Nieuwtjes

Aaibare kater, tranen met tuiten en boomratje

Zou het er dan toch eens van komen? Een aaibare katte poezel? De  niet-meer-macho kater hebben we Blacky genoemd. Op de eerste broodbakdag lag hij in de middag naast het ovenkastje, omringd door alle andere katten die daar lagen te puffen in de warmte. Het leek alsof hij erbij mocht komen. Omdat hij zo toegetakeld was, kreeg hij elke dag ook eten; zijn vel glanst nu weer en van de vele wondjes zijn alleen nog korstjes te zien. De agressiviteit is hij volledig kwijt. En oh wonder, Joost kan hem aaien? Binnen een week was het van aarzelend aaitje over de kont tot over het hele lichaam aaibaar zijn. Blacky kwam woensdag naar Joost toe, mauwde zelfs en liet zich ook op de buik genietend aaien. ’s Avonds ligt hij op het waterhuisje, terwijl wij op het terras zaten. Prachtig toch? Nou, wie weet, wordt hij nog eens een opperknuffel-kater?

 

We hebben al  sinds 2005 een airco/verwarmer. Die we eigenlijk zelden of nooit gebruiken, zeker niet in de zomer. Dit jaar dus wel. 28 graden is de binnentemperatuur in huis. Je leert ermee leven. Want de airco maakt alleen even het verschil (25 graden) als we in de keuken aan het werk zijn. In de studeerkamer stijgt de temperatuur – als we er samen voor de pc zitten – naar 30. Heb je dus niet echt veel aan; hebben we liever de ventilator; die geeft de illusie van verkoeling, terwijl hij gewoon warme lucht ronddraait. En als de airco dan toch aangaat, zouden we liefst de eco-stand willen. Maar die doet het dus niet. Sterker nog, hij kan alleen aan/uit 25 graden. Na 3 ½ week is gisteren eindelijk de monteur gekomen. Een relais bleek kapot. Moest ie bestellen. Kon nog wel even duren, want ja, topseizoen, he….Enfin, als het moet, krijgen we wat verkoeling, en voor de rest is het berusten in een hete zomer, gaat prima. Zegt die monteur nog even doodleuk bij de deur, dat er steeds warmere zomers eraan komen. Maak je borst maar nat. Ik neem nog even een koele duik. Het water is immers maar 31 graden…

 

2 droogkasten vol uien zijn alweer weggewerkt tot uienpoeder. Tranen met tuiten. De eerste keer was het voor Joost niet te verdragen om even de keuken binnen te stappen; bij mij duurde het een minuut of 10 tot de tranen niet meer zo hard over de wangen biggelden. Hoewel, het sloeg ook op de keel. Water drinken dus. Dinsdag kwam Joost met de duikbril op in de keuken, en dat werkte. Maar alleen kortstondig, want dan moet je nl. door de mond inademen. Enfin, het werk moest gedaan, dus niet huilen maar doorwerken. En op dag 2 blijven dan 2 kleine zakjes poeder over. Van 2 emmers uien. Nog een 3e kast te gaan, dan is de ‘’oude’’ voorraad van de in mei/juni gerooide uien op, en nieuwe hangen al weer te drogen. Maar nu hebben we al vroeg last van hoge luchtvochtigheid buiten, dus ik vrees, dat de uien niet al te lang buiten kunnen hangen…

 

Dan zitten we in de avond op het terras, af en toe komt er een drupje water naar beneden – maar 0,2 mm in totaal, wat gelijk weer verdampt – en kijken we zo naar de maan en de bergen. Loopt er ineens een boomratje over het elektra-draad! Had Joost net de plaatjesschieter niet paraat….Ze doen verder niks, brengen geen nare ziektes met zich mee, maar vinden fruit, zaden, noten zalig. Nou snappen we waarom we de afgelopen tijd af en toe een jong dood ratje vonden. En waarom de vogels ineens vertrokken uit de boom. Nestje waarschijnlijk. Ze zien eruit als een eekhoorntje, maar dan met een rattenstaart….Uitdaging: foto maken.