten kwam om te kijken. Vooruit. Tot op 1 meter. En jawel, het is er een. Een heuse. Een kleintje, vindt Joost. Nou, voor mij is hij groot zat. Op het scherm kan ik hem (haar?) goed bekijken; maar er zijn grenzen. Joost nog eens naar buiten gestuurd, opzij is mooi, maar kan het ook van voren? Want dan kan ik zien of het een hij of zij is. En nee, hij/zij krijgt geen naam van me. Maar het is wel weer bijzonder, om deze nacht actieve, in een holletje (met een tunnel tot wel 30 cm lang) levende spin overdag, bij 27 graden, in het gangetje tussen huis/schuur in de halfschaduw te zien. En licht giftig is zijn beet ook. Maar deze spin vlucht liever dan hij aanvalt. En het gif is alleen dodelijk voor prooi, niet voor de mens. Hebben wij weer…Kostte Joost geen enkele moeite om een ‘’object’’ voor zijn hobby te vinden. Als je de ogen maar open hebt.

 

 

Soms heb je zo’n dag, waar je beter niet had kunnen opstaan. Alles lijkt mis te gaan. Niks lukt. Je raakt helemaal (onnodig) in de stress om 3x niks, en het huilen staat je nader dan het lachen. Te gek voor woorden. De volgende keer ga ik echt terug. In bed. Enfin, met het verwerken van kweeperen tot carne de membrillo (ofwel een heerlijke vrij stevige pasta van kweeperen/suiker, mooi oranjerood van kleur, zalig smakend bij (geiten-) of pittige Manchego (of Hollandse) kaas) heb ik twee dingen bereikt: a) geen sportschool meer nodig. Je moet namelijk uren roeren….Blijven de armspieren in vorm. En ach, de rug? Die rust straks lekker in de jacuzzi uit. En b) moet je er met volle aandacht bij blijven (mindfulness heet dat)…Want anders spat gloeiendhete prut van kweepeer en suiker overal heen; gevaarlijk en vooral erg kleverig. Dus niks gedachten af laten dwalen, piekeren of niet opletten. Helpt wel om je hoofd even leeg te maken en tot rust te komen. En dan kom ik ook nog deze spreuk tegen…what ever you decide to do, make sure it makes you happy. Nou, de volgende keer wil ik dat voor het opstaan lezen…en draai ik me nog eens om.

 

Van de week kwam een van de pool boys kijken. En nee, het was niet goed. Enfin, we moesten ons niet druk maken, geen stress krijgen, hij had wat testjes gedaan, en over een maand zou hij kijken hoe dat had uitgepakt. En dan zou men besluiten hoe of wat. Toch hopelijk niet weer de ellende van een heel nieuw bad plaatsen? We zullen moeten afwachten. Fijn in elk geval, dat ze zonder meer – voor de 2e keer – hun verantwoordelijkheid binnen de 30 jarige garantie – zonder problemen nemen. Top. Kan je van die Solarboeven niet zeggen. De deadlines zijn verstreken. Er is tussentijds weer getracht om het heen-en-weer spelletje van ‘’we missen nog…’’ te spelen. Ik doe niet meer mee. De consumentenorganisaties en de rest, zoals aangekondigd, wordt nu aangeschreven. Ik ben er klaar mee.

 

Lopend buffet. Letterlijk. Voor de kippen dan. Joost gaat ’s morgens als eerste de Chikkies voeren. En stomverbaasd keek hij bij het voederplaatsje. Wat gebeurt daar nou? Iets nauwkeuriger kijken leverde het volgende tafereel op: de graankorreltjes, die Joost de avond ervoor daar had gestrooid, bleken keurig door mieren ‘’opgeruimd’’ te worden. Een lang pad van voedseltransport. De Chikkies keken ernaar. Het liep ze bijna in hun bek. Maar stom als ze zijn, lieten ze deze luilekkerlandvoederpartij-met-zonder-moeite langs zich heen lopen. Nou ja, zeg! En af en toe pikten ze toch een enkel  graantje mee. En let op mijn woorden: vlg. mij wil een van de Chikkies een Haantje-de-voorste worden: veel leuker dan elke dag een ei leggen. De natuur kan dit soort ‘’kunstjes’’ flikken. Vanmorgen al een aarzelende kraai gehoord. Binnenkort nog maar 1 ei/dag?