Nieuwtjes

Voorbeeldgedrag, Dubbele Dokus & truffels

De spoorwegbomen gaan omlaag, het sein op rood. Wij stoppen netjes voor de bomen en wachten. Komt er een politieagent aan, die zich tussen de 2 bomen opstelt. En die vrolijk alle voetgangers en fietsers doorlaat. Vrouw met 2 kinderen; komt u maar. Da’s nog eens het goede voorbeeld geven; het sein is op rood, maar voor Spanjaarden gelden andere regels….

 

Het is niet te geloven; ruim 2 maanden wachten we nu op een overboeking van een verzekeringspolis via DE BANK; maar de International/Expat afdeling blijft traineren. En dan sturen ze ondertussen ook nog een medewerker op ons af, die even een cliënten onderzoek wil doen…en dan zou je dus via de telefoon info moeten verstrekken over je vermogensopbouw (???) en nog zo wat zaken? Ze beroept zich daarbij op de Wet tegen witwassen/frauduleuze transacties. Nou, dat slaat helemaal nergens op, want de EU vraagt in het kader van bestrijding van witwassen/financiering van terrorisme echt niet zoiets als ‘’waarom heeft u deze bank gekozen’’. Ze denken zeker dat we gek zijn. Ze maken misbruik van een artikel, welk algemeen cliënten onderzoek toestaat – zonder dat dit het doel van de wet betreft – om puur commerciële reden. Zodra het geld overgemaakt is, volgt een formele klacht en eis tot overplaatsing naar een competente afdeling. Na ruim 40 jaar zonder enig probleem bij deze bank gebankierd te hebben, denken we ernstig na over vertrek. Kanniewaarzijn.

 

Even dacht ik ‘’ik wordt te oud hiervoor’’ nadat ik de zoveelste keer weer in verwarring raakte en door de bomen – pardon dino’s – het bos (de verschillende soorten) niet meer zag. Elke keer weer opnieuw nalezen, opzoeken, schema’s maken; proberen te begrijpen en te onthouden. Maar nu heb ik het voor elkaar. Voor deze nieuwe cursus ‘’Van (theropod-) dino naar vogel’’ heb ik de enorme hoeveelheid aan informatie en details nu netjes geordend vastgelegd zodat ik in een oogopslag kan zien ‘’oh, zo zit dat’’. Ziezo, dat geeft ruimte in het hoofd. De tests voor de eerste 2 modules zijn met succes doorlopen, nu is module 3 aan de beurt.  Ondertussen roept Joost weer eens ‘’hola dubbele dokus’’….- ooit pikte hij Diplodocus op (ja, een dino) - en sindsdien vindt hij het leuk, mij soms zo te noemen. Beter dan Tyrannosaurus, Carnotaurus of Compsognathootje, denk ik dan maar…En inderdaad, de vogels – ook onze Chikkies – stammen af van de dino’s….Leuk.

 

Steeds meer Nederlanders vestigen zich in onze omgeving; de meesten gepensioneerd. Het krijgt hier nog een Hollands tintje!....Straks noemen ze het hier de Holland Vallei…Maar het is fijn om te zien, dat veel meer stukken grond voor de landbouw worden gebruikt; o.a. uien, nieuwe amandelgaarden; graan en opkweek van jonge (o.a. amandel-) bomen, en dat ook veel meer huizen nu worden opgeknapt/niet meer leeg staan. Het wordt er echt mooier van.

 

Wij frituren zelden; misschien 3-4 keer/jaar. En normaal zetten we dan de frituurpan op de bar ( - Joost meldt, dat ik erbij moet zetten BUITEN...want hier in Spanje is de bar buiten, niet, zoals in Noord Europa binnen...) Zo wilden we afgelopen vrijdag ’s avonds eens een portie bitterballen. Maar ja, je kunt natuurlijk niet het zwartkop-roodstaartje, wat daar elke avond op de lamp boven de bar zijn slaapplaats inneemt, verstoren! Dus verkassen. Naar het plaatsje dan maar, en nadat er gefrituurd is, de frituurpan weer weghalen en op de marmerplaat zetten, want de kleine tafel langs de muur van mineralen wordt natuurlijk frequent gebruikt voor klimmende of dalende kattenpoezels, die tegen de avond altijd hun rondje over de daken doen. Pfff…een toer dus, om met alle dierengespuis rekening te houden. Enfin, ze zijn opgepeuzeld – die ballen dan - en de frituurpan voor maanden opgeborgen.

 

Langzaam wennen we aan de nieuwe receiver; sommige mogelijkheden zijn best handig, maar je hebt ook een behoorlijke portie geduld nodig. Het is dus een toestel voor Spaanse toestanden; onthaasten is gevraagd….Je moet niet even snel willen switchen, want bij sommige zenders laadt hij wel erg langzaam. Ach, geduld is een schone zaak, nietwaar?

 

Een kreng is het geworden, een bitch. Mini. Als ze Blacky ziet, dan blaast ze al. En ze krijst als Blacky langs haar heen naar boven wil. En gebruikt ook haar klauwen. Maxi doet dat overigens ook. Soms jagen ze hem weer naar beneden. Hier kunnen we ons echt kwaad om maken. Plek zat, genoeg eten en liefde voor allemaal, maar Blacky – die bepaald niet agressief is of zijn plek opeist – is altijd de gebeten hond – ofwel kat. Heel erg. Want hij hoest regelmatig, vooral als er weer stress is door zo’n gejaag. Kan ik niet uitstaan. Nou, zo af en toe grijpen we in; geen gedonder! We overwegen sterk, om een 2e paal neer te zetten. En ondertussen krijgt hij zoveel knuffels als hij wil. Soms miauwt hij eventjes zachtjes, zo van ‘’aaitje?’’. Die lieverd. En nee, hij krijgt echt geen voorkeursbehandeling; elke kat, die wil, kan altijd een aai en aandacht krijgen. Maar bitch gedrag tolereren we niet.

 

Zalig zijn ze: citroenen, mandarijnen, yuzu, grapefruit en sinaasappels. Maar wat hebben sommigen ervan oh zo venijnige stekels, als je de opslag moet snoeien. Enfin, dat klusje is bijna geklaard; samen werken we elke dag een uurtje of twee, en nu nog een boom of 5 te gaan. De druiven zijn preventief biologisch gespoten, goji hebben mest gekregen, en de brandstapel is dringend aan een fikkie toe. Tomaten- en paprikaplanten worden over een week gezet, nu krijgen we nog even een fris weekend, nadat de hele week zo rond de 20 graden was.

 

Woensdagavond willen we het water aanzetten. Doet de riego-computer voor de moestuin en de goji bessen het niet (computer om op dag/uur/tijd automatisch het water aan te zetten). Geen punt, Amazon levert donderdag een nieuwe; daarvoor hoef je de deur niet uit, zegt Joost. Blijkt hij echter alleen voorzien te zijn van een gebruiksaanwijzing in het Spaans, Portugees en Frans….Op Internet is hij niet te vinden in het Engels of Nederlands of Duits. Geen nood, Nikki vragen. Niet dat ik iets snap van technische zaken, maar ik vertaal het wel. Ook weer geregeld. Hij wilde het nl al zonder doen ‘’ik kijk wel’’. Typisch man; eerst frutselen, knutselen, zonder vooraf de handleiding te raadplegen. Maar goed, het is geprint, aan de slag! Ondertussen heeft hij de oude computer gesloopt; zien of hij hem toch nog aan de praat kan krijgen. Als reserve.

 

Morgen – vrijdagochtend – start de voorbereiding, om zaterdag weer brood te bakken. Vandaag was het de beurt aan pizzabodems (met saus); 14 zijn gemaakt, plus een pizza om direct op te peuzelen. En een pan de cristal; een apart brood – bak ik in een paella vorm in de oude oven – die snij je open, leg het op de grill, en dan krijg je een zalig, luchtig, knapperig stuk brood. En als ik klaar ben met de voorbereidingen? Gaan we naar ons favoriete restaurant; genieten van ‘’Jornada de trufa’’; ofwel de jaarlijkse truffeldagen; nadat ik 2 weken geleden een voorproefje had, zal ik nu helemaal los gaan en nog 1x dit jaar genieten van truffel. Joost lust het niet, maar gelukkig koken ze daar ook zalige niet-truffel-gerechten, dus we zullen beiden smullen. Verheug me er nu al op.