Nieuwtjes

Truffel, wilde zalm; post & gedoe

Afgelopen zondag bij ons favoriete restaurant een reuze verrassing: de dag ervoor waren net de verse truffels binnengekomen; nog nooit zo verse, zalige truffels geroken! En speciaal voor mij werd een gerechtje gemaakt: op  een bedje van zacht gegaarde aardappelplakjes lag een spiegelei, omgeven met een creme van eekhoorntjesbrood en daaroverheen geschaafde verse truffel. Ei, truffel en eekhoorntjesbrood; wat een aardse smaaksensatie!

 

We zijn om. Alleen al de kleur is spectaculair; van de Alaska Sockey wilde zalm; daar heb ik het over. En de smaak? Veel subtieler; hele korte bereidingstijd, de vis is ook minder ‘’vet’’ dan gekweekte; kortom, top! Beren, jullie krijgen concurrentie!

Nou, er zijn nog geen nieuwe jonge Chickipikkies. Want allen, die aangeboden worden, hebben een gebrande snavel. En dat willen we niet; want dan kunnen ze niet meer lekkere dingetjes oppikken. We blijven moeite doen, en ondertussen leggen onze Chickkies steeds minder.

 

De tuin ziet eruit als een plaatje, al zeg ik het zelf. Uren van onkruid wieden; nu staat alles er weer puik bij. Nou ja, op de aspergerij na, maar dat regel ik de komende dagen. Ondertussen heeft de man van onze wervelwind het onkruid onder alle fruitbomen weggehaald; 3x kwam hij. Een heuse klus. Nadat ik 4 rijen aardappels heb gepoot (ca. 250 aardappels resp.  stukken daarvan) en een 600 tal uien – in het weekend - kroop even de vraag op ‘’waarom doe ik dit toch allemaal’’…Enfin een half uur jacuzzi en rust, en ik loop weer kwiek rond. Ik weet wel waarom ik het doe. Loont de moeite. Maar een volgende keer splits ik het op. Ook ik word kennelijk een dagje ouder…Het zaaien van radijs, wortel, spinazie etc. komt wel. Nu weer even aan de studie (nog 2 modules te gaan).

 

Kijk, als klein dorpje mogen we blij zijn met een postkantoortje. Wat heet; een minimalistisch, kaal hok, met een balie, bureautje, wat vakken aan de wand en een tafel. Niet eens een brievenbus buiten. Elke dag van 13.30 – 14.00 open. Doordeweeks dan. Laatst moest een brief aangetekend verzonden worden. Moeilijk, moeilijk voor het postkantoormeneertje. Maar geen nood, ik kan het grote formulier keurig invullen, hij doet een paar stempels erop, en klaar. Maar na 10 dagen nog geen bericht van aflevering. En via de website van Correos bleek het onvindbaar. Nou, Correos een mailtje gestuurd; antwoord ‘’helaas, onvindbaar’’. Ja daar waren we dus ook al achter. Maar hoe lossen we dit mysterie op? Ons mini-kantoortje heeft geen computer dus daar hoef ik niet na te vragen. Dus we gaan naar het volgende kantoor, ca. 9 km verderop. De mevrouw loopt naar achteren en komt met een grote doos terug; allemaal pakjes van ‘’grote formulieren’’. Huh? Het moest verstuurd worden naar Nl, roep ik voorzichtig. Ja, ja, ik weet, mompelt ze. En wat blijkt, het nummer, waarmee je de zending kan tracken, is onjuist. Want van ‘’ons’’ kantoortje gaat het dus daar naartoe. Die verwerken het (met nieuw tracking nr.) en verzenden het dan. Juist. Van ons naar dit kantoor was de brief 1 week onderweg…Daar is het 6 februari verzonden. Het blijkt inmiddels op 8 februari in Amsterdam te zijn aangekomen. 10 februari afgeleverd. Pfff…Moraal van het verhaal; voor moeilijke dingen liever gelijk naar een echt postkantoor. En ach, dit is onthaasten anno 2016; achteraf kunnen we smakelijk lachen om deze klucht; want zeg nou zelf, computertijdperk... 

 

Tenenkrommend en (beetje) zenuwslopend; al dat gedoe; of het nu de quad is (ik sta weer aan het begin, omdat niemand wil meewerken tenzij ik met geld over de brug kom); of de kwestie van het zwembad. De ‘’zwembad’’ meneer kwam 2 uur later (10 minuten daarvoor belde hij ‘’ik kom eraan’’) en het bleek notabene iemand, die zwembaden repareert/restaureert; onze zwembadleverancier had hem gevraagd, het te regelen. Pardon? En hij wist wel niet wat de oorzaak van het probleem was (keek er niet eens naar), maar hij was voldoende ingepraat om DE oplossing te bieden. Binnenkant opschuren; 2 lagen epoxy en dan een wonder laag eco finish en klaar. Met 10 jaar garantie. Ik zal jullie de discussie omtrent zijn kletsverhaal besparen.Dit weekend krijgt de pool-leverancier een gezouten reactie: not amused dat zij een 3e hebben ingeschakeld zonder ons te informeren en renovatie met 10 jaar aanbieden, terwijl zij 35 jaar garanderen? Not amused met deze ‘’oplossing’’ voor ons ‘’cosmetisch’’ probleem (pardon? Het is een zogenaamde osmose reactie, bekend bij dit soort zwembaden); mij maken ze dus niets wijs. En zij weten dit dondersgoed; was ook zo bij het 1e bad. Niks flutsprutskluts-knutselen; we eisen een nieuw zwembad. Met minder nemen we geen genoegen. 35 jaar is 35 jaar. Basta. Ga ik me volgende week o.a. met het Quad verhaal bemoeien en nog zo wat gedoe. Heb ik toch zo’n hekel aan.

 

Eindelijk eens getankt voor 99,3 cts/liter. Dat scheelt. Alleen wat zuur, om 10 km verderop in een radarval te rijden; 50,00 boete…Boeven zijn het, ze hebben gewoon op ons gemunt. De idioot snelrijdende Spanjolen laten ze gewoon door….