Nieuwtjes

Olijven zijn rijp; Spaanse frustratie; kattenpoezelgedoe

Het valt niet echt mee, die Spaanse les; soms is de uitspraak ronduit slecht te noemen, en omdat er elke keer aan oefeningen een tijdslimiet zit, raak je haast gestrest, omdat je niets kunt nazoeken of rustig kunt nadenken. M.i. niet echt handig, als je een taal wilt leren. En dan kan je niks printen, dus je bent het zo weer kwijt. Maar Joost zet door, die kanjer!

 

De (olie-) olijven zijn rijp. Gezien de ‘’winterse’’ storing die vanaf zondag wederom terugkeert, starten we vandaag, donderdag, met plukken. Vrijdag de rest, en zaterdag persen. Zondag wordt ruim 10 mm verwacht. Nou ja, dan wacht het schoonmaken van de matjes maar een paar dagen. Een grote oogst aan pepers – geel, oranje en rood – geoogst; voor in de vriezer. En de laatste 3 granaatappels. Maar de sinaasappels dringen al op. Heerlijk vooruitzicht.

 

Catootje is nog steeds zeer voorzichtig; dat het terras afgesloten is – m.u.v. het kattenluik – vindt hij maar niks. En Blacky jaagt zo af en toe op alle katten, ook op hem. Niet aardig. Als we’t zien, treden we op. Maar zo durft Catootje niet binnen te slapen. Ondanks dat we eigenlijk vinden, dat ‘’ze’’ allemaal aan elkaar moeten wennen, maaakte Joost het hokje onder bij het waterhuisje spinnenvrij. Een doos-huisje, met deken, ziezo, als hij wil, heeft hij zijn eigen, beschermde slaaphutje. Met deze kou gun ik hem een ‘’tijdelijke’’ externe slaapplek. Onze elektrische deken ligt immers ook op bed; het wordt echt winter! Overdag verwarmt een heerlijke zon ons huis, dus verwarming is niet aan. De wind wordt buiten gehouden.

 

Heel langzaam lieten we het zwembad leeglopen, in het midden van de kippenren. Volgens Joost de beste plek. Soms komt er in mijn hoofd een beeld op van een ''sinkhole''....maar Joost vindt, dat ik me niet druk hoef te maken; de hoeveelheden gaan poco a poco (beetje bij beetje) in de grond, en dus kan er nooit een grote hoeveelheid de ondergrond verstoren. Het komt wel goed, schatje, verzekert hij mij. Ik neig ertoe, om hem te geloven. Nu, donderdag, zie je er haast niks meer van. Kan een beetje regen ook nog bij.




Heerlijk, de eerste andijviesalades al weer opgepeuzeld; in de herfst groeit deze sla prima, niet bitter; volop gezonde stofjes; ik ben er dol op. Joost niet. Vandaar dat er ook Romeinse bindsla, ijsbergsla en rucola staat te groeien. De meeste wortels zijn gerooid; veel is zo opgegeten (als rauwe sla of gestoomd), en een deel zit in de vriezer. Nu nog veel bieten in de tuin. Zalig; ¾ garen en dan als salade eten. De uien doen het goed. Toch ook weer een 6-tal tomaten geoogst; heerlijk door de ''chrüseli-(andijvie-)sla! Oh ja, en binnenkort kan de kweepeer geoogst worden; voor carne de membrillo (Spaans voor kweepeergelei, te nuttigen bij o.a. pittige Manchego kaas); hoe langer je't prutje (zonder schil en pitten) kookt, hoe donkerder rood hij wordt. Of zij? Zalig.



Onze ''Foesie'' (Confucius) vindt het prima bij ons; hij staat stralend in de voortuin, mild glimlachend in de zon. Ik strijk hem af en toe over zijn bolletje. Laat ie maar over ons waken.



Het onkruid groeit keihard. Overheerst weer in de groentetuin; tussen de uien, de radijsjes (eerste al opgepeuzeld) en sla. Werk dus. De tuinman snoeide een aantal struiken en de Bob Ross boom; opslag bij de oleander is weg, het ziet er keurig uit. Binnenkort eens grind bestellen.