Nieuwtjes

Druivenmaatje, water en kippenluik

Catootje is mogelijk ook flink door of de Maxi-nepkat of Felixkater te pakken genomen. Hij loopt een beetje mank, wil niet eten, maar drinkt veel. Maandagmorgen voor het eerst wil hij een beetje natvoer, goed gemengd met vocht, oplikken. Dinsdag geen succes. Maar vlg. Joost ziet hij er goed uit en ook ik kon wat dichterbij komen. Woensdagmorgen lukt het me, dat hij een half bakje heel fijn geprakte brokjes/veel water opslobbert. Het gaat mondjesmaat. Maar als het zo moet, gaat het lukken. Donderdag 2x gevoerd. Pietsje. Maar toch, er is iets gegeten.

 

Oh, oh, oh, nog zijn we onder de indruk van de prachtige ‘’rondrit’’ do/vrij via Rio Mundo/Rio Segura; en vooral die machtige Vale Gieren. Het schijnt een Spaans gezegde te zijn, dat als een gier boven je vliegt en jij in zijn schaduw staat het je geluk brengt. Nou, dan krijgen we vast heeeeeel veel geluk, want tientallen gieren vlogen over ons heen, en een 3-tal heel laag! Enfin, de fotoreportages zullen op Zoom en ocelotsfotoblogspot te zien zijn.

 

En wat je dus niet moet doen in de zomer in Spanje: de tolweg nemen. Die boeven verhogen de prijs enorm. Maar goed, als je de grote verkeersdrukte/lange files op binnenwegen wilt vermijden, is het soms toch verstandig.

 

Ons boomratje is weer terug. Als we ’s avonds op het terras zitten, zien we hem af en toe weer langskomen (we zijn er nog niet achter, of hij/zij een vaste routine heeft, zo van maandag wel, dinsdag/woensdag niet…); zo knap, om op zo’n dun draadje snel te lopen! Een echte snelwandelaar!

 

SAKKELEN! Jawel, de tijd van het sakkelen van de druiven is dinsdag begonnen; om 0700 begin ik aan de eerste struik, om de trossen in zakken te pakken en van onderen dicht te nieten (tegen het roven door vogels, die dat heel handig kunnen…). Een grote klus, maar goed, je moet er wat voor over hebben als je straks maandenlang lekkere druiven wilt eten. Blacky vindt het wel leuk; ikke alsmaar op een stoeltje, het knetteren van de papieren zak, en dan weer een aaitje voor hem; liefst zit hij op mijn voeten, of ertussen, of ernaast. Kortom, het druivenmaatje blijft trouw aan mijn zijde en houdt me gezelschap. Lief.

 

De quad zou eind mei gereed zijn met correcte papier. Niet dus, anno 5/7. En nu? Komt ie – de oorspronkelijke verkoper - weer aan met ‘’project gaat wel 1100,00 kosten’’. Half mei was het 435 en binnen 2 weken kant-en-klaar.  De Uni-pief had het ook over ca. 3 – 400,00 Euro max voor een project. Vlg. mij proberen ze me een oor aan te naaien. Maar 1100,00? Never-nooit-niet! Mijn zenuwen staan weer blank, stress is weer terug, niks, helemaal niks is verd……geregeld, noch communiceert die vent; altijd moet ik bellen of langsgaan! Ondertussen 2 jaar verzekering, wegenbelasting betaald, en alles weer terug bij af. Oh ja, ook nog een hok gebouwd. Maar goed, dat kan multipurpose worden…Hij zou nog eens die Uni pief bellen,en hij had nog een optie….Eind deze week hoor ik. Ja, ja, ja,,,,,,eerst zien, dan geloven.  Ik heb sterke neigingen om iets op te blazen…..Potvedr……..En dan heeft ook nog een vogel op mijn net gewassen gordijnen op de waslijn gescheten. En gaan de nachttemperaturen deze week allen maar omhoog; zo kan ik het huis niet meer ’s nachts koelen. Het is niet eerlijk. Heb ik weer. Niet ergeren, liefje, roept Joost, laat los….Ik ga afkoelen. In 30 graden zwembad…..En dan zeggen sommigen nog ‘’pluk de dag’’. Nou, dan heb ik zeker de verkeerde gekozen….

 

Joost heeft weer wat bedacht en toog gelijk aan het werk dinsdag: een waterstation; met 3 computers, slangen etc, om het nog ‘’makkelijker’’ te maken om de groentetuin en de goji bessen te wateren. Moest ie nog 2x extra erop uit; de eerste keer iets vergeten, de 2e keer omdat het net niet paste….En werken bij 33 graden? Deerde hem niet. ‘’Is ontspannen, leuk werk’’ zegt ie ook nog.

 

Woensdagmorgen functioneert alles – nou ja, op 1 koppeling na, die ineens los schoot – maar dat is nu praktisch verholpen. Fase 2 is in de maak. En alsof dat nog niet genoeg is, komt er ook een  automatische kippendeur! Want als we weg zijn, moet de vos niet zijn kans krijgen! En nu vind ik het geen punt, om ’s ochtends vroeg op te staan om de dieren te verzorgen, maar in de winter? En wat, als je een of meer dagen weg wilt? Dus…Eerst dachten we ‘’zelf maken’’. Maar dat valt nog niet mee; want je moet nogal wat elektrisch schakelgedoe regelen (want het moet op gewenste tijd open – via een timer - niet te vroeg, want de vos komt ook graag in het schemer, dus aan een lichtcel heb je niks. Maar er bestaan van die automatische deuren! Voor kippenhokken! Nou, dat gaat het dus worden; en inmiddels – voortvarend als Joost is – heeft hij er een besteld. Niet zo’n flutsprutskluts oplossing, maar degelijk en professioneel. Ziezo, kippen veilig, wij kunnen gerust af en toe kort weg.