Nieuwtjes

Komt wel goed schatje

Potverdriedubbeltjes. Ik  domkop.  Sufmuts. Had ik nou maar kopieën/prints  gemaakt van de belangrijkste mails, voordat we de pc wegbrachten, en niet vertrouwen op ‘’komt wel goed schatje’’. Wat blijkt? De PC heeft nu wel meer geheugen, is sneller en weet ik het allemaal, maar we zijn alle email mappen kwijt. Plus links en informatie. Potver/potver/potverdriekanonnekes! Enfin, na 5 minuten mezelf voor sukkel en nog wat superlatieven te hebben uitgescholden, ging ik redeneren: Vergaat de wereld? Nee. Is het een ramp? Ja, wel een beetje. Valt ermee te leven? Het zal wel moeten. Halverwege de nacht maak ik een lijst van alle mappen. Ik kan simpelweg niet geloven, dat wat de PC knaap eraf heeft gehaald, maar ½ terug heeft gezet. Het is een vakbekwame, betrouwbare professional, die al jaren puik werk levert. In de ochtend gaat Joost zoeken. Vindt zowaar een paar emails. Ergens moet het er dus zijn. Maar we komen niet aan de mappen. Dus PC knaap gebeld. Ja hoor, hij heeft de back up nog. Met de 2 mailprogramma-files. We kunnen langskomen, fluitje van een cent zegt hij nog. (dat betekent dus weer 2 x 1 uur rijden maar dat hadden we er graag voor over). Nou, dat ‘’effe’’ was het dus niet, want er was iets gebeurt wat hij nog nooit had meegemaakt. Het lukte hem ook niet! Enfin, een paar uur later belde hij ‘’het is gelukt’’. Thuis bleek, alle mappen zijn er. Inclusief hele oude met mails uit 2008. Nou, alles is nu opgeschoond. En ik ga aan het werk om de echt belangrijke mails /gegevens/links ofwel te printen of als word document vast te leggen, zodat ze bij een back up in de data terechtkomen. Nooit meer kwijt dus. Pfff…

 

Op 5 november hadden we nog 4 zalige, super zoete grote aardbeien; heerlijk! En wat smaakte de 1e mandarijn zalig; sinasappels kleuren hard, olijven ook, binnenkort weer persen!

 

De saffraan oogst kwam langzaam op gang. Eerst een paar, toen een paar tientallen, en dan 2 dagen met 200 bloemetjes. Maandag  scheen  de zon al vroeg; ruim 350 bloemetjes. Dinsdag begint het net te regenen als we willen oogsten. Ik hou de paraplu op, en Joost werkt snel door; 130 net niet natte bloemen geplukt. De katten zitten mistroostig op het terras naar buiten te kijken. Het is nog geen 10 graden buiten, het is nat, en daar hebben ze een hekel aan. Helaas, goed voor de tuin, morgen wordt het weer zonneschijn!  En warmer! Want het was koud, afgelopen nacht;  5 graden! De verwarming voor het eerst in de morgen aangezet; 16 graden is ook met dik fleecejack iets te koud in de ochtend. Voor de open deur van de studeerkamer hebben we de wollen deken weer gehangen; warmte blijft zo binnen. Da’s aangenaam werken.  Een klein koud frontje kwam even langs. Maar het is alweer 20.

 

12 november: het eerste maaltje aardappelen is gerooid. Samen met worteltjes, handje doperwten, ui, knoflook – alles uit eigen tuin, eitje en tonijn wordt het een ensaladilla russa. Eveneens uit de tuin: gemengde sla met radijs en tomaten. Houtkachel pruttelt  zachtjes in de keuken en geeft een fijne warmte. Saffraan die ervoor ligt te drogen.  Glaasje rosado erbij. Puur genieten