Nieuwtjes

Aardbeving, kannibalisme en duur minuutje-factuurtje

19 december. 23 graden buiten. Om 16.48 ineens een trilling. Beiden zitten we voor de PC en kijken elkaar aan. Geen katten die van de kattenpaal eraf stuiteren. Nee, een heuse aardbeving. 2 uur daarvoor in het buurdorp een van 2.0, maar deze was toch wel heviger. Potverdrie. En we zouden nog wel verschoond zijn van aardbevingen in deze buurt, omdat de bergen rondom ons heen de klappen opvangen?  Oeps…..Hebben we zo nog niet meegemaakt. Even trillen. Het hele huis dus.  3.6 in Crevillente, nou dat hebben we dus gevoeld:

http://www.ign.es/ign/layoutIn/sismoListadoTerremotos.do?locale=es&zona=1&cantidad_dias=5

ign2015yuij

19/12/2015 16:47

19/12/2015 15:47

38.2637

-0.8443

10

 

3.6

NW CREVILLENT.A

  

Casa Blacky: het wilde maar niet; de dames en heer blieften hun penthouses en casita op de respectievelijke bovenverdiepingen niet te willen delen met Blacky. En hij wil er zo graag bij horen. Dat de penthouses per 2 kattenpoezels verhuurd zouden worden, hebben ze allemaal nog niet door, lijkt het. Nou, daar hebben we dus wat aan gedaan: een Casa Blacky. Op de begane grond. Want hij is wat (te) zwaar/ietwat stijver dan de anderen, om b.v. van de tafel af te springen (daarom staat een stoel nu zo, dat hij via deze naar beneden kan…); Joost heeft 2 plankjes gepakt, en het onderste gedeelte van de kattenpaal (waar een gordijntje voor hangt) een beetje dichtgespijkerd. Een huisje dus. Met een extra kleedje erin. Afgezien van nog een enkel testosteron-pesterijtje is nu iedereen innig tevreden en ’s nachts geen gedonder meer.  Nou ja, tot ik op 2e kerstdag zie, dat Maxi erin ligt. Blacky weer op de bank. Pssst.

 

Nou, zeg, denk je iets goed te doen. Mis. Onkruid wiedend, zie ik in mijn ooghoek beweging. Ja hoor, een grote, groene mantis stiefelt zo’n 20 cm voor me uit. Ik pak haar voorzichtig met mijn handen op en zet haar in de madrono = de aardbeienstruik dus. 20 minuten later kijk ik er nog eens ernaar. En potverdrie, er zijn er twee? Ik haal snel Joost met de fototoestellen; ‘’of ze knuffelen of de een vreet de ander op’’ is mijn boodschap. Helaas, het bleek dus nr. 2; puur kannibalisme. Nou ja, we hebben gelezen, dat hoe meer zo’n wijfje voor de ei-afzet weet te vreten, hoe meer eitjes er komen. De volgende dag meldt Joost, dat ze wel heel erg dik is. Tja, dank je de koekoek; als je zo’n joekel van mede-mantis oppeuzelt! De volgend keer kijk ik eerst goed, of er niet al een mantis zit, voordat ik er een ander neerzet….

 

Bij het snoeien van de goji-bessen vond ik nog 1 mooie eicocon. De volgende dag zag Joost er nog een hele grote in de oleander.  Inmiddels hebben we al heel wat cocons opgespoord. Alle betreffende takken kregen van ons een blauw lintje. Weten we ze te vinden. De cocons van een spin (stalker) gaan we nog verplaatsen, want die zit onder het keukenraam….En een 8- tal van de mantis, plus 2-4 van mogelijke vlinders of zo…Het wordt nog druk zo als we de ‘’uitkruip/uitvlieg’’ willen vastleggen op de foto…

 

Loop ik naar de schuur, ’s avonds om een uur of 9, hoor ik een krekel. Hallo, jongen, het is Kerst! Maar goed, door het warme weer lijkt het net, alsof het voorjaar is: de vogels fluiten je om de oren, bloemen bloeien, vlinders zie je, kortom, prachtig is het om vanuit de luie stoel buiten de natuur te bewonderen. Oh ja, we hebben zelfs al perenbomen in bloei gezien!

 

Nog nooit hebben we zo lang van druiven genoten; half augustus begonnen we, en 21 december peuzelden we de laatste portie op. Vanaf nu ’s avonds mandarijnen. Maar goed, na het weekend zou het frisser worden, en wat te doen met de ca. 3 kg nog groene joekels van tomaten? Kasje bouwen! Zondagmorgen kijk ik eerst, of het ook mogelijk is, tomaten na te laten rijpen; want het is wel wat werk, om zo’n kasje op te zetten….Enfin, we inspecteren de tomaten, en besluiten om ze te plukken en na te laten rijpen. Met hulp van bananen en de juiste temperatuur; want licht is niet nodig om ze rood te laten worden (weer wat geleerd). 1 tomaat is al opgepeuzeld, en de 2e is precies goed voor 1e kerstdag om te gebruiken tijdens het feestmaal. De overige liggen nu in styropor dozen op het terras – met banaan – langzaam door te rijpen. Zongerijpt in de warmte is natuurlijk de top, maar dit lijkt - aldus de vele telers, die hun ervaringen deelden – het beste alternatief. En het scheelde nog een hoop werk ook. Ziezo. Met kerst eten we o.a. eigen aardappels, een 5-tal slasoorten, de gerijpte tomaat; een paar aardbeitjes; tuinbonen en doperwtjes; zeg nou zelf, da’s pas luxe!

 

De goji struiken zijn gesnoeid; meters loten kwamen er soms van af. We gaan de bemesting en de watergift beter regelen volgend jaar, zodat we hopelijk besjes krijgen. Vrienden van ons, die stekjes kregen, hadden dit jaar paar keer een handje vol!  De avocado-bomen zijn helaas gesneuveld, te droog hier in ons dal, en ze willen hier gewoon niet aarden. Nou, dan niet. De banaan met zijn vele staken leeft nog steeds, en produceert in de zomer volop bladeren; maar het zou toch ook weer eens leuk zijn om volgend jaar weer een trosje te krijgen…Ik spreek hem elke keer vriendelijke toe. De hazelnootstruiken zijn ook dood. De natuur in deze Vrijstaat bepaalt dus wat wel/niet hier hoort te groeien.  

 

We laten dit jaar de amandel- en vijgenbomen snoeien. Joost houdt nog last van zijn arm en dan moet je dit gewoon niet zelf willen doen. We hebben al iemand op het oog. En de fruitbomen die ik kan snoeien, ga ik onder Joost’s toeziend oog te lijf. Maar poco a poco.

 

Quad: de ‘’economische’’ manier, om het probleem op te lossen sneuvelt door gebrek aan coöperatie van de producent; immers, die was destijds financieel zwaar gedupeerd en wil niet meer meewerken. De importeur is over alle bergen en waarschijnlijk onvindbaar. Ik voel er niks voor om erachter heen te gaan. Te veel geld en tijd gaat dit kosten. Para nada. Voor niks dus. Enfin, de enige optie is dus toch een ‘’project’’ via een ingenieur. En dat kost dus meer dan 400,00 (de kosten van de ingenieur nog niet meegerekend). Ik ga in januari met die man om tafel. Onbegrijpelijk, dat een aanpassing in het systeem (een paar minuten computerwerk, meer niet) zoveel moet kosten? Enfin, we zijn er nog niet uit. Leuker kon de prof van de Uni het niet maken. Maar hij heeft alles geprobeerd. Tja…