Nieuwtjes

Van de regen i/d drup, wauw-moment en asfalt-gate

Donderdag 29, vrijdag 31 graden en za 26. En dan wordt het vlg. week weer rond 16...en regen...Net als we het dak willen dichtleggen. Niet dus. Balen, als er werkelijk regen komt, maar we kunnen er niks aan doen..

 

Zaterdagavond de eerste grotere vleermuis zien vliegen. We hebben hier 2 soorten; een kleine en een iets grotere. Fantastisch, als we in de jacuzzi zitten, om ze over de tuin te zien vliegen, rondom de bomen. Oh ja, de perenboom is volop in bloei; geweldig. Gingen we om 22.30 nog even kijken, want er is altijd 1 bruine Chikkie, die het vertikt, om op stok te slapen. En wat denk je? Zitten ze alle 3 op stok! Ze hadden ons tuk, die Chikkies!

 

Zondagmorgen 0700 wakker. De kippenhokjes worden opengezet. Brooddag. Joost zegt in de middag...’’er komt natte sneeuw....vannacht’’ (zondag). Moet niet veel gekker worden hier. Valt dat even koud op ons dak...

 

Maandag: 8 graden, regen. Net winter.  47 tot middernacht, en nog eens een 37, bijna 90 mm. Vlg. mij het hoogste in 8 jaar voor de 1e 3 maanden. Dinsdagmorgen schijnt gelukkig de zon. Pfff..Maar het dak is nog lek – want nog niet dichtgemaakt – en dus...drup, drup, drup in de woonkamer. 

 

Waar NL haar Erdy-gate heeft, hebben wij hier ons asfalt-gedoe...Platvorm is opgericht. Reünie. Met tv en reporters. Oef. Om 17.30 al 33 mm...en het gaat ineens heel hard regenen. Een Gota fría noemen ze dat hier. Of mensen met dit h...weer naar buiten willen? Niet dus. Om wanhopig te worden. Na al die voorbereidingen, acties, informatie. En waarom? Omdat ‘’het’’ hier nu zo eenmaal gaat. 20 jaar achter lopen ze hier. En er heerst nog steeds angst uit de dictatoriale tijd. En de 2 grote partijen in dit mini-dorp zijn als water en vuur. En dus gunt de een de ander het licht niet in de ogen. Is altijd ‘’de ander’’ schuld. Ondertussen sneuvelen belangen van burgers, milieu en natuur. En als het moet, hebben de grootste prietpraters ineens geen lef meer om iets echt te ondernemen. Probeer ze maar in beweging te krijgen, of een aanklacht in te dienen. Met de bezwaarschriften lukte het ons, om veel handtekeningen te verzamelen, door de lijsten overal neer te leggen. Zo kon het lekker ‘’stiekem’’....En nu? Het is 2 voor 12. De gemeente zegt ‘’we willen de fabriek niet’’ maar doet er alles aan om hem te houden. Tegen alle wetten en regels in. De oppositie is beledigd, omdat we ook hun verwijten, dat ze wel blaffen, maar niks doen. Maar de Spanjaarden willen de realiteit niet onderkennen; het risico, de gevaren, de fatale gevolgen voor ons leven, gezondheid en het dal. Onbegrijpelijk. Kortom...verzin een list zei Tompoes...dat schrijf ik even stoer, maar huilen, machteloosheid, woede liggen dichterbij...Kom op, vermaan ik mezelf. Doorgaan.

 

Of we gaan emigreren. Dinsdagmorgen test in een Duitse krant ‘’waar zou u het beste kunnen leven’’ op basis van een vragenlijst. Nieuwzeeland. Potverdikkie, wel ver. En met aardbevingen. Of we dat willen? Ach, die aardbevingen hebben we hier ook. Maar kleiner...Tja.

 

Woensdagmorgen schijnt de zon. Fijn. ’s Middags haalt Joost een ijzeren buis, die gaat in een buis van PVC, en daaromheen wordt het doek gespannen voor de afdekking van de solarpanels. Ziezo, donderdagmiddag is de klus geklaard; ingenieus bedacht door Joost.  

 

En ineens had ik die avond een wauw-moment over ‘’hoe ga ik nou de zwembadomranding maken’’. Want nieuwe originele tegels zijn er niet meer. En andere – wordt het weer zo’n allegaartje. Maar wat we uitbreken, hebben we wel. Dus...gewoon mozaïeken!!!! En zo kan ik stuk voor stuk alle kanten – indien nodig – ‘’bijwerken’’ zonder gedoe of gezoek naar tegels. Simpeler kan het haast niet. Dat ik daar nou niet eerder op gekomen ben?  

 

Donderdagmorgen; het is heel koud; 4,9. Omdraaien. Wel stralende zon, dus terras en huis warmen snel op. Heerlijk. Catootje en Blacky zaten in de ochtend voor de deur. En verder de hele dag; ze hebben elkaar kennelijk gevonden.