Nieuwtjes

Gedonder in't vooronder

En dan heb je het ‘’genoegen’’ om eens in een Citroen Cactus te mogen rijden...Nou, 1x en nooit meer...Als je erin stapt, zak/zit je bijna op de bodem...is nog tot daar aan toe, want de stoel is comfortabel. Maar probeer vervolgens maar weer eruit te komen....Nou, nou, nou, dat is zelfs voor een kwieke 50/60+er een puntje....En dan die ingebouwde navi:  waardeloos, vast Frans geïnspireerd...zeker als je een TomTom gewend bent...Wat een flutprogramma! Enfin, wij blieven hem niet. Geef ons maar de Kia, da’s pas een auto.

 

Het lijkt net even Hollands weer, maar gelukkig anders...Zondagmorgen stevige windvlagen, af en toe een miezel/hagel- of regenbuitje, en vervolgens weer volop zon. De poezenkattels zitten op het terras, verontwaardigd naar buiten te kijken. Hoe kan dat nou? Ja, vraag ik mij ook af. Enfin, de zon overwint. Hollandse buien verdwijnen snel.

 

Chikkie Catalaan is dood. Hadden we al voorzien. Zaterdag. Zij ruste in vrede. Ze heeft een fijn leven hier gehad, maar nu was het op. De overval van de vos heeft een trauma bij haar achtergelaten, ze werd nooit meer ‘’de oude’’. BiBlue moet zo snel mogelijk weer 1-2 maatjes krijgen, dus maandag gaan we naar de ‘’kippenboer’’. Helaas, die kunnen we pas dinsdagmiddag ophalen; 2 makkelijke, rustige, goed leggende rood-bruine; Rhode Island Reds.  Dinsdagavond nog een heel gedonder; Kakelaarster BiBlu wordt uit het legnest gezet, ze mot op stok! De 2 roodjes ook op stok. 2 uur later gaat Joost nog eens kijken. BiBlu buiten kakelend, 1 bruine buiten op stok. Enfin, Joost regelt het weer, sluit ze op. Vroeg in de ochtend gaat luik open, BiBlu stuift naar buiten. Om 11.30 zijn de 2 bruintjes nog lekker binnen in het warme hok, kijken om zich heen. BiBlu scharrelt buiten. Went wel.

 

De eerste perzikbloesems knallen eruit. En de amandelen komen ook met meer bloemetjes. Overal in het dal begint het wit en roze te kleuren. Een roodborstje smulde van wat zaad op het plankje wat we vanuit de badkamer kunnen observeren. Wat een prachtig vogeltje is dat toch! Catootje’s oog is weer ok; vrolijk keek hij me maandagmorgen aan, en mauwde zelfs eventjes. Zo van ‘’alles weer ok’’.

 

De kranen worden in de tuin weer aangesloten op het waterslangsysteem; alles krijgt even water. De kou is uit de lucht (maar je weet maar nooit, dus we houden het in de gaten). En regen? Komt waarschijnlijk ook niet meer zo snel. Nog wat knoflook gehaald om te poten, en vlg. week ga ik weer zaaien: radijs, sla, spinazie, wortel en zo. Op de plek waar de goji’s stonden, komen nu eerst aardappels – oh wonder, de kieppenboer had deze keer Hollandse pootaardappels; 25 kg zak! - want in de 2 moestuinen moet ik 4 jaar wachten resp. zijn de rijen te dicht op elkaar, en dan loop ik toch weer risico op die dekselse aardappelziekte, die ik erin kreeg door bio-aardappels uit ons dal te kopen; die Spaanse boer had natuurlijk nooit van fytoftora-vrij zaadgoed gehoord...Enfin, ik heb ervan geleerd. Alleen nog Hollandse, gegarandeerd ziektevrije pootaardappels. Gaan we na de aardappeloogst pas de  oleanders planten (pakweg 35 meter). En we gaan op zoek naar een paar granaatappelbomen; en dan willen we nog het witte grind opvullen. Genoeg te doen; lentekriebels.

 

Het bouwbedrijf heeft de tekeningen en info voor de gemeente opgestuurd. Moeten we mee naar de gemeente. Joost biedt aan ‘’ik ga wel’’. Lijkt me verstandig. Alhoewel, ik denk dat er geen problemen komen vanwege dat asfaltgedoe. Maar ge weet maar nooit.

 

De harde wind is weg. Donderdag windstil. De katten blijven nog achter glas, of zoeken een beschut plekje op om zonnewarmte te vangen. Slim, die poezels. Wij doen het na.

 

En ja hoor, woensdavond weer gemeentevergadering. De afspraak met de fabriek (die er zelf om had gevraagd) werd afgelopen maandag door de fabriek weer gecanceld. De gemeentepief leek bang te zijn voor boete en juristengedoe. Er ontspon zich weer een discussie. En weer liet de groep weten, stop nu! De fabriek werkte illegaal, en dat alleen al moet reden zijn – naast alle leugens, onwaarheden of ontbrekende info – om de boel te stoppen. Durft men kennelijk niet aan. Er zou mogelijk ook nog een kwestie van ‘’geld onder de tafel’’ spelen. Nou en? Dat betalen ze dan maar weer terug. Enfin, een kleine groep heeft geen fiducie, dat de gemeente echt snel de boel gaat stoppen, maar eerder traineert, in de hoop op....Ja wat? Dat invloedrijke contacten e.e.a. beïnvloeden? Daar gaan we niet op wachten. Ik heb een advocatencollectief ingeschakeld met het verzoek ‘’zeg me of op basis van deze feiten de gemeente de boel kan stoppen’’ en zo nee, wat zij voor ons kunnen doen (dan laten we ze door de gemeente inhuren, want die hebben grove fouten gemaakt en zich niet de risico’s gerealiseerd; ze willen er vanaf..). Potverdrie, net een kleine 2 weken ‘’onze’’ dingen kunnen doen, en het is alweer afgelopen met rustig aan; gedonder in’t vooronder. Maar ditmaal neem ik me voor ‘’met minder stress’’. We zijn nu een 5-tal mensen, die willen/kunnen doorpakken. En dat zullen we doen ook.