Nieuwtjes

Prikdingen, feromonen, banaan en gedoe

Maandagmiddag komt de tuinman. De voortuin krijgt een beurt; Eruit met die opslag van agaven; honderden kleintjes dringen door het grind. Nou, het blijkt nog een hele klus, om dat allemaal te verwijderen! Enfin, na 2 ½ uur zijn 2 agaven bevrijd van opslag, en ziet het al een stuk beter uit.

We besluiten dinsdagmorgen, dat de grote schijfcactus en de prik-cactus eveneens eruit gaan. Kleinere (vooral minder prikkerige-) komen ervoor in de plaats.

 

Een paar granaatappels blijkt niet opengebarsten, en die peuzelen we dan ook met veel smaak op. Druiven? Nog elke dag 1 bak/pp. Het gaat het niet worden, met de piepers; de beloofde pootpiepers laten al 2 weken op zich wachten. Nu wordt het te laat. Het zij zo. November dan maar.

 

De bio-vallen zijn weer voorzien van nieuwe feromonen (= geurstofjes, die de betreffende insecten lokken); er zijn o.a. al heel wat processie-rups-motten gevangen. Het zou toch wat zijn, als we zo voorkomen, dat er nesten komen met van die enge processierupsen. Maar...zoals 1 zwaluw nog geen zomer maakt, is ook 1 bak vol motten nog niet 100% garantie voor 0 processierups. Afwachten dus! Deze week nog met Neem spuiten; dat gaat tegenwoordig heel handig: de spuitbak (100 liter) zit op de schuif achter de trekker, en ik rij, Joost loopt ernaast en spuit de bomen. Met een uurtje is de klus geklaard.

 

En wat prachtig, de bananenbloem doet het! Hij opent, en floeps, komen weer een paar banaantjes-in-wording tevoorschijn! Benieuwd of het echt een tros wordt die ook gaat rijpen! Joost zal er een blog van maken. Ongelofelijk; jarenlang vertroetelen, inpakken in de winter, eindeloze gesprekken met de plant voeren – niks, nada, nothing. Dit jaar dachten we ‘’hij/zij kan ons wat’’; niks inpakken, vertroetelen, babbelen, en zie daar, we worden zowaar ‘’beloond’’ voor verwaarlozing? Bizar vind ik het wel. Of misschien dacht hij ‘’kom op zeg, ik ben er wel degelijk nog!’’? Hoop het maar.

 

Uren ben ik weer bezig. Bellend, mailend, op internet zoekend. Nog meer pogingen om toch nog die Quad voor Joost te redden. Maar het wil gewoon niet. Deze keer wind ik me niet meer op. Eerder een soort moedeloze berusting. Ik heb alles gedaan wat ik kon. Zelfs weer met die Uni-pief lang gesproken. Nog 1 ingenieur die hij vraagt om me te helpen. Als het niet lukt? Einde oefening. Einde Quad. Niet leuk, maar het is niet anders.

 

Woensdagavond zitten we buiten, opzij, bij het zwembad. Komt toch ineens Papa-rat met een sneltreinvaart over het 3x zo lange telefoondraad – dan het draad voor het huis - gezoefd. Is me dat toch even leuk!

 

Het nieuwe zwembad is in de maak. De binnen kleur wordt grijs.Ja. Grijs (gespikkeld). Oorspronkelijk dachten we, ‘’ een zwembad hoort blauw’’ (Fransiolen blijken echter b.v. een voorkeur voor wit te hebben...). Vrienden van ons hebben recent ook een bad bij ‘’onze’’ leverancier aangeschaft, in het grijs. We waren positief verrast. Maar nee, geef ons maar blauw... 1 ½ week geleden speciaal naar de showroom, want of we zeker waren dat we ‘’onze kleur’’ weer wilden? Het advies van die man was, je raadt het, neem nou grijs. Je ziet er niks op. Ons bad verkleurt als de pieten, maar goed, daar is van alles mis mee, dus een volgend, nieuw bad met die blauwe sky pearl kleur zou goed moeten gaan...Tot we tijdens onze avondzit erop terugkwamen. Typisch zo’n avond, waar we weer eens van alles samen doornemen; alle klussen, activiteiten, regelzaken, planning en coördinatie. We zitten dus bepaald niet stil (nou ja, ’s avonds vaak wel). Lang gesprek in’t kort; ons bad wordt grijs. Als het tenminste nog kan. Wie weet is het al geproduceerd/geschilderd!? Enfin, donderdagmorgen vroeg snel de zwembad boy gebeld, of het bad al geproduceerd/geverfd is. En zo nee, of we dan toch de grijze kleur die hij ons adviseerde, mochten kiezen...Nog voor de middag komt het bericht; dat kan. Of ik het even op de mail zet. Done! Grijs dus. Even wennen straks...

 

Donderdagmorgen ben ik heel vroeg op. Te veel in mijn hoofd. Lijst gemaakt van alle doe-zaken. Pffff... Nog voor de koffie had ik al een paar klussen/activiteiten weer afgevinkt. Maar onderaan volgen weer nieuwe...We gaan dus gewoon door. Had speciaal nog gekeken, of de milieustraat nog steeds op donderdag & zaterdag open is. Ja, volgens de website van de Gemeente. Koppelen de aanhanger aan. Komen we daar aan. Op donderdag. 11 uur 10. Poort potdicht. Grofstoffelijk is de dag jueves (= donderdag) vervangen door miercoles = woensdag dus. Gisteren. Flutsekluts! Kunnen weer rechtsomkeert maken met een bomvolle aanhanger vol stekeligheden. Ik snap wel, dat sommigen dan denken ‘’barst’’ en de rotzooi gewoon in de greppel storten...of naast de afvalbakken. Het is dat ik netjes opgevoed ben. Had wel even de neiging, om het gewoon voor hun poort te storten....Hier kan ik dus boos om worden; het is potverdrie nog geen 1 minuut werk, om de openingsdagen/tijden op de website even aan te passen! Maar ja, als je een premie moet krijgen om met de computer te werken, is het kennelijk toch een drempel...Enfin, zaterdag 2e poging. Rustig doorgaan met ademhalen. In de grote tuin de aanhanger achter de poort gezet. En toen maar even gaan uitwaaien.