Nieuwtjes

Heet, druk en rare zaken

Nou, de afgelopen week was me er een. Veel te veel afspraken, regelzaken, bezigheden en gedoe. Deze week bleek maar een pietsje rustiger. Eigenlijk niet echt dus...

 

Ietsje te vroeg gejuicht; hoezo ‘’hitte’’ eruit? Zaterdag 34 graden, zondag 36 (om 2100 uur nog 30) en maandag om 09.15 al 27.5. Hoogste temperatuur maandag: 41,5 graden. Zeldzaam hier. Binnen? Hielden we het koel op 26/27 graden. Oef. Een na-staartje zal ik maar zeggen.

 

Joost gaat maandagmorgen om 0900 naar de gemeente. Een empadronamiento halen; bewijs van inschrijving in de gemeente. Nodig om in te schrijven in een cursus Spaans via de Diputacion Alicante (op maat, online, 6 maanden, gratis). Hij komt terug en zegt, dat er een probleem is met het empadronamiento (niet meer resident?) en dat we naar de Policia Nacional in Elche moeten. Ik snap er niets van, maar er begint me iets te dagen. Dit gaat niet over empadronamiento – want daar is niets gewijzigd, en vorig jaar schreef diezelfde ambtenaar nog een ‘’bewijs van in leven zijnde’’ uit...Zijn ingeschreven in censo electoral (kiesregister, voor residenten), zijn fiscaal resident, en hebben een NIE nr. indefinido (onbeperkt geldig). Ik voel direct neiging om te roepen ‘’ik ga emigreren’’. Verdorie, wat nou weer!? En dat bij 37 graden! Ik stoom. Letterlijk. Enfin, ik bel en kom erachter, dat de gemeente wil dat we ons residentie-A4 vernieuwen. Ik meld, dat dit niet meer nodig is. Vroeger wel, moesten buitenlandse residenten de ‘’temporal’’ (tijdelijk) of het kaartje na 5 jaar vernieuwen. Maar mijn/Joosts  A4 is indefinido = tot in eeuwigheid geldig. Tot ik naar de eeuwige jachtgronden vertrek dan...Even nog alles dubbel gecontroleerd via internet, want recent las ik over een soortgelijke ervaring van Hollanders...Ik heb gelijk, niks vernieuwen nodig. Of ik dan even een kopie van het NIE nr/certificado de extranjero lang wil brengen. Ja hoor. Ik leg alles haarfijn uit, rustig en vooral vriendelijk. Als ik pertinent wil, kan ook ik het A4-tje om laten zetten in een tarjeta (kaartje). Maar dat hoeft niet. En dat we echt niet naar de PN moeten want dit formulier is gewoon geldig. Nu, straks, over jaaaren.. Ok, ok, hij maakt een kopie en zegt tegen mij vriendelijk ‘’maak je niet druk, ik regel het’’. Pfff....38 als ik thuiskom.

 

Dinsdag wordt een bloemenbak onderhanden genomen; netjes aangesmeerd/afgewerkt, geel. Zodat het past in het geheel. Door de klusjesman. Prachtig!

 

Conclusie in de tuin: de goji bessen doen het niet. Evenmin als in voorgaande jaren de echte theeplant, of avocadobomen. De banaan groeit, maar bananen? Dacht van niet. Laat Joost toch donderdagmorgen binnenkomen met ‘’ik heb een verrassing’’; er komt een bananenbloem aan. Nou ja, zeg. De hazelnoot heeft het begeven, en de zwarte/aalbessen zijn ook eruit gehaald. Helaas. Het zij zo. We trekken het spul eruit, gaan geen water verspillen.

 

En dan weer eens SEUR;  een koeriersdienst van zeurders. Echt. Nu weer een nieuwe chauffeur, die het vertikt, ons adres op te zoeken of ons te bellen. Nee, via de email komt er een bericht dat ons adres; ‘’niet gevonden/adres onvolledig’’ is. Huh?  Staat notabene ons tel. nr. op. Ik boos bellen met het kantoor. Of ik maar een adres wilde opgeven waar ik het woensdag in de buurt kan komen ophalen..? Brengen, zullen ze bedoelen! Enfin, ze vertikten het om contact op te nemen met de chauffeur, en konden ook niet vertellen wanneer ze woensdag kwamen. Alsof ik de hele dag thuis ga zitten kniezen??? Die laksheid, arrogantie en vooral de niet-servicegerichtheid!  Klacht ingediend. 0 reactie. Woensdag kwam die sukkel, moest nu wel bellen. Ik geef instructies. Herhaalde ze. Ja, ja, hij had het wel begrepen. Ik liet Joost naar de deur. Veiliger. Voor de chauffeur dan...

 

Donderdag: Ik ga voor de zoveelste keer naar het bureau voor het landbouwwater – een coöperatie. Want mails of tels worden niet beantwoord. Ik wil nou eindelijk eens een analyse van het water, dat we voor onze tuin (groente, fruit, noten, saffraan, olijven etc.) gebruiken. Mag wel, de laatste heb ik uit 2013. Maar in 2014 bleek er geen uitgevoerd te zijn. 2015? Had ik al 3x nagevraagd. Niks, nada. Vandaag blijkt, dat ze dat eigenlijk niet regulier doen. Dat testen. En de landbouwers deden de analyses zelf. Pardon? Vast niet; een boer die voor eigen rekening laat testen? En waarvoor ben ik dan socio (= lid)? Nou ja, na veel heen-en-weer (ik blijf vriendelijk, maar vind het vreemd, dat ik wel betaal om lid te zijn en water via hun te kopen, maar dat het hun kennelijk worst is, of het water ook goed is...), zei die man doodleuk, dat ik ook een aanvraag kon indienen bij de Junta – of te wel de heren, die de boel besturen (nou ja...eerstens komen ze maar 1x/jaar samen voor een uurtje of zo, en vlg. mij eten ze van onze contributies een paar keer dik van). Hij schrijft zowaar een ‘’briefje’’ met het verzoek voor het testen van water. Is toch niet te geloven? Of ik ooit erover hoor? Ik vrees dat ik het zelf moet regelen; er zijn vele laboratoria – verbazend...?  – die testen aanbieden.

 

Daarna gaan we naar de ITV in Elche, met de directeur praten, die me de vorige keer zo vriendelijk te woord had gestaan. Over de Quad. Of zij niet een technisch project kunnen uitvoeren, want er gebeurt helemaal niks....Nee, helaas, ze kunnen niet het Quad-project uitvoeren en vervolgens ook goedkeuren. Snap ik ook wel, zoiets als de ‘slager keurt zijn eigen vlees’. Alhoewel dat kennelijk hier meestal niet iets ongewoons is....Maar deze meneer is strikt, het kan niet. Verdorie.

 

Nou, na de vruchteloze gesprekken bij de waterboys en de ITV willen we een nieuw restaurantje proberen, in Elche, een Gastrobar; de kok heeft een aantal jaren in de keuken van Susi Diaz/La Finca gewerkt; niet slecht, zouden we denken. Zochten via internet het adres op. Blijkt vanaf 12 uur open te zijn. Komen we daar aan. Hangt er een vodje – EEN VODJE! – ‘’ wegens vakantie gesloten’’...Iets verderop gaan we dan maar bij een familierestaurantie wat tapas eten. Krijgen we nog een gratis portie van de dagschotel en een gratis toetje toe. Komen we nog eens terug.

 

Op de terugweg gaan we worteldoek en zakken zand halen, en 4 mooie cactussen. Voor in de plantenbakken. Vrijdag halen we grind. En of we doen het allemaal zelf, of de tuinman doet het volgende week. Het zal echt mooi worden.

 

Thuis zelf op zoek naar een ingenieursbureau voor de Quad. 4 aangeschreven. En wederom die superpief bij de Uni gemaild, want de verkoper roept dat ie wat doet, maar steekt geen poot uit. En kennelijk kan het instituut van die superingenieur bij de Uni dit soort zaken ook zelf doen lees ik ineens op een andere site !? Nou ja, zeg.....Na 2 jaar voor niks betalen van wegenbelasting en verzekering, is onze conclusie; of het wordt de komende 1-2 maand geregeld, of het wordt hele dure  yard art. Vindt zelfs Joost. Het is genoeg.

 

Catootje wordt met de week toegankelijker. Komt vaak dicht bij ons zitten. Vindt stikkies heerlijk. En natvoer. En brokjes. Hij kirt naar de andere katten (de vouwtjes dan) en maakt met niemand ruzie. Met WIppie, maar ook met Blacky rent ie af en toe een rondje in de tuin, van plezier. Genietend ligt hij te rollen voor het tuin hek. Hij heeft na een jaar dus eindelijk besloten, lid van de familie te worden. Prachtig. Blacky kruipt ondertussen niet alleen op mijn schoot, maar liefst zo hoog mogelijk naar boven. Liefst kroelt ie met zijn koppie onder mijn kin – niet dat ik dan nog een slokje kan drinken of b.v. eens tv kijken, maar het is een opperknuffel en een lief boefje. Heerlijk, die 2 hier zo zien te genieten en het fijn te vinden om bij ons te zijn. Zouden de 4 andere kattenpoezels nog wat van kunnen leren...Alleen zo af en toe staat men een korte aai toe. En met ze praten? Draaien ze zich om en lopen weg. Het zij zo.