Nieuwtjes

Geen regen, PDR-watte? en Spaanse les

Potverdriedubbeltjes. Vorige week donderdagavond zei Joost  ‘’laten we maar een vergunning voor het verstoken van het groen afval halen’’, want vanaf zondag zou flink wat regen komen. Briljant idee, vond ik, dus zo gezegd, zo gedaan; hij vrijdagmorgen vroeg naar de gemeente, ik alvast verder met olijven plukken: nog 4 bomen achter in het grote veld, en voor de grote boom; die gaat Joost dan ‘’knotten’’, want deze olijfboom staat heel ongelukkig, dus dat wordt een ‘’sier/kattenspeel’’ boom. Overigens makkelijk; hij zaagt de takken, en ik pluk zittend, een net ligt op het plaatsje voor. Blijkt later die dag, dat alle regen, voorspeld voor maandag/dinsdag en woensdag verdwenen is. Compleet. Maar de stapel is wel weggebrand, ruimte voor nieuw snoeiafval dus.

 

Donderdag en vrijdag plukten we dus ruim 93 kilo. Vrijdag werd geperst. In 2 keer; en verdorie, de ‘’constructie’’ van de stang in het midden laat het wederom afweten – vorig jaar ook – waardoor we een poos kwijt waren om het tijdelijk weer in orde te maken. Joost heeft de oplossing; de stang vastlassen, kan ie niet meer losraken.  ’s Avonds legen we de matjes en weken ze  in zeepsop. Zondag worden ze schoongespoten en te drogen gehangen, waarna ze over 2 dagen nog eens grondig met hoge luchtdruk schoon geblazen worden.  Ziezo, dan is deze klus ook weer geklaard. Ruim 9 liter hebben we ‘’geoogst/geperst’’. En nog 20 flessen van vorig jaar in voorraad.

 

Ondertussen zin ik op een nog efficiëntere manier om de olijven – op een grote werktafel – te sorteren/van blad en takjes te ontdoen, waarna ze 2 x schoongespoeld worden in bakken. We gaan de kuipen, waarin de olijven zijn verzameld, ietsje minder vol maken, water erbij, drijven takjes en blaadjes zoveel mogelijk naar boven; moet een stuk sneller gaan, zo. Enfin, proberen we 2017 uit.

 

De nieuwe vriezer is gekomen, en tussen het olijven persen door hebben we de vracht van de oude naar de nieuwe vriezer verplaatst. Blijft nog een boel ruimte over. En dat voor ¼ van de kW die beide andere vriezers nu ‘’kosten’’. Efficiency, he? De vriezer beneden gaat het eerste leeg gegeten worden; kan die uit. Tot de volgende oogsten...

 

Zondagmorgen spuit Joost ontspannen in de warme zon de matjes schoon; deze keer gaat het heel gemakkelijk; soms zit het spul behoorlijk vast, en is het een hele toer, om het schoon te krijgen. Daarna worden ze op stangen luchtig ‘’gedroogd’’ en later die week met hogedruk nog eens ‘’doorgespoten’’. Gereed voor de opslag tot volgend jaar.  

 

Er was weer eens zo’n onduidelijk berichtje over een bijeenkomst waarbij de burgers van ons dorp ‘’de toekomst in eigen handen nemen’’. Over een PDR-CV-Leader 2014 – 2020’’. Ge snapt, beste lezer, ik wil wel weten waar het over gaat. Voor ze een vuilverbranding bedenken of zo..Dus maandagavond van 1930 – 2130 in een haast eindeloze, warrige, in rap Spaans gevoerde vergadering gezeten. Het blijkt een uitvoering van een EU-plan met betrekking tot ontwikkeling van rurale (landelijke)  gebieden die nu lokaal zijn uitvoering moet krijgen. Laat die streek vooral landelijk blijven! Enfin, als een van de weinige buitenlandse residenten was ik er. Rommelige vergadering, slecht voorbereid, niet voorzien van documentatie. Ik effe blij, dat ik me alvast had ingelezen....Enfin, ik bleek het nog te snappen ook. Pfff...Joost moet erom lachen, dat ik altijd zo over mijn vaardigheden twijfel... Enfin, daarna zocht ik nog meer info op via de EU en stelde beknopt wat informatie samen. Voor als het andere buitenlandse residenten interesseert in het Engels/NL mag de sitevuller van het dorp dit publiceren. Ik niet. En verder onthoud ik me van politiek; absoluut geen zin in dat eindeloze ge..oh..h...en uren deelname aan ceremoniële aktes of zaken die me niet boeien. Of eindeloos vergaderingen bijwonen die over 3x niks gaan. Nee, ik wil geen politiek bedrijven, maar ik wil wel weten wat er speelt. Is immers ook ‘’mijn’’ dorp. Ziezo, ik ben weer geïnformeerd.

 

Ok, ik ben een digibeet, ik geef het toe. Ik moet niets van toeters en bellen hebben. Maar mijn antieke Nokia mobiel doet het nauwelijks meer, dus toch toe aan een nieuwe. Het werd een DORO. Duurzaam geproduceerd en zonder poespas, met grote toetsen, goed leesbaar schrift en veel geluid. Precies wat ik nodig heb. Ook ik word ouder...Supersimpel, met alleen de nodigste toepassingen; ik hoef al die extra’s niet. Joost glundert; zo een wil hij ook, maar ‘’zijn’’ Nokia is een stuk jonger en doet het nog prima. Nou ja, voor zolang het duurt, dan krijgt hij ook een Doro.

 

Spaanse les: als je na een paar kruiswoordpuzzels de zoveelste nieuwe krijgt, dan raakt het geduld wel op. De ‘’waarde’’ van de oefening is beperkt, want ze checken of je het gesproken woord in schrift herkent. Maar of je weet wat het betekent? Nop. ‘’Conversatie’’ met vragen? Ook zo’n snelle hap. Niks te kopiëren, of op te zoeken, het is om gek te worden. Joost blijft het nog even volhouden. En als ie er echt niks van leert, gaat ie stoppen. Niet echt onder de indruk van dit leersysteem.  Maar zo af en toe houdt ie het systeem voor de gek. Moet ie naspreken...’’hasta’’ zegt die leukerd ‘’pasta’’...Of moet ie nazeggen ‘’soy Español’’ zegt ie ‘’soy Holandes’’, pikt het systeem het soms (zoals in pasta) en soms niet. Of hij draait het om. Lukt ook nog.  LOL.