Nieuwtjes

Over grenzen, patatten en '''weet het ook niet''

De halve nacht lag ik wakker. De andere helft was het Joost die niet kon doorslapen. Scenario doorgedacht hoe we de tuin beschermen: we zouden zand over de opkomende, nog tere erwtenplantjes strooien, ik zou wat grote lege plastic flessen als cloche over de jonge slascheuten zetten. En misschien nog over wat peterselieplantjes. Citroengras en verdelagas weer naar binnen, waterkranen afsluiten. Want er zouden 3 nachten van – 0.1 volgen. Vrijdagmorgen kijk ik naar de weersvooruitzichten: niks vrieskou. Alle strategieën voor niks…Geeft niet, zo heb ik het liever.

 

De laatste pallet (voorlopig) met stenen, mortel en raamdorpels (die dingen, die boven het raam de muur verbinden zeg maar) worden op een pallet bij ons neergezet. Met een steiger zijn ze nu voor bezig; Joost dacht dat het vrijdag klaar komt, daar. Maar ik geloof het niet. We hadden ‘’de boys’’ vriendelijk verzocht, iets secuurder te werken; voegen netjes over elkaar, en vooral gelijke afstand, want sommige voegen waren dunner of dikker dan anderen. Gelukkig is de bobbelmuur en het gelijk kleurende voegsel een ideale manier, om foutjes te verdoezelen, maar er moet gewoon netjes gewerkt worden. Nou, die boodschap kwam over. Het gaat een stuk slomer. Ook goed. Want de komende 30 jaren willen we met plezier tegen deze muren aankijken.

 

Ze hebben het heel lang gehouden. De patatten. In de kelder. Maar nu beginnen ze heel zachtjes aan uit te lopen. Tijd dus voor RASPELTJES! Ofwel in de schil gaarkoken, een halve dag in de koelkast laten koelen, in de avond schillen en raspelen en dan af in de droogmachine. Ach ja, even een werkje tussendoor. Maar er liggen wel heeeel veel kilo’s in de kelder….Aanpoten dus…Inmiddels is al een 4e batch voorbereid.

 

En sinds 2 weken smullen we van heerlijke groene asperges; laatst een voorjaarsmenutje: gebakken aardappeltjes (met ministukjes bacon, knoflook en ui), gemarineerde zalm en kort in boter/tomatenolie gefruite groene asperges met veel knoflook, tijm, peper en op het laatst een flinke scheut vers citroensap en royaal Parmezaanse kaas schaafsel. Yammie! Tuinboontjes: een halve emmer vol weer geplukt, geblancheerd en dubbel gedopt. En dat geeft dan 2 kleine porties zalig groen voor de vriezer. Dit weekend komt de 1e artisjok. Lekker met een vinaigrette (de blaadjes voor mij dan), de bodem wordt gekookt, en dan gemarineerd met knoflook, kruiden, veel knoflook; dan een anjovisje erop, vindt Joost ook heerlijk.

 

Nadat ik zondag om 12 uur het brood uit de oven haalde (4 chili-tomaten-1/2 volkoren stokbroden, 3 grote volkoren broden en 2 grote Züpfe (wit met extra zemelen en een pietsje half volkoren), werd het weer tijd om te voegen. Zaterdag hadden we net voor de regen de 3 ramen ingezet. Maar nu? Voegen. Op de steiger. Doodeng vind ik dat. Joost had voor mij een dubbelbrede steiger gemaakt, maar ik vindt dit maar niks. Nu is de steiger nog hoger. Daar ga ik niet op. Mijn grens is bereikt. Veel te hoog en te smal. Alleen met zo’n bergbeklim tuigje en aan elke dakpilaar vastzittend touw zou ik het overwegen. Nou, van Joost hoef ik niet. Hij gaat het wel doen. Dat voegen op grote hoogte. Alle andere muren kan ik dan weer doen. En als het moet, zelfs op de ‘’kleine’’ steiger, dat durf ik nog wel. Kijk op: http://www.nicojo.nl/100980818

 

Het komt niet vaak voor dat Joost in de pen klimt. Maar deze week wel. We hadden een reinigings bus voor het PU-schuimpistool gekocht. Het werkte perfect. Maar…Er stond niet op de bus, wat het was en dat wilden we toch wel graag weten. Dus de leverancier/distributeur via de email erom gevraagd. Belgisch antwoord: weten we zelf ook niet. Nou, dat schoot in het verkeerde keelgat. Joost: als u niet per omgaande deze informatie verstrekt, leg ik het verzoek bij de EU, consumentenbond en andere relevante instanties neer. Declaratie is verplicht! Nou, het duurde nog geen uur, of we hadden de technische gegevens. Het bleek te gaan om aceton. Was dat nou zo moeilijk? Die Joost toch, je blijft je verbazen.