Nieuwtjes

Citrus, blaren, ijs en kleurigs...

Op 1 juni het laatste sinaasappelsap geperst. Ruim een half jaar elke dag een glas vers sap! De perzikoogst is ook over, de laatsten hebben we gebruikt voor een heerlijk ijs. En daarmee is het leven van deze ijsmachine – die we al bijna 20 jaar hadden – ook op. Op naar een nieuwe. Een professionele. Kost wat meer, maar zelfgemaakt ijs met puur natuur grondstoffen is toch het lekkerst. En het seizoen hier duurt lang. Van warme dagen bedoel ik. Overigens, ook ‘’hartige’’ ijssoorten zijn niet verkeerd; ik denk aan tomatenijs met gegrilde garnalen en basilicumolie als voorgerechtje; avocado-sorbet, of bietjes-ijs, of kaas/serrano? Komkommerijs met stukjes tomaat of wasabi ijs bij tonijn-tataki of? ….Oh, oh, oh, experimenteertijd!

 

Zaterdagmiddag rond een uur of 1600 begint het eerst te miezelen. Om 1700 uur stortbui! Niet te geloven, en dat in juni! Nou, prima, hoef ik geen water te geven aan de tuin. Onweer dondert, ouderwets Hollands weer. Maar hier zeer welkom. Nou, dat geschreven hebbend, wordt de stortbui steeds heftiger; een mini-gota fria! Nou ja, toch 5,8 mm gekregen. Dank! Groeizaam, met ruim 26 graden dus…

 

Zondag? Zou je niet zien, dat het geregend had…. 50 lage peertomaat-planten, een 40-tal sla (romana en andijvie), peterselie gehaald. Plus bonen (stok- en stam) in de week gezet, die worden maandag geplant. Joost zal 2x5 stokken zetten. Fijne prinsessenboontjes en haricots verts, zalig!

De 4 coniferen, die aan de pad zijde naar achteren wat zijn ‘’bijgesneden’’ zijn nu gedecoreerd; met natuurlijke materialen-ballen, een streng maritiem-gekleurde bollen, 2 maskers, en 2 uitgediende tuinschoenen met plantjes. Vrolijk!

 

Maandagmorgen. Knarsetandend luister ik naar het l-verhaal van de verkoper. Nu blijkt er nog een probleem te zijn met de nummerplaat. 3 weken verder, aanbetaald, en deadline met 1 week verstreken, en nog is de quad dus niet klaar, noch is er enige actie op gedaan. Terwijl er geen probleem was en het ‘’zo’’ gepiept zou zijn met flink wat geld? Joost komt weer binnen. Ik kook vanbinnen als een vulkaan. En geloof me, dat is heet! Over 3 weken is het in Spanje zomertijd en heeft iedereen weer vakantie. Had ik 4 weken geleden mijn stress eindelijk afgelegd, want ‘’het komt wel goed schatje’’ zou waarheid worden. Nou niets, nada, nothing dus. Joost zegt ‘’wind je niet op en wordt niet boos’’. Grrrrrrrr…Ook al tel ik tot 200 en zeg ik tegen mezelf ‘’rustig aan, Lena’’, de stress giert weer door m’n lijf. Accepteer wat je niet kunt veranderen. Lach erom. Doe wat leuks. Geniet van Joost, de natuur, de kattenpoezels, mini-mantis, fruit, groente, kortom LAAT LOS! Ach ja, en anders zet ik een bordje bij de straat: ''tuinhuisje met zonder B&B te verhuren''....

 

Ik ben eruit. Na urenlang googlen, pinteresten en zo, weet ik hoe de muur achter de jacuzzi wordt versierd. We – ok, ik dan - hadden eerst het idee van een mozaïek ‘’de zee’’; met koralen, visjes, zeemeermin etc. Of zeeschildpadden, octopus. Dat wordt het dus niet, maar wel een feest van kleur. Ik begin eraan als de temperaturen weer lager zijn – herfst dus. Voorlopig voorpret en ik verklap nog niet wat het design wordt. In de tussentijd het design van A4 op rasteren, zodat ik het straks op de schoongemaakte wand kan overtekenen. Straks. Want zeg nou zelf, 30,7 – daar ga je toch niet buiten werken? Behalve ’s morgens vroeg dan.

 

Zoals donderdagmorgen; om 6.30 was ik aan’t wieden. Daarna knoflook geoogst. Gewaterd. Joost heeft de hele haag van Goji bessen weer netjes op orde. Ziezo. Want het wordt heet. Nog heter.

 

Oh ja; dit is dus het begin van een Sahara-hittegolfje…Enne…het plan om dan vrijdag maar naar Riopar/Rio Mundo te gaan? Helaas…woensdag heb ik blaren opgelopen, tijdens een wandeling door Alicante. Hoe dat nou weer kon? Enfin, dat betekent dus niet een wandeling – hoe kort dan ook – met bergschoenen (want omhoog/omlaag)…Verdorie, het was daar aangename 25 graden geweest….Pech, plan b. Bedenk ik nog. Zwembadplezier? Niet dat we overigens echt last van de hitte hebben, hoor.  Tijdig gaan de luiken/ramen binnen dicht, en pas ’s avonds als het afgekoeld is, alles tegen elkaar open. En meer watergeven, en ook voor de kattenpoezels vaker lauw water vervangen door koud/in de schaduw plaatsen. Maar geen illusie; op enig moment zal het ook binnen tegen de 28 graden zijn. Het zij zo. ZOMER!

 

Blacky snapt het nog niet helemaal; als we binnen zitten, ligt hij uren op mijn schoot – afgewisseld met wat controle-gangetjes naar buiten – maar als we buiten op de zit/hangstoelen ligzitten snapt hij niet, dat hij dan ook op schoot kan. Maar zodra ik in de tuin ben, komt hij ook. Voor aaitjes. Die snoezel. Catootje komt steeds dichterbij. Zat donderdagmorgen op het bordes voor het terras, wachtend, tot de bak met voer weer naar buiten gaat. Ik voorspel; binnen 1 jaar is hij de tweede knuffelsnoezel op schoot. De anderen blieven het niet. Ze weten niet wat ze missen.