Nieuwtjes

Vreemde geluiden en siesta-wandelingen

Midden in de nacht, luister ik naar de geluiden buiten, terwijl ik in de badkamer ben. En ik hoor me toch wat vreemds....Het lijkt net alsof ‘’iemand’’ aan het stiekem graven is. Is het een lijk begraven of een schat opgraven? Ik ga beter luisteren. Ook in andere kamers, en verhip, het lijkt er werkelijk op, alsof iemand ‘’iets’’ doet met schop en aarde...Ik ga mijn T-shirt aantrekken en pak mijn bril; met de zaklantaarn wil ik wel even rondlopen buiten. Nog voor ik de kans krijg wordt Joost wakker. Ik zie/hoor spoken zegt ie. Kan zijn, maar ik wil het wel weten. Hij luistert ook. En ineens weten we’t. Het zijn de lege plasticflessen, die onze buren in de bomen hebben hangen....Maar...het had gekund....toch? Te veel fantasie, mompelt Joost en draait zich nog eens om. Slaap ze...

 

Nog een paar granaatappels – een flinke klus voor Joost in de morgen om eentje schoon te maken, maar hij is expert erin – oh zo zalig om op te peuzelen! Druiven volop, nog een partij kleine uitjes weer uitgepoot, en spinazie, rucola en radijs gezaaid.

 

We gaan weer eens wandelen ‘’achter ons’’ tegen de heuvel aan; er blijken veel nieuwe stukken grond vrijgemaakt van stenen; wat gaat erin komen? We vermoeden amandelen. Verder geen vogel te zien, noch iets anders fotogenieks. Moeten we dan ook niet pas om 12.15 gaan starten en 13.30 terugkomen...

 

Eigenlijk was vrijdagavond weer Neem-spuit-avond, maar het waaide te hard, dacht ik zo. Zaterdag dan maar? Nee hoor, een half uur later besluit Joost ‘’het giet oan’’....Dus werd de tank gevuld (100 liter), en maken we het werk dit keer in record tijd af. Houden zelfs nog iets over van het spul. Tja, dat was nou niet de bedoeling. Enfin, klus geklaard.

 

Joost vindt, dat de vele kleine bruine uitjes ook uitgeplant moeten worden. 1 had ik per ongeluk tussen al die witte gestopt, en laat die nou het hardst groeien? Dus ik zocht de kleinste uitjes uit, en zette die zondag in de grond. En een paar prachtige bieten zijn geoogst. Radijs, rucola en spinazie zijn uitgezaaid. De nieuwe tomatenplanten groeien goed, de ‘’oude’’ zijn bijna aan het eind, hoewel sommige planten denken ‘’ik doe nog een rondje’’. Enfin, we eten dus nog volop tomaten (kleintjes dan, maar hier geldt, wie het kleine niet.....)Op donderdag hebben de eerste net geplante piepers zich met sprietjes al boven de grond gewaagd.

 

Yes, yes, yes! Of beter si! Joost is geaccepteerd door de Diputacion Alicante (eindelijk doen ze iets goeds); een individueel Spaans lesprogramma voor niet-Spaanse residenten! Binnenkort gaat ie aan de slag; er is een minimum aantal uren die hij per maand moet besteden, anders wordt hij eruit geknikkerd. Het programma maakt gebruik van het Rosetta Stone lesmateriaal. Ik ben heel benieuwd en natuuuuuurlijk ga ik Joost helpen/stimuleren en ondersteunen. Hij kan het, die kanjer!

 

Woensdag – zo rond een uur of 12, na wat klusjes en zo, roept Joost ‘’kom, we gaan naar de Rio Chicamo’’. Ik neem voor de zekerheid 2 bananen mee...Ruim 2uur gewandeld, deze keer de andere kant van het riviertje gevolgd, prachtig landschap, maar vogels, insecten of konijnen (keutels zat gezien)? Ho maar. Met 25 graden was het prima te lopen, maar het beestenspul is ons natuurlijk te slim af geweest; wie gaat er nou in siësta-tijd wandelen? Wij dus. Maar het was schitterend.

 

Water testen: de laboratoria denken dat ik een geldboom in de tuin heb, honderden Euro’s vragen ze voor het testen. Ik doe het anders; ik ga eerst een paar simpele kit’s bestellen, en als daar iets ‘’vreemds’’ opduikt, ga ik dat specifiek laten testen. Dat is veel economischer. De eerste test is al binnen.