Nieuwtjes

Griepduivel en plensbui

Vrijdag: eerst even 2 uur ontspannen. En dan weer door...bellen, mailen, antwoorden op vragen, kortom druk druk druk. Ondertussen zijn de mannen van het dak gekomen. Om 1830 zijn ze bijna klaar. Maar er zitten nog wat lastige plekken, die niet dicht zijn. Vraagt om afwerken. Zal wel weer een week duren...Met zonder regen hopenlijk. 

 

Helemaal gehad heb ik het. Met mijn oeroude Zwitserse Turissa naaimachine (gebouwd tussen 1951 – 1967). 30 jaar draaide hij probleemloos. Eindeloos maakte ik ooit prachtige’ ’designkleding’’ voor een zelfgemaakte pop. Hoe antiek het ding ook was, hij had een portie siersteken (incl. hartjes) waar je U tegen zegt.  De hipste creaties, wauw. Daarna vele jaren zelf bloesjes, hesjes, broeken, rokken en zo voor mijzelf genaaid. Of hoezen voor banken, gordijnen en ga zo maar door. De laatste 10 jaar steeds meer kuren. Vooral de draadspanning bleek te zeuren. En steeds vaker problemen. Volop 2-3-4dubbele ophoping van draad aan de a’kant. Ergerlijk. Na de zoveelste neiging, om hem nu echt het (open) raam uit te gooien, besloot Joost ‘’het is genoeg’’. Op zoek naar een goede. Nou, dat valt nog niet mee. Maar het zal er eens van komen. Wordt gezocht. Ondertussen doet Joost nog een poging, om hem helemaal schoon te maken, alles te checken. Maar goed, de zonnepaneel-‘’rolgordijnen’’ hangen puik, en die rafel-naden? Zitten achter. Ze zitten er wel, maar je ziet ze niet. 

 

Ja, ja, Catootje en Blacky hebben elkaar gevonden. In de morgen zitten ze voor de deur op het terras. Catootje heeft wel wat ‘’moeite’’ om elegant door het luikje te gaan. Zeg maar gewoon, een Rode Kater in Zwarte vorm....

 

Fantasie-bakje en octopus-mami  uit klei zijn heel uit de oven gekomen. Leuk. Ga ze wel schilderen, want dat terracotta-rood is niet zo mijn ding.

 

’s Avonds laat een ongekende ‘’attack’’; ik bespaar jullie de details, maar ‘’iets’’ moet fout gevallen zijn, en het moest eruit. Gammel, ijskoud, en topberoerd. Zaterdagmorgen vroeg – kan me niet heugen wanneer ik dit voor het laatst had – keelpijn, hoofd dreunend, koorts, neus dicht. Nee, he? Enfin, za/zo en groot deel van maandag alleen maar gerust, geslapen, veel citroenwater, thee gedronken en veel speciale Kippensoep gegeten. Het ‘’geheim’’. Zowel in China, maar ook bij Joden bekend ‘’Chicken soup for the soul’’. En als je ziek/zwak/misselijk bent en/of griep en zo hebt. Krachtige natuurlijke ‘’antibiotica; het werkt!  Niks mails, noch vergadering, noch (kranten) lezen of iets doen. Mijn lijf meldt duidelijk ‘’ik heb het even gehad’’ en ik luister. Niet ‘’kan ik nu eigenlijk niet hebben’’, ik weet beter.  Gelukkig is het buiten in de schaduw aangenaam toeven, deken over me heen,hangliggen en dommelen in de frisse lucht. Zwaluwen komen af en toe over.

 

Zondag: het is zo aandoenlijk; de poezenkattels wennen steeds beter aan elkaar. Ik lag achter op het plaatsje, kuiert Maxi langzaam vanuit de kippen/fruittuin naar me toe. Vlak erachter Catootje. Als Maxi stopt, stopt hij ook. Door het poortje? Helaas, past hij niet, dus hij loopt wel om. Even later liggen Maxi en Zwartje op de bank op het plaatsje, en Catootje ernaast. Ze houden me in de gaten. Snappen, dat er iets niet klopt. De Chikkies scharrelen vrolijk de hele dag door; Joost had  ‘’hun’’ tuin geploegd; dus is er volop te vinden! Een merel vliegt af/aan met bekjes vol met beestjes en dikke wormen; haar kroost moet zo razendsnel groeien! Ook de Kwee bloeit, en de Nashi peer. Het ‘’design’’ van Joost om aardappels op te hogen is niet helemaal gelukt; op zoek naar een handiger ontwerp. Wel puik om mooie gleuven te graven. Scheelt ook heel veel tijd! Enfin, Joost’s agro-design vraagt om ‘’upgrade’’. Komt goed. Er staan nog maar een 15-tal net boven de grond...van de ca. 55 meter lange rij aan gepote aardappels.

 

Donderdag wordt het EPDM gebracht, en via de vrachtwagen met een kraan op het dak gezet. 4 zakken wit grind voor de tuin worden geleegd, en 20 pak isolatieplaten achter de voordeur geplaatst. Ziezo, goed gevuld vrachtje, en beiden op tijd. De man boven op dak weet wat ie doet, en is het gewend om alleen te werken. Is maar goed ook. Om 17uur is hij al heel ver gevorderd. Maar vlg. Joost nog een paar uur te gaan. Gelukkig hoef ik de trap niet op. Eng ding.

 

Terwijl ik de afgelopen dagen lig/hang/slaap uit te zieken, heeft Joost vele mooie foto’s gemaakt; van peer-, nashi-bloesems, een prachtige goudgeelwitte ‘’Spaanse’’? margriet en nog zo wat. Kan ie fotograferen, die kanjer van me!

 

Donderdag 19.25. Nee he. Hij had nog 15 min. nodig. Plensbui. Niet eerlijk! Potver...op het dak rust duidelijk geen zegen. Of hangen geluks- en drooghoudengeltjes overal elders. Het zou NIET regenen....Het meeste is gedaan, maar het is niet af. Komt niet goed zo, schatje. Maandag maakt ie het af. Als het er dan nog zit....Waarom nu. Waarom hier. Niet eerlijk. Hebben wij weer. RETTEN hoor ik iemand roepen. Ik RET me suf, maar het helpt niet!