Nieuwtjes

Op stok; dealtje bij crematie en parelhagedis

Dat ik dat nog mag meemaken; Joost zet de kippen op stok. Letterlijk. Wat is er aan de hand? De 1e avond gingen de nieuwe Bi-Blu’s gewoon netjes op stok, zoals een kip betaamt. Toen zagen ze een paar dagen later, dat eigenwijze Catalaanse Chikkie gewoon in een legnestje ging slapen, en floeps, dat deden ze dus na. We hebben al van alles geprobeerd; ook legnestjes dicht (dus vroeg op), maar dan sliepen ze gewoon onder de stokken. Terwijl Catalaantje dan weer af en toe op stok zat…Pfff…dus, wat doe je dan? Ze na 22.00 uur in het pikdonker op stok zetten. De aanhouder wint, zeggen ze. En anders? De pan in.

 

 Middeleeuwse markt in Orihuela; een van de groten. Maar wel steeds ‘’kleiner’’ ten opzichte van 8 jaar geleden.  Rob van de Keuringsdienst zou gillend wegrennen bij het zien van voedselkramen vol met thee, snoep, kaas, brood, gebak en vooral vlees. Ongekoeld. Onhygiënisch. Wel Oerspaans.  Vuile vingers, groente, fruit, vlees, brood wordt zonder handschoenen verwerkt; gesneden ham of brood ligt urenlang in de warme zon. Koelkasten? Welnee. Open en bloot. Gelukkig zijn er nog weinig vliegen….En dan is dat alles ook nog eens peperduur met grote kans op bacteriën? Pfff…Maak liever mooie foto’s van dat alles; paella pan, varken aan’t spit, worstjes op de grill, en gefrituurde visjes, inktvissen en friet urenlang ‘’nabakkend’’ in de zon, om bij behoefte weer even terug in het frituurvet gegooid te worden. Zalig……? Devies: ‘’wel kijken, niet kopen en vooral niet eten’’….De Spanjaarden kunnen er kennelijk tegen; maar toeristen? Met 1-2 cola’s misschien net….

 

Eerste nispero opgepeuzeld, zalig; dus elke avond maak ik 5-6/pp schoon. En we hebben nog dagelijks vers citrussap! Spinazie en radijs ook volop en groene asperges  – het trucje voor een zalige romig-groene soep is: trek bouillon van stengels/afval (met kruiden/specerijen, ui, knoflook en scheut wijn); gooi dat uitgekookte spul na 20 min. vervolgens weg, de in stukken gehakte asperges gaarkoken in het vocht, met wat diepgroene (liefst Italiaanse, grove) spinaziebladen, room, pureren en afproeven. Mooi groen (wie ooit asperges kookte kent de stopverf kleur…) en erg smakelijk.

 

We hebben er weer een, zo’n snoeperd. Een soort tompoes, maar dan met vuilwit, halflang wit-zwart haar. Ziet er op zich niet mager uit, maar zijn vacht is lang niet verzorgd. Zo af en toe lukt het hem om naar het terras te komen. Helaas, laatst had hij pech. Hij zat binnen, wilde net op tafel springen (voerbak) en Blacky ging naar het luik, Joost kwam net het terras op, want hij had gegrom gehoord. Tja, wat doe je dan als Tomcat? Je probeert naar buiten te gaan. Nou,  dat heeft hij/zij geweten; Blacky wierp zich op als verdediger van ons, en pakte hem toen die naar buiten rende. Goed zo, Blacky, eindelijk eens een bewaker! En verdorie, alsof die ‘’Tomcat’’ niet genoeg is, loopt er ook een bijna-kloon van Maxi, maar dan donkerder; ziet er ook goed uit. Maar is wel een vechter. Verdikkie….Als Tomcat en Maxkloon maar geen Mami-poezen zijn, krijgen we dat gedonder weer om ze te laten vangen/herplaatsen…Enfin, Catootje zien we nu ook in de ochtend. Wil hij bij ons komen?

 

En altijd is er weer een klusje; of het nu een leiding is, die gerepareerd wil worden (heb ik er toch per ongeluk op geslagen bij het wieden??); de afvoer die ineens kuren heeft; een slaapstok voor de kippen die lager moet of een 2 kg serrano-ham die gesneden wil worden. De tuin is weer op orde, maar dat betekent gewoon doorgaan, want onkruid stopt niet met groeien. Vervelen? Dat woord kennen we niet. 

En ondertussen heb ik les 7 af. Structural geology; ofwel als je kijkt naar formaties, bergen, rotsen; zie je vouwen, breuken en nog zo wat soorten ‘’deformaties’’. Nou, pittig is het, maar rijdend door de Sierra de la Pila kon ik heel mooi het geleerde direct herkennen. En fotograferen. Omdat dit zo belangrijk is, en ook zo complex, heb ik verder gezocht, en ja hoor, nog een cursus van MIT en een van Yale gevonden. Oeps, dat is wel even een hogere orde, niet bepaald lichte kost. Maar wie zegt dat het makkelijk moet? Fascinerend is het wel. Dus ik studeer nog wat extra erbij, voordat ik naar de volgende les ga. Als er tijd is. En ik moest er toch eens aan; Google Earth gebruiken voor de opdrachten…Joost heeft het geïnstalleerd, en nu moet ik leren ermee om te gaan. Valt niet mee voor een digibeet. En dan vind ik ook nog eens 2 vakboeken (elk 5/600 pagina’s), die ik compleet als pdf kan downloaden! Scheelt weer 150,00!

Hoezo we hebben de tijd? We komen

dik tijd tekort! Zondag 30 tomaten/20paprika-, 20 chili- en 40 bietjes ingeplant. En 20 ijsberg. Dinsdag was broodbakdag, vanaf maandagmorgen voorbereiding.  En dan willen we toch ook af en toe erop uit, ontspannen, genieten van natuur, foto’s maken. De was moet ook, en nog die rotklus van de Quad….En Joost is  druk met fotograferen, daarna foto’s bewerken/uitzoeken voor Zoom en blog, en beantwoorden van reacties; en dat zijn er soms heeeeel veel. En dan de vele ‘’uitdagingen’’ die ons beestenspul, tuin, huis en andere zaken ons opgeven. Gelukkig laten we ons niet gek maken. Sommige dingen moeten, ok, en anderen, die smeren we uit in de tijd. Want op het plaatsje achter – in onze spiksplinternieuwe versterkte kunststof lui-hang-zit-ligstoelen in knal limoen/citroenkleur – of in de jacuzzi genieten van de laatste oranjebloesemgeur, het gefluit van vogels en als het wat later is, de vleermuizen die kunstig vliegen, bewonderen, dat is even belangrijk. Oh ja, en natuurlijk lekker eten;  ik maak graag tapas-menu’s; allemaal kleine gerechtjes (en regelmatig probeer ik nieuwe uit) of zoals afgelopen zondag; een Aziatische maaltijd.

 

En laat Joost toch ineens een parelhagedis ontdekken, vlak voor ons, rijdend door de Sierra de la Pila. Een jonkie, want hij was nog niet zo groot (mannetjes kunnen tot 1 meter worden, vrouwtjes wel tot 80 cm), deze was denk ik net een 30 cm. Ongelofelijk dat hij hem toch nog mooi op de kiek kon zetten, want deze jongen (of meisje?) wilde niet direct voor fotomodel spelen….

 

Nu dat weer…krijgen we een brief van de Uni over de donatie van ons lijf na overlijden (hadden we in 2009 geregeld); nieuwe regels hadden ze bedacht, een brief erbij; kosten voor het ophalen (niks verder door hun geregeld zoals politie informeren, papieren en meldingen regelen etc.’…), kost maar 1000,00. Huh? Alleen voor ophalen en wegbrengen dan. Tja, sinds de privatisering van de begrafenisdiensten ruim 10 jaar geleden is bekend, dat de begrafenis ‘’maffia’’ elke prijs kan vragen, die ze wil. Door de bijzonder korte tijd om iets te regelen (binnen max. 48 uur) overvallen de begrafenisondernemers de achtergeblevene, en de rekening is dan hoog. Erg hoog. Maar goed, ik ben er nog niet klaar mee. Ik ga kijken, of het anders kan. Ik ben niet van plan, een dealtje tussen de ASV en de Uni te bekostigen. Enfin, gaat weer uren uitzoekwerk inzitten, terwijl ik die toch werkelijk liever anders besteed….

 

Samen zitten ze op het stoepje voor het terras; Joost wacht op het Zwartkopje, zijn fototoestel rustend op zijn hand; en Blacky naast hem; hem gezelschap houdend….Pracht gezicht zo, maar vooralsnog geen Zwartkopje die zich laat uitdagen om uit de conifeer te komen en zich op de kiek te laten zetten….Maar het wachten hoeft tenminste niet alleen…

 

Oh ja, en dan bellen ze ook nog van De Bank. Niet te geloven zeg. Wat een achteruitgang in service, klantgerichtheid en vooral oriëntatie van deze superbank…In onze tijd – ok, wij zijn dus al wat ouder – was er nog sprake van echte klantenservice. Nu? Gerritje-regime; ikke-ikke-ikke, en de klant kan stikke….Schande.