Nieuwtjes

Klei, dromen, nachtwerk en anvalluh...

Vrijdag vorige week. Kleien. Oh pardon, ik zit op keramische artistiek...1e les...we mogen een potje maken, vorm te kiezen uit een 3-tal, duizenden jaren oud...Nee he. Opbouw met rolletjes – ongeveer het lastigste wat er is. Al mijn ‘’ronde’’ bouwsels zijn nooit precies gelijk rond geworden...Enfin, ik begin met opbouw. En ondertussen slaat de fantasie met mij op hol. Het wordt een ovaal, halfrond bakje; een dierachtig fantasiewezen, met hoorntjes, gespleten tong, en een dino-rug...Ziezo, mijn fabeltjespot is klaar. FUN! Op Pinterest verzamelde ik al veel, nu maak ik een selectie van ‘’nog maken’’; als ik mijn fantasie mag toepassen, volg ik graag de werkwijze/methodiek van de klei-kunstenares. Op naar de volgende ‘’les’’...En mijn oude klei-bewerkingsgereedschappen maar weer uit de kast gehaald. Plannen zat: maskers, wandversiering, draakjes...kortom, zoveeeeeeelsteveeeeeel....

 

3 kilometer omhoog met de auto. Op een steil, hobbelig weggetje. Tot het bord ‘’afgesloten wegens reparatie’’. Potverdr...hadden ze dit niet bij het begin kunnen aangeven? Typisch voor Spanje. Realiteit. Maar nu droomde ik dit. Gevolgd door nog een droom: pinguïns in gestreept pak en bikini. Pinguïns. In pak en bikini. Ik word er wakker van. Hoog tijd om op te staan, want kattenpoezels en chikkies willen verzorgd worden. Juist. Het moest zo zijn.

 

Geweldig; docu over Henk Elsink....wereldberoemd in NL. Wereldberoemd. Klein land = groot. Oerhollands, dit. Vooral ‘’Bakema’’...genieten op de zondagochtend.

 

Zondag: ca. 350 uienplantjes, een 40-tal knoflookteentjes, ca. 35 bieten- en 40 slaplantje zitten in de grond. Maandag nog een 10 meter aardappels gepoot. Joost gaat nog een 6-tal lijnen uitrollen; want er valt veel te zaaien. Huerta (groentetuin) Nikki is volop aan de gang!  20 graden buiten. Heerlijk. Blacky ligt vanouds aan, op, rond, achter mijn voeten en liefst ook op de net geplante plantjes...Tuinhulpje...

 

Maandagmorgen: Catootje verschijnt niet voor ontbijt. We vermoeden ‘’vechten’’. En ja hoor, ’s middags zie ik hem op het veld liggen. Hij kuiert langzaam weg. Komt rond een uur of half 5 voor een stikkie naar voren. Plukjes, ietwat verfomfaaid, maar hij kijkt goed uit zijn ogen, en loopt/eet. Gekrenkt ego denk ik. Zo te zien niets ergers.

 

De quad is weg. Maandag weggebracht met het papier van voorlopig eigenaarschap voor de koper. Puik geregeld. Verzekering opgezegd. Ziezo, op naar belangrijke zaken: wat...als we een 2e solarinstallatie met batterijen/omvormers en zo....enfin, Joost is er druk mee. Ondertussen is door de felle zon de noodzaak al gekomen, om 2 panels boven af te dekken – ook als we thuis zijn. In huis is het al zalige 21 graden...Voorjaar/zomer, here we come. Oh pardon, ‘’het’’ komt naar ons toe! Abrikoos bloeit al! Asperges komen nu al mondjesmaat.

 

Dinsdag zaai/wied-dag: wortels, radijs, romeinse sla, kropsla en pluksla, andijvie en boontjes (lage en stokbonen) zitten in de grond. Het ziet al gelijk heel anders uit, zo met die stokken. ¼ van de rij asperges is al weer schoon; potverdrie, lastig klusje, tussen die aspergeplanten, die al groeien. De oude rode overall van Joost is nu echt ‘’op’’ en doet nu dienst als vogelverschrikker; want vogels lusten de malse blaadjes van pas geplante piepjonge sla heel graag.

 

Woensdagavond weer vergaderen; iedereen trekt aan me ‘’is er al nieuws’’...Sommigen bieden aan, te willen helpen ‘’als de tijd rijp is, roep ik jullie graag om voor de fabriek te gaan liggen’’ zeg ik nog. Enthousiast wordt ja geroepen. De commissie wil nu actie, zet druk. Donderdag dag zit ik bij de advocaten. We zijn woorden zat. Aktie is nodig. En snel ook. Als de gemeente nu niet wil doorpakken, gaan we zelf de jurid. strijd aan. Pfff...Een platvorm wordt opgericht, een vereniging ook. Dinsdag was een TV station van een naburig dorp al verslag komen doen/halen, kortom, ineens hebben vooral de Spanjaarden haast en willen zich niet meer laten sussen met ‘’de juiste weg volgen, afwachten of tijd rekken’’. Het werd laat, op woensdag, en ook een intensief gesprek met de advocaten, gevolgd door uitwerking, voorbereiding etc. zorgde voor korte nachten en lange dagen. De Spanjaarden kunnen dan geweldig urenlang debatteren, vergaderen zonder echt resultaat, maar dingen in gang zetten, op papier schrijven en uitvoeren, nou, nou...Komt het meeste toch op mijn schouders terecht. Maar een ding is zeker, goed voor mijn Spaans is het wel. Heb ik dan ook weer.

Dus ge snapt, beste lezer, de vertraging in publicatie is het gevolg van heeeeeel veel werk om die asfaltfabriek te stoppen. We komen er wel. Hopelijk trekken gemeente en fabriek zelf de stekker eruit nadat ze de 1e actie op hun dak krijgen. En zo nee? Strijd! Aanvalluh......! 

 

En dan viel ook nog internet uit. Maar het zit erop. Nu