Nieuwtjes

Over spieren, aap-noot-mies en zo

Boeven zijn het, die Spaanse banken. Nu ook weer: omdat net 1 dag te laat het saldo op de Spaanse rekening te laag was, werd de premie voor de autokostenverzekering niet geïnd. Stom natuurlijk dat we niet zorgden voor tijdige overboeking (doen we anders altijd), en dat de bank dan ineens 15 Euro ‘’boete’’ berekent. Druist in tegen Europese regels, maar dat heeft Spanje nog nooit belet, haar eigen ding te doen. Schandalig. Joost vindt dat ik daar wat aan moet doen. Ik weiger. Geen zin met deze machtige instantie in de clinch te gaan; kost me stress, tijd en levert geen euro op. We doen het gewoon anders; alle automatische incasso’s gaan we storneren en maken het geld voortaan zelf over. Ziezo.

 

Zaterdag/zondag/maandag waren tuinier-dagen. Kruiwagens vol biologische korrelmest op het moestuinland moest verspreid worden voordat Joost kon frezen. Daarna inplanten: 2 x 250 uien, een 80 tal (verschillende) slas, een 40 tal kool (broccoli, witte- en bloemkool), biet, snijbiet. En natuurlijk ook verplanten van voorgezaaid spul: sla, andijvie en boerenkool. Knoflook erin, en zaaien maar: spinazie, radijs, erwt en wortel. Van de 34 rijen zijn er inmiddels al weer 9 gevuld, nr. 10 is de aspergerij en 11 die met tuinbonen. Joost heeft de goji bessen nog gesnoeid, ook een heel karwei. Vooral vanwege die dekselse (gelukkig kleine) doornen. Het tuinseizoen is begonnen!

 

Een tweede bak paddo’s is in de kelder aan het wakker worden. Buiten bloeit nog een enkele zonnebloem, de moneytree (vetplant), margrietjes en veel gele, roze, paarse en witte (onkruid- maar toch mooie) bloemetjes. De Chikkies scharrelen vrolijk in de zon op de losse grond, en de kou is nu waarschijnlijk definitief uit de lucht. Paar dagen geleden nog een grote hoeveelheid tuinbonen kunnen oogsten, nadat we de kas hadden afgebroken. Nou, dat was uren werkplezier: eerst doppen, dan blancheren dan dubbeldoppen. Maar dan heb je ook wel wat. 6 bakjes met zalig zoete tuinboontjes. Genieten.

 

Ongekend heftig en geheel onverwacht raakte de uitspraak van de Paus mij; over kinderloze stellen. Hij moest eens weten, die wereldvreemde schijnheilige. Ook wij hebben er geen. Bewust. Ik dacht, dat dit al lang achter me lag. Maar de emoties overmanden me even. Het thema van mijn jeugd, ervaringen en beeldvorming over moederschap, kinderen en vrouw-zijn blijkt me toch nog te raken. Gelukkig maar, ik ben mens! En ik/wij hebben geen spijt van de keuzes, die gemaakt zijn. Na een poos kon ik het weer relativeren, mijn emoties een plek geven. Terugkijken is onzin, evenmin als ‘’stel, dat…’’. Het is zoals het is. En dat voelt goed. Stomme Paus.

 

Project metamorfose: de grijze stenen voor de eerste 3 rijen zijn geleverd; Joost heeft 1 pallet al verdeeld opgesteld bij de muur; makkelijk om straks te beginnen met metselen. Er is gekeken naar dakpannen en afwerking voor zijkanten van de ramen. De natuursteen is ook besteld. IJzer is gehaald. Ziezo, vrijdag begint de volgende bouwfase; nog een beetje fundering en dan is het metselen! En gaten vullen…Een grote bouwplaats is het nu; overal staat wat; stenen, cementmolen, bekistingsplanken, pallets. Pfff…

 

Na een paar dagen buitengewoon intensief werken is het toch wel bijzonder, dat je ineens allerlei spiergroepen voelt, waarvan je wel wist dat je ze had, maar het nooit merkte…Enfin, elke dag een half uur rusten in heet water doet wonderen. Lopen we vervolgens weer als een kievit rond. Niks aan de hand, als je maar gedoseerd doorwerkt. Rust roest, niet waar?

 

Nou ja zeg. Had ik een idee, iets met een leesplankje te doen. Zo’n oer Hollands leesplankje. Altijd geleerd ‘’aap, noot, mies’’ en jarenlang was het ‘’ons’’ spelletje; wie de meeste woorden kende, won. Nu blijkt na even googlen dat er veel meer ‘’leesplankjes’’ zijn! Compleet met zeep, hout, roos, haan, juk en wiel, of de Zeeuwse variant met mog-ge, tun-ne en po-ke. Tja, een vrijstaat Nicojo leesplankje dan maar? Wordt vast leuk.