Nieuwtjes

Pastelkleur; yuzu-smaakei en bewakers

Het heeft wel wat; dat zachtgroene aanzicht van ons huis nu. Mooie pastelkleur, passend bij het voorjaar. Zo laten? Vreemd, Joost vond dit helemaal geen leuk idee. Tja. Dan toch maar doorgaan. Met een even zacht geel. Blokken van 13,5 kg. Pfff….Wat eerst ‘’we isoleren alleen de keuken’’ project heette, is een megaproject geworden: het hele huis (m.u.v. de voorkant/terras) wordt geïsoleerd, met extra ramen en muur eromheen. Zijn we nog maanden zoet. En ik had zo gehoopt op maar een klein projectje van een paar weken.

 

Wat doe je, als de vrachtwagen 8 pallets van die mooie zachtgele stenen aflevert en je komt er later op de middag ineens erachter dat a) in een pallet een aantal met een veel donkerder gele kleur zitten? Gewoon apart zetten en ze late vervangen door juist gekleurde. En b): als de afmeting niet 15 x 40 is maar 13,5 x 40? Conchi legt ons uit, dat de bouwmaterialensector in Spanje ietwat ‘’speciaal’’ is. Vraag je bij voorbeeld 20 x 20, krijg je soms 19 x 20, of 21 x 20 of nog iets anders. En soms, heel soms, krijg je wat je vroeg. Spaanse flexibiliteit heet dat kennelijk. Nou snap ik waarom de muren hier nooit helemaal kaarsrecht zijn….Gelukkig is de flexibiliteit consequent; de overige 5 pallets blokken zijn van eenzelfde afmeting. Conchi was het met me eens, dat het ‘’justo’’ zou zijn, als dan tenminste ook in de prijs deze afwijking ietwat gecompenseerd wordt. Da’s nou weer naïef. Spanje, he….? Hoewel, Conchi kreeg het voor elkaar, wel 5 cts/steen ging eraf. En ze waren al zoveel goedkoper dan bij die andere grote bouwhandel. Top, wordt het nog goedkoper dus. En nou snap ik, hoe ze de bouwmalaise hebben overwonnen; kies een net iets kleinere mal, maar hou dezelfde prijs aan. Maar Lena is niet gek. En soms moet je even proberen.

 

En ondertussen wordt uit 1 wel 2. Ofwel onze (Duitse) bouw hulp heeft  een hulp bijgenomen; dan vlot het werk wat sneller. Heeft hij gelijk. Komt ons ook goed uit. Want er moeten heel wat meters gemetseld worden. Met zware stenen. En ik mag de ‘’stootvoegen’’ voegen. Ik herinner me nog een van de bouwklussen in Nederland, waar Joost en René me naar de bouw zaak stuurden. Om stootvoegen te halen. Nou, die hebben zich daar helemaal bescheurd van het lachen, ze kwamen niet meer bij. De hele zaak amuseerde zich over het bouwhulpje, wat in de maling was genomen. Nou, sinds die tijd ga ik alleen iets halen wat ik ofwel ken, of waar ik een voorbeeld van mee kan nemen. Dat geintje halen ze nooit meer uit met mij. Enfin, de verticale voegen heten daadwerkelijk stootvoegen. En die mag ik voegen. Is namelijk pietepeuterig traag werkje. Nu de hele tuin echt prachtig op orde is en de voorzaaibak-minikasjes zijn gevuld, zou ik me anders toch zomaar kunnen vervelen...

 

Laatst keek ik in een voorzaai bak. Geen idee wat ik heb gezaaid. Waren het nou kruiden, of toch die Aziatische kolen? Oeps. Eigenlijk schrijf ik altijd wel ergens op, wat ik wanneer heb gezaaid. Vergeten of briefje kwijt? Geen idee. Maar goed, voor alles is kennelijk een eerste keer…Enfin, ik besluit om gewoon nog even het spul een week of twee langer te laten groeien; misschien kom ik er dan achter? De nieuwe voorzaaibakken krijgen een 40 tal halve-toiletrol (home made jiffy-)potjes, gevuld met potgrond, en daar heb ik met een paperclip een strookje aan gezet, daar staat op wat er in zit. En een 2e voorzaaibak vul ik met Aziatische koolzaden en kruiden. Misschien is het dubbel. Maar dubbel genaaid – oh pardon – gezaaid, is beter, nietwaar? Ziezo, ouder worden is prima, maar hoeft nog niet te betekenen dat ik seniel wordt.

 

De lage polbonen zijn ingezaaid, nadat ze een dag hebben geweekt. Dit jaar geen kousenband (hele lange-) of stokbonen zetten. Gewoon lage, die waren vorig jaar zo super mals, mooi dun en zalig, ook uit de diepvries. Piepers zitten in de grond. 3 rijen van 25 meter; ofwel 25 kg bio-pootaardappels erin gewerkt. Na het frezen was de gleuf machinaal zo gemaakt. Piepers legde ik in rap tempo erin. Na 2 rijen dichtharken – dat ging een stuk langzamer - liet ik de 3e door Joost doen. Pfff, wat een zwaar werk. Maar de klus is weer geklaard. En nu maar groeien! Met temperaturen van (maandag) 27 graden, en daarna rond de 24 moet dat lukken.

 

Het moet niet veel gekker worden. Op Foodlog stond een verhaal over Japanse yuzu-smaakeieren. Yuzu's: rare, zeldzame vruchtjes (waarvan wij per toeval een paar bomen hebben staan), die een subtiele smaaksensatie van sinaasappel-citroen-mandarijn bevatten. Uniek en gewild bij koks of gourmets, zoals wij….Gecombineerd met eieren. Enfin, ik lees verder. Want ook wij hebben eitjes. En yuzu’s. De truc? Voed je kippen met een mengsel van yuzu-schillen, boerenkool, sesamzaad en mais. Nou, yuzu zat. Mais ook. Boerenkool moet nog groeien (net zaad van Spaanse boerenkool gekocht, helaas, dat is winterboerenkool) en die sesamzaad? Veel te duur. Tja, alles hangt af van onze maffe Catalaanse Chikkies; als ze de yuzuschil niet blieven, heb ik een probleem...En de uitgeplante boerenkool is nog niet groot genoeg.  Japanners voeren hun kippen deze 4 spulletjes, en dan krijg je een yuzu-smaakei. Zeggen ze. Kan natuurlijk ons eigen granenmengsel maken, en daardoorheen raspeltjes yuzuschil. Wie weet, vinden ze’t lekker. Een Nicojo-vrijstaat-smaakei. Proberen kan je, nietwaar? 

 

Elke avond en ochtend hetzelfde ritueel: alle katten maken het rondje om het huis en inspecteren het werk van de dag, de nieuw aangekomen stenen of elke verandering, die zich waar dan ook heeft voorgedaan. En na gedane inspectie? Zitten ze elk apart op een pallet met stenen. Bewakers…