Nieuwtjes

34plus, ketchup en steenovenbrood

Ik ben de tel kwijtgeraakt over hoeveel weken we nou al temperaturen rond de 34 hebben, en voorlopig is het einde nog niet in zicht. Het land verlangt naar een lekker verkoelend buitje, en liefst nog een beetje meer. Want water? Dat is er niet. En ook dit jaar moeten we bomen water geven, die anders nooit iets nodig hebben. Het is te hopen dat het najaar water brengt. En we zouden ook geen bezwaar hebben tegen een fris koel windje ’s nachts, zodat het huis binnen kan afkoelen. Hoewel, het went.

 

Je bent een paar uur zoet mee, maar dan heb je ook wat; ketchup. Dieprode, zoete, knalrijpe tomaten geven voldoende zoetigheid, zodat ik voor ruim 13 potten maar amper 1 eetlepel bruine suiker nodig had, en natuurlijk uien, knoflook, wortel, kaneel, chili, kruidnagel, tijm, marjolein, peper, sojasaus. Ruim 6 uur heeft het opgestaan, en dan werd het afgevuld in potten en nog 15 min in heet water gekookt. Nu moeten we eigenlijk een 2-3 weken wachten om weer te proeven, want ketchup wil rijpen…Of we dat volhouden?

 

Oh ja, de boerenkool? Helaas, dat wordt niks meer. Had hem 3 weken eerder moeten oogsten. Nu zit hij onder de poep van de wantsen. Ook de kippen blieven het niet. Dus nu gaat een stronk met bladen eerst een nacht weken in water, dan afspoelen. De witte kool? Ziet er aardig uit, maar is taaaaaaiiiii. Ook niks. Helaas, dit jaar zijn diverse groentes mislukt, voor het overgrote deel door het te weinig tijd voor de tuin, vanwege de megaverbouwing, plus de veel te lang te hoge temperaturen. En de Hollandse Maggiplant? Schuilt thans onder een tentje, want ook deze vond deze hitte/felle zon lastig. Hoop dat ik hem over kan houden. Maar dus emmers vol tomaten, prachtige zonnebloemen en mooie mais.

 

En dan is het zover; op zondag (het wordt 34 graden) wordt de broodbakoven ingewijd. Op het door Joost aangepaste nachtkastje met wielen wordt de oven zonder moeite naar buiten gereden. En onder de parasol voor de keuken gezet. Stoeltje ervoor, ziezo. Eerst 2 uur op250 graden – rook/evt. vuil etc. moet eruit gebrand worden, dus elke 10 min. even deurtje open. Dan nog de 2 ijzeren bakblikken (flinterdun ingevet met z’bloemolie) ingebrand/afgekoeld en nog eens herhaald. Hoeven ze nooit meer in afwassop. En dan eindelijk; de broodjes/het brood popelt om gebakken te worden. Nou, we hebben gesmuld! Overheerlijke knapperige ronde bolletjes – net Mütschli uit Zwitserland – waarvan 3 gelijk zijn opgepeuzeld, en mooie (ietwat te) pittig gekruide landbroden. Het handigheidje om ze uit het mandje in de oven te leggen – met onze extra lange bakkershandschoenen – hebben we nog niet geprobeerd, en met de schuif zakt ie dan net iets in. Geeft niks, de knapperige korst maakt alles goed. Plus nog 3 baguettes. Hun deeg, en dat van de bolletjes, heeft voor die tijd ruim 48 uur in de koelkast langzaam zitten rijzen. Kost verder geen werk, alleen geduld, maar is echt de moeite waard! Nou, steenovenbrood zoals ik het van vroeger ken – HEERLIJK! Op naar de volgende recepten (over een week of zo). De zuurdesem was nog niet klaar, dus daar hoop ik over 1 – 1 ½ week broden mee te bakken. En weet je wat echt leuk is? Omdat de stenen de warmte goed vasthouden, kun je na het broodbakken (2 vullingen achter elkaar want zo groot is hij niet) nog ruim 3 uur of meer de warmte gebruiken: bouillon trekken, stoofschotel, gebakken aardappels, en dat kost niks! Hoewel, we houden het voorlopig even op overbakken stokbroodjes met sla denk ik…..

 

En ondertussen verdiep ik me wat verder in het ambacht van puur brood bakken, en leer veel over soorten meel. En over verschillen tussen Duitse, Franse, Zwitserse en Spaanse kwaliteiten en typeringen. Nou, dat mondde dus uit in een heuse tabel, want wat komt nou overeen met wat, en wat is hier te krijgen? In bio? Viel nog niet mee. Enfin, ik heb nu 2 meelleveranciers, en ben dus een stuk verder. En anders kan ik altijd nog uitwijken naar de Duitse Amazon, die levert de Duitse melen zonder problemen. Nu doe ik het met wat ik heb, en hoop de komende weken nog veel meer heerlijk, knapperig, gezond en lekker steenovenbrood te bakken.

 

Joost kan af en toe zo handige ideeën hebben: de afgelopen weken zitten we ’s avonds altijd buiten tot een uur of 12. Storend of hinderlijk zijn echter de vliegtuigen, die rond een uur of 10 overvliegen, en ons net het nieuws verpesten, want de tv in de keuken kan niet zo hard. Joost bedacht een list, en nu is de receiver aangesloten op de tv (ik ben geen techneut, dus vergeef me als ik het simpel zeg) en kan het geluid dus een aantal stappen omhoog. Prompt vloog die avond geen vliegtuig tijdens het nieuws over…

 

En soms kan ik hem wel achter het behang plakken (nou ja, bewijze van spreken dan, want we hebben a) geen behang en b) lijkt me dat nog een hele toer); enfin, hij wilde wel bij de Rio Chicamo libelles fotograferen. Bij dik 30 – 34 graden. Ja hoor. Maar goed, ik had de keus om hem alleen te laten gaan (echt niet, stel je voor er gebeurt wat, en iemand moet toch het spul vasthouden/dragen en hem verzorgen) of meegaan. Mee dus. Het zweet gutste van mijn lijf, ondanks paraplu. Uitglijders in modderig looppad; je moet er wat voor over hebben. Nu maar hopen, dat de foto’s prachtig zijn geworden, dan zijn hitte, ongemak, lastige insecten en glibberige paadjes zo vergeten.