Nieuwtjes

Chikkie loopt weer!

‘’Zelf doen’’. Vorige week donderdag brachten we Chikkie nog naar bed. Vrijdagmorgen hels kabaal door mede-chikkie, die het duidelijk niet eens was, dat chikki-mikkie nog niet buiten was. Stank voor dank om 07.00. Enfin, ik zet haar buiten neer, met eten, drinken, rijst, vers groenvoer. s Avonds zijn we wat later, normaal brengen we haar zo rond 20.30/20.45 ‘’naar bed’’. Joost gaat dus pas om 21.00 naar buiten. En was snel terug. ‘’ze zit al in het hok!’’ meldt hij. Ik kan me haar koppie helemaal voorstellen ‘’zelf doen, lekker pöh’’. Maar een paar uur later legt Joost toch nog wat extra stro eronder, je weet maar nooit. De volgende morgen om 07 uur loopt ze al buiten. Dinsdag komt ze zelfs, als Joost haar roept, komt weer helemaal goed! En woensdag rent ze bijna als ze hoort ‘’Chikkies, sla’’! Ze eet goed en ze loopt steeds meer. Geweldig!

 

Vorige vrijdag eerst tuinwerk. De temperatuur is aangenaam 25 graden; Joost neemt de grote fruittuin onder handen door te snoeien en metershoge onkruidpieken eruit te halen, en in de groentetuin wied ik weer eens rijen vol onkruid. Dankbaar werk, want het resultaat zie je onmiddellijk, alleen zo jammer, dat het maar van zo korte duur is….Enfin, de meter hoge ‘’struiken’’ van de andijvie- die zo prachtig vol zitten met mini blauwe bloemetjes, die trok Joost maandag eruit. Het leek wel een oerwoud. En onze Chikkies blieven het spul niet. Dan niet. Nu donderdag? Zie je niks meer van ‘’mijn’’ onkruid wieden’. Maar goed, deze week natuurstenen rand afmaken, daarna doe ik een week tuinwerk, dan pas voegen. Denk ik…

 

Kijk, dan wordt het wederom even tijd voor een aantal besluiten….Verbouwen (nu elke ochtend, zelfs met de natuurstenen rand), tuin en eerste oogsten; huishouden; koken etc, pffff….Er moet een werkster komen – riepen we half jaar geleden - voor  ‘’na’’ de verbouwing. Liefst op referentie. Dus toen Joost het kippetje-van-de-grill afhaalde, vroeg hij ‘’hoe vind ik zo iemand’’. Waarop Kippenvrouwtje zegt ‘’Je moet Ana hebben’’ en wees naar een vrouw in de zaak. ‘’Die is keigoed en wil graag’’. Enfin, Joost regelt direct een afspraak. En komt thuis met ‘’zo, de werkster komt maandag’’. Kijk, dat was nou even heel hard op mijn te lange tenen gestapt. De aardappelgratin, die ik de vorige avond had voorbereid, mislukte omdat de aardappels glazig bleken (zie je pas als je door de gratin heen lepelt nadat hij na 1 ½ uur nog niet gaar was); en dan ook nog dit? Ik ontplofte. 10 minuten later, kippetje van het spit oppeuzelend, met heerlijke sla maar zonder gratin, en een slokje wijn, kon ik het allemaal weer nuanceren. Want het is een feit, we kunnen het niet alleen aan. Zeker nu niet. Het groeit ons beiden allemaal ietwat boven ons hoofd, en deze kans is natuurlijk best uniek. En samen doen we ons best, om niet alles van elkaar letterlijk op te vatten. Na 5 maanden ongelofelijk hard werken hebben we beiden af en toe een kort lontje. Maar goed; maandagmorgen kwam ze, pittige dame, sportief, vrolijke babbelaar en vlg. mij een, die wel weet van aanpakken. A. s. maandag begint ze. 4 uur/week. Ook weer geregeld.

 

En omdat zij maandag om 10.00 zou komen, zou het die ochtend geen natuursteen ochtend worden. Ook goed, zondag hadden we de nodige meters gemaakt; achter zijn we tot halverwege het keukenraam met de onderrand (nu bovenop nog puzzelen met kleinere stenen), en bij de keuken zijn we ook de hoek om naar de gang. Eerdaags is het dus weer voegen voor mij, en Joost heeft nog zo wat klussen af te werken. Maar als de lezer dezes nu denkt, dat wij dan lekker uitslapen? Nee hoor. Voor 10 uur maakte Joost de kelder schoon (de champignonbak had gelekt, zooitje); de badkamer werd onderhanden genomen en er is gestofzogen. En ik had brood in de rijs gezet: pan de cristal, 4 stokbroden met extra vezels, tomaat & kruiden en 2 grote half-volkoren broden met vezels. Daarnaast overal nog even wat opgeruimd. Water gegeven. Ziezo. Nadat ze vertrok, gingen we kranten halen en naar de ijzerboer. We laten nieuwe hekwerken maken die binnen het muurkozijn van de ramen geplaatst worden. A) mooier, sterker en B) vooral nemen ze geen ruimte in. We zagen er steeds meer tegenop, om die oude hekwerken te schilderen (1 had ik al gedaan, pfff…) en met z’n tweeën te verplaatsen – laat staan op te hangen – het zou een hele toer worden. Dus bedachten we, dat kan ook anders. Nieuwe dus. Nou, de ijzerboer kon diezelfde middag nog langskomen. Hij nam de maten, we overlegden hoe/wat en toen noemde hij de prijs. 90,00/hekwerk. Nou, daarvoor laat ik het graag maken, 3x schilderen doet hij ze ook, en het plaatsen hebben Joost en ik zo gepiept. En de oude hekwerken? Proberen we te verkopen. . Wat zijn we toch slim….Al zeg ik het zelf.

 

Wat we tot nu toe allemaal hebben weggewerkt: isolatieplaten 90m2 plus 300 speciale pluggen; 6 kozijnen & 6 vensterbanken geplaatst, 3500 kg zand, 1500 kg cement, 1175 kg grind, 230 grijze blokken; 50 meter betonijzer, 11 PUR-spuitbussen; 1140 gele blokken, 3630 kg gele voeg/mortel; 22 m2 daktegels, 30 m2 natuursteen, plus de nodige lijm en andere tuttelzaken…..betonmolens vol; eindeloos kruiwagens en emmers gevuld….Oh ja, en dus nog 6 hekwerken straks te plaatsen. Hoezo, lui rentenieren?