Nieuwtjes

Top-foto; Alzy en Asterix-kluif-in-wording

En ja hoor, ‘’hij’’ zit erin. Het blad Zoom heeft zijn foto gepubliceerd: zie pagina 40 in het blad ZOOM! TOPPIE! Het artikel gaat over filters, en Joost’s foto over 2 tortelende duiven is dus gepubliceerd. Kanjer, he, die sterfotograaf! Wie het blad niet koopt/leest, kan via Zoom digitaal (moet je je aanmelden als lid) het artikel lezen.  Altijd al geweten dat hij ster in wording is.

 

Experiment: in een kuip hebben we 2x 1 laag kleine uitgelopen aardappels geplant; op Pinterest zie je overal hoe makkelijk het moet zijn, om aardappels in kuipen te planten. Nou, dat gaan we dus zien.  Ook een gaas erover geplaatst, want o.a. Zwartje staat erom bekend – naast Mini – om lekker in bloembak of –pot breeduit te liggen en de planten te pletten….

 

Mankepoot-Chikkie weet zich al weer aardig te bewegen en legt ook af en toe nog een ei. Beter dan eigenwijze andere Chikkie, die liever de Blauwtjes opjaagt. Joost heeft het kippenhok veranderd;  de legstok is een grotere geworden – na lezing van vele tips over de juiste zitstok – en we hopen dat de Blauwtjes dan ook op stok zullen gaan. Aan de voorkant hebben we 3 bosjes lavendel gehangen; omdat er geen ren meer omheen zit, is de kans op roofvogels en ander gespuis, dat gek is op eieren, iets groter. Het staat leuk, maar ruikt vooral ook lekker. Of niet, als je een ‘’rover’’ bent. In het hok of in het legnest lavendel of ander geurend spul leggen, is niet aan te bevelen, want dan nemen de eieren de geur over. Vandaar.

 

Pure luxe, zo’n exclusieve huiskapper, op afroep 24/7 beschikbaar; zondagmiddag werd Mini dus verblijd met wel 2 porties haar! Je hoeft maar te roepen ‘’Mini, haartjes’’ en dan komt ze uit de tuin aangezet. Iedere andere kat weet wat dit betekent; afblijven tot Mini klaar is. Blacky kijkt zich het schouwspel aan, want deze keer kwam Wippie als eerste…Oeps…Maar zodra Mini er was, week ze voor haar opzij. Ere wie ere toekomt, nietwaar?

 

Nee, we lijden niet aan Alzheimer; we houden ons actief – vooral ook geestelijk – maar soms heeft het de schijn tegen. Zo dinsdag; gepakt en gezakt – dachten we – vertrokken we voor een lange verkenningstocht naar Vall de Ebo/Vall d Gallinera; misschien is er nog wat kersenbloesem te vinden, en bovendien hadden we sinds oktober 2014 deze streek niet meer bezocht. Enfin, gelukkig ontdekten we op ¼ van de route, dat we geen geld bij ons hadden. En dat met een halfvolle tank. Pfff…omdraaien, lekker tapas-menu maken en ’s middags heerlijk buiten en boek lezen. De lezer begrijpt; plan B.

Woensdagmorgen nieuwe poging. Alles bij ons. Prachtige rit werd het van ruim 250 km. Ja, en dan rij je op een rustige weg door het Vall de Gallinera, zoeft er zo’n mini-gestreept wild zwijntje over de weg. Een Asterix-Obelix-kluif-in-wording, zeg maar. Te snel om het fototoestel in te stellen. Maar we hebben het zwijntje beiden gezien, prachtig! Zal wel weer een treuzelaartje zijn; hopelijk vindt hij/zij gauw zijn familie terug. Oh ja, een boel foto’s hebben we gemaakt. Werk zat dus.

 

Donderdagmorgen kwam ik met moeite het bed uit. Wat had ik belabberd geslapen. Terwijl we de afgelopen dagen zoveel buiten waren! Enfin, er moeten wat klussen geklaard, flessen met water en vis gevuld worden tegen dekselse fruitvliegen en dan nog wieden; was ophangen. Kort daarna; motregen.  De flessen had Joost net opgehangen, en wieden dan? Saved by the rain….zullen we maar zeggen. Ook al miezelde het maar een 2 mm, ‘’je zal het maar in je soep hebben’’ is Joost’s favoriete uitspraak. Liever niet dus. Maar tuinwerk? Niet vandaag. Gelukkig. Kon me er niet toe zetten…

 

Belastingen; ik heb er toch zo een hekel aan; altijd dat gedoe voor minimale inkomsten. Laten ze verdorie de rijkaards een paar % vragen, die hebben miljoenen/miljarden, hoeven ze de kleine man/vrouw niet lastig te vallen. Enfin, het moet, dus ik zal er wel achterheen gaan. En het drama van de quad? Vrijdag – morgen dus – gaan we erheen. Rechtsom of linksom, het moet opgelost. Want daar kan ik nou buikpijn en slapeloze nachten krijgen. Soms.

 

Die Maxikloon hebben we niet meer gezien. Des te vaker die Tomcat; wat een brutale – maar toch ook grote/stevige – kater is dat! Nou, de waterslang is in de aanslag. Tijd voor hardere maatregelen….Oeps,in een reflex joeg ik hem de eerste keer van tafel. Stom….Ik hou me in, Joost.