Nieuwtjes

saffraan, wandelstoeltjes en afgesloten weg

Ja, ja, we zijn er maar druk mee. Met de saffraan oogst…Om te wennen eerst een paar, en dan elke dag meer. Geduldswerkje: per krokusje moet je de 3 rode saffraandraadjes voorzichtig in zijn geheel, en zonder het wit, eruit halen. Dan buiten op terras te drogen leggen. Elke morgen. Heb wel het gevoel, dat het een stuk minder is. We zullen het zien, want elk jaar registreren we per dag de oogst.

 

Het is over met warm weer. Het gaat nu frisser worden; overdag bijna niet meer boven de 20 graden. Zowaar nog een dag met 10 mm regen gekregen. 2 november was de laatste ballendag. Nu is het zwembad 25 graden. Te koud. Gelukkig is er de jacuzzi. Zalig warm. Mijn handen hebben weer eens een van de 2-3 jaarlijkse ‘’pestbeurten’’; van triggervingers tot stijf, pijn en ongemak. Ach, gelukkig is het meestal met een week geleden, in NL had ik er continu last van. Dus ik klaag niet. Ietwat korter werken in de tuin, dat kan. En af en toe nog even op de PC. Iets rustiger, maar vooral bezig blijven. Want rust roest.

 

Kijk, nu het wandelseizoen weer is gestart – we hebben al 3 wandelingen gedaan – was het zaak, om e.e.a. goed aan te pakken. Dus kochten wij bij Decathlon 2 zitstoeltjes (met rugleuning, jawel), voor nog geen 10,00/stuk; opvouwbaar, licht maar toch stevige kwaliteit. Helemaal top. Uitgeprobeerd op onze wandeling door de Barranco d’Encantada; genietend van thee en een lekker boterhammetje, sterkten we ons voorafgaande het lopen. En straks? Neem ik aan elke schouder 1 stoeltje, of ik maak ze vast aan de rugzak. Ik de proviand en het zitspul, Joost zijn rugzak met fotospullen en statief. Zo doen we dat.

 

Hebben wij weer: afspraak om de Quad in Albatera naar de werkplaats te brengen voor onderhoud en ITV keuring. Blijkt de weg afgesloten! Moeten we omrijden via Crevillente. Nou heb ik al een bloedhekel aan autorijden, maar goed, achter een dergelijke snelheidsduivel als Joost rijden, is een hele beproeving…Enfin, blij dat ik niet meer hoef te rijden. Tot de Quad weer opgehaald moet worden. Het zij zo.

 

En de computer moet ook een upgrade krijgen, want met al die foto’s wordt hij steeds trager. Boel werk, om zoveel mogelijk als back up veilig te stellen, te kopiëren en vast te leggen, want er zou zo maar iets kunnen misgaan, en dan? Enfin, het gaat goedkomen, verzekerd Joost, die urenlang achter de PC frummelt. Het belangrijkste is gesaved. Een nieuwe bureaustoel is besteld, die van Joost is aan het uit elkaar vallen. Wederom is een brief geschreven over dat solar gedoe, aan de Dachverband (overkoepelende instantie) en de Raad van Bestuur. Ik zal alles proberen, want vooralsnog is het nog geen tijd voor berusting. Maar ergeren of piekeren hierover? Nee dus.