Nieuwtjes

Accidentje, onkruid en oogst

We worden ouder. Een feit. Ik merk het. Dacht ik toch, dat als ik elke dag druk aan het tuinieren ben – onkruid wieden, klussen, inmaken en zo – de spierpijn en zo dan minder wordt? Niet dus. Ammehoela, zo na het koken heb ik het wel gehad. Maar een uur later sjouw ik weer door winkels, til ik planken en ga ik vrolijk door….Nou ja, soms laat ik de boel de boel. Mañana, denk ik dan.

 

Vrijdagavond voor het slapen gaat, loopt Joost nog even het terras op. Blacky ligt op het dekentje, dus hij krijgt een aai. ‘’Kletsnat is ie’’ roept Joost. In het zwembad gevallen? Moet haast wel. Wat geen van onze katten ooit is gelukt; hem lukte het dus wel. Enfin, drooggerubbeld met een handdoek, hevig knorrend is dit ‘’accidentje’’ gauw vergeten. Een lieve, onmundige, sullig sukkeltje is het, ons lief Blacky. Maar sinds dinsdag heeft hij het gevonden; wel 4 keer sprong hij op mijn schoot. Nou ja, met een enorme sprong kilo’s op mijn buik voelen stuiteren, zul je bedoelen. En bij het wegspringen zet hij de achterpoten nog eens extra krachtig erin.  Moet ik hem toch afleren.

 

Zaterdagmorgen: de bitumen dakbedekking is gelegd; woensdag hangen de deuren. Donderdag halen we nog afwerk-aluminiumlatten, en dan is het casita voor de quad klaar….Onkruid is met de bosmaaier te lijf gegaan; zondag wordt gespoten. Hoezo rustig rentenieren? We zijn van ’s morgens vroeg tot een uur of 8 ’s avonds hartstikke druk! Voor het ontbijt 2 uur tuinwerk bijvoorbeeld. Maar goed, we blijven volop in beweging; geen sportschool nodig en energie voor 10. Nou ja, 9 nu even….

 

Perziken, nispero;s, nog wat spinazie; vriezervulling! En oh verdorie, nu het net zo druk is met klussen, tuinieren, oogst verwerken, zwellen die dekselse vingergewrichten weer op. Gelukkig komt dit maar 2-3 keer voor hier, in NL had ik er continu last van. Wel hinderlijk. Maar het zal gauw overgaan. Weekje, schat ik zo…We zullen doorgaan, zing ik zachtjes…En af en toe gebruik ik even een wat krachtiger uitdrukking.

 

We hebben weer een primeur! De Moorse Nachtzwaluw (een paartje) is sinds een 1 ½ week hier af en toe ’s avonds luidruchtig zijn aanwezigheid aan het melden, en zit dan vaak tegenover ons op de hoge elektraleidingen. Een bijzondere vogel, en haast onmogelijk om te fotograferen. Vandaar een link, zodat de lezer een indruk krijgt van deze vogel (tot 37 cm spanwijdte). Hebben wij weer! http://www.air-internet-arnhem.net/vglwebsite/p_vogels.php?idnr=3208. Maar het zou Joost niet zijn, als hij toch niet zal proberen, of hij dit toch eens kan vastleggen op de foto….Het geluid hebben we met de Nokia telefoon kunnen opnemen; heel apart!

En alsof 1 primeur niet genoeg is, nog een bonus erbovenop: een prachtige nachtvlinder! Te zien op Joost’s fotoblog: http://zoom.nl/foto/macro/bruine-prachtuil-dysgonia-algira.2680857.html?object=user&object_id=137447

 

Zalig zijn de temperaturen; tussen de 26 – 28 graden. Afgelopen met lang uitslapen;  ochtendstond-geeft-werkkoelte;  het onkruid maakt dan geen geluid, maar je ziet het verdorie groeien…..Oh ja, we hebben nu al ca. 80 kg aardappels gerooid! Nog 2 rijen (met afgeknipt loof/behandeld met zwavel) die nog gaan doorgroeien.  De uienboeren zijn naast ons veld druk bezig. Al een week. Met zwavelen (plus koper en andere troep, het hele dal wordt ‘’ingerookt’’, schandalig); en oogsten; een grote hoeveelheid donker gekleurde oogstmedewerkers werkt dag en nacht door. En de machien voor het schoonmaken gaat ook tot in de vroege ochtend door met herrie maken. Het moet maar even. Vrijdag ga ik een eerste hoeveelheid uien rooien. En knoflook.

 

En tussen al het werken door namen we dinsdag na het tuin- en ander verplichte werk even rust en ruimte voor onszelf. Een hapje eten, genieten, onthaasten.  Glaasje wijn, rust, vogelgekwetter. We hebben het goed. Zeggen we elke dag. Ongemakken? Ze horen erbij. Soms een beetje stress? Ook.