Nieuwtjes

Tornado, geen dom boerinnetje en werk & oogst

Macho is niet meer zo macho; hij loopt mank, heeft een wondje aan zijn kop en opzij is hij kennelijk ook flink gepakt. Zielig loopt hij langzaam rond. Het gaat niet zo best met hem. Aangezien we al weken geen andere katten-snaaiers op het terras hebben aangetroffen, en om hem toch even wat te ondersteunen, laten we de bak ‘’per ongeluk’’ s’ avonds en overdag buiten op het terras. En hij schrokt het voer op met een ongelofelijke snelheid. Zo gaat hij wel opknappen. En daarna moet hij het successievelijk weer zelf gaan redden. Maar nu helpen we even een handje.

 

Chikkie rent-hinkelt-vleugelt ons tegemoet, als we komen. Heerlijk, ze doet weer als een Chikkie, en scharrelt vrolijk in de tuin. Spinazie is ze dol op. Maar dat is nu op. Snijbiet vindt ze ook wel aardig. En natuurlijk sla.

 

De natuurstenen rand hebben we vrijdag afgemaakt. Joost heeft de ‘’hokjes’’ in de gang klaar, compleet met aansmeren, vensterbankje plaatsen, tegels zetten en afwerken bovenranden. Het schiet op. De tuin is ook praktisch weer op orde, want door de wekenlange aandacht en alle energie op de verbouwing, groeide langzaam een oerwoud. Maar er viel ook veel te oogsten: eerste porties sperziebonen en aardappels, volop sla en eerste wortels.

 

Sinasappels zijn op. Grapefruit nog volop, maar lang niet alles al rijp. Nog volop Yuzu en Citroen. Elke dag een groot glas. 3 droogkasten vol zijn inmiddels als poeder of schijf opgeslagen. Een druppel op een gloeiende plaat, want die ‘’paar’’ vruchten, die Joost op de snijmachine dun in plakjes sneed, zetten geen zoden aan de dijk, emmers vol haalt Joost op. Dus; nog eens 3 kasten verwerken.  Citroen levert bovendien een heerlijk ,niet bitter poeder op;  zalig in sauzen, over kip of vis of...Dus dat biedt weer perspectief; want gemalen kun je het vacumeren, en dat neemt weinig plaats in. Ziezo, kunnen we tenminste de verse citrus bijbenen.

 

En hebben wij weer; aardappelziekte. Gaan we nog eens bio-aardappels uit de buurt poten. Die waren dus niet aardappelziekte (phytophtora) vrij. Potver. We doen een poging om met een koper-oplossing te spuiten. In Spanje toegestaan voor bio-tuinieren, in NL, D, F niet…En anders gaan we ze over 3 weken rooien; om te voorkomen dat de ziekte op de knol slaat. Betekent dan weer deel bewaren/vers consumeren en de rest als rösti-friemeltjes te  drogen…

 

De uien zijn bijna klaar om gerooid te worden; rode en witte. Knoflook idem. De boerenkool groeit ons over het hoofd; broccoli komt eraan. Courgette ga ik dit jaar heel jong oogsten, blijken er al een paar aan mijn aandacht te zijn ontsnapt….Knoeperds. Doperwten worden nog steeds met veel plezier geoogst en vooral opgepeuzeld. Snijbiet groeit volop, al 2 x mooie bietjes geoogst, een keer als ‘’tartaar’’ geserveerd (met augurk, knoflook, ui, pittige vinaigrette en erboven op 1 pikant sardientje (mag ook haring zijn) Ook de bakjes nispero’s liggen al in de vriezer, bijna zijn ze op. Aan de boom dus. De abrikozenboom hebben we ingepakt in een net, prachtige, grote vruchten hangen eraan. En de perziken hebben al rode wangetjes, maar moeten nog even wat dikker worden.

 

Nou, dat was geen zuchtje of windvlaag. Een heuse tornado zoefde door ons huis afgelopen maandag. Ana kan er wat van; zelden heb ik een interieurverzorgster (Joost vindt, dat ‘’werkster’’ niet kan) zo hard, snel en goed zien werken. 5 uur werd afgestoft, gestofzogen, gesopt, gedweild en wat dies meer zij. Overigens werd niet gespaard aan schoonmaakspul. Op zijn Spaans. Mogen wij aanvullen. Op woensdag ruik ik het nog. Maar ze heeft schoongemaakt op plekken, die ik – beken ik eerlijk – nog nooit schoonmaakte…Oeps. Ondertussen werkte ik in de tuin, en Joost buiten. Om ½ 2 echt trek. Maar ja, ‘’ze’’ werkt. Tot 14.30. Voor deze keer dan. Ik neem me voor, de volgende maandag gewoon een 20 minuten pauze – voor haar gewoon doorbetaalt – in te lassen, met een boterhammetje en drinken voor ons allemaal. Want 5 uur werken zonder eten? Nee, dat gaat net niet. Maar we zijn blij met haar!

 

Willen we een liter Aceite de Neem (neemolie dus) kopen. Komt die man met een andere bus aan. 100% aceite vegetal uit verschillende zaden en zo van tropische bomen. Dat is het dus niet. Welles, is precies hetzelfde. Nou, ik wil weten, wat die verschillende zaden dan zijn? Nou, navraag bij het bedrijf leverde op, dat ze het recept niet willen geven. Ik wil geen recept, ik wil gewoon weten, wat ze erin gestopt hebben. In elk geval niet 100% Neem. Dus we gaan naar een ander. Hoor ik van de week, of hij kan leveren. En wat is er nou aan de hand? Vorig jaar veranderde de wetgeving, en waar Neem oorspronkelijk een fytosanitaria was, heet het nu een fytopromotora. Ofwel, de Monsanto, Bayer, BASF en nog zo fabrikanten maken het bio-boeren haast onmogelijk, om zonder chemie te werken. Ging ook zo met TCM-kruiden, die moesten ineens voedingssupplement heten…Maar als ze mij willen beduvelen, dan zijn ze aan ’t verkeerde adres; ik ben verdorie geen dom boerinnetje! En ik zal Neem krijgen. Hoe dan ook. En we gaan op zoek naar zo’n tankwagentje, voor achter de trekker, want Joost sjouwt zich mottig met een zware rug spuit, om alle bomen te behandelen. Gemak dient de mens, nietwaar?