Nieuwtjes

Hollands weer, ik zie rood en actie

Tja, het zat wel tegen; Joost had voorspeld ‘’droog’’, maar muy mooi niet; in miezel/regen en kou hebben we met een klein groepje donderdagavond 500 folders verdeeld tegen die dekselse asfaltfabriek. In het dorp. In het Spaans. Want niet weten/niet willen zien of horen, dat kan niet. Vrijdagavond rest, en zaterdag gaan Joost en ik de campo in; het buitengebied. In totaal 6 uur gefolderd. 

 

Vrijdagmorgen eerst 2 uur ontspanning: mijn figuurtje is een lief draakje geworden (al zeg ik het zelf), heerlijk, even 2 uur met de handen bezig zijn, hoofd leeg, genieten! Maar potverdrie, ook vandaag miezelt/regent het de hele dag zachtjes door...En natuurlijk kwam die EPDM-dakpief niet opdagen.

 

Mistroostig. Dat is het eerste, wat in me opkomt, als ik zaterdag naar buiten kijk; pokkenweer. Vinden ook de poezenkattels. Maxi, Zwartje en Mini zitten innig in elkaar gekroezeld heerlijk warm te slapen op de bank op het terras. Catootje zit ofwel in het ‘’tuinhuisje’’ onder de paal, of onder tafel; heeft ie recent ontdekt, en wat vindt hij dat toch leuk! Wippie en Blackie veranderen; ofwel in het casita, of in de mand, of in de penthouses. Enfin, ze laten duidelijk merken, ‘’nog voor geen beschuit komen we eruit’’. Nou, wij ook niet... ’s Avonds halen we nog even een greep. De oude sneuvelde tijdens het eruit halen van de eerste saffraan bollen op donderdag.

 

Zondagmorgen  halen we nog 100 rode uienplanten erbij, en 30 vleestomaten. Eindelijk, 23 graden. Nachttemperaturen gaan omhoog, het wordt warm!  Joost freest nog wat stukken tuin, want met al dat vocht – je raadt het al – groeit het onkruid 10x zo hard. De laatste saffraan bollen worden geoogst, dan gaat het land braak liggen, voor de herfst wordt het geploegd en dan gaan er aardappels in.

 

Maandag – dag v/d arbeid – haal ik nog een 20-tal uien, dan is de rij eindelijk vol. En nog 35 tomaten, is ook die rij ‘’vol’’. En ik probeer het toch ook weer eens...watermeloen met zonder pitten en een langwerpige (honkbalvorm-) meloen, uit deze regio: piel de sapo; heerlijk licht crème zoet vruchtvlees. Onkruid wieden is weer nodig, en radijs, wortel zaaien. Artisjokken groeien snel, 1e aardbeitjes al weer opgesmikkeld. De nispero’s zijn hard aan het bijkleuren; in de vriezer liggen nog zo’n 8 pakjes, en dan is alle fruit op! Op tijd voor nieuwe oogst. We hebben bepaald, waar we de saffraan bolletjes gaan uitplanten. Er is heel veel weg; opgevreten en -  denken we - vooral door teveel water verrot. Ik hoef niet nog meer bolletjes bij; want we hebben nog flinke voorraad. En nieuwe (groene) asperges? Die ga ik nu voorzaaien, in het najaar uitplanten, kunnen we volg. voorjaar de oude planten na de 1e oogst eruit halen.  Verjonging dus. Kunnen ze daar weer 7 jaar staan.

 

De hele wereld appt. Heeft een smartphone. Ik niet. En dat blijkt nu een obstakel in de communicatie met medestrijders. Maar als ik een smartphone moet kopen met abonnement, loopt dat aardig in de kosten. En ik krijg pas over 9 jaar pensioen! En ons spaargeld moet dus nog heel wat jaren genoeg zijn. Geen optie dus. Maar Joost ging eens googelen. En jawel ; je kunt ook via de PC whatsappen! Lang verhaal en uren verder; ik kan nu whatsappen met de 2 groepen. En met niemand meer. En alleen als het nodig is. Kort en krachtig. Mijn ‘’voordeel’’: ik heb gewoon een toetsenbord, waar ik met 10 vingers kan tikken, en een gewoon, groot scherm voor me. Niks gepruts met van die telefoontjes. En...dat appen is niks voor mij; liever bellen of elkaar spreken. En voor info mailen.Tjonge jonge. Zodra dat gedoe over is, gaat whatsapp er weer af. Van de pc bedoel ik. En nee, met niemand anders ga ik appen. Onzingedoe. Maar Joost heeft het fantastisch geregeld. Kanjer!  Ondertussen gaan er pagina’s aan whatsapps voorbij. Of de een weet waar de ander is. En iemand heeft weer van een ander dit...de ander zus van zo gehoord...Kortom, eindeloos geapp voor niks. Zodra ik er vanaf kan, doe ik’t. Dit moet je niet willen.

 

Woensdagmorgen: rood zie ik! Wat zeg ik, knalrood! Het barst er haast uit! Overal! Nou, dat heb ik zo nog niet vaak meegemaakt! Tussen het knalrood springt het groen eruit, aren die in de wind meedeinen; strakblauwe lucht met af en toe een wit wolkje en prachtige Spaanse margrietjes; velden vol (wat dacht u dan?) Zo als dit jaar hebben we nog nooit eerder hier zoveel klaprozen gezien. Schitterend. 

 

 ’s Avonds: eindelijk is het laatste afwerkklusje v/h kleine dak klaar; er moest nog een goot aan en zo. En ondertussen gooiden ze vrolijk hun peuken op de grond. Nou, muy mooi niet, het is hier verdorie geen afvalgroeve!? Dus vriendelijk verzocht, of ze de peuken mee willen nemen. Zal wel het gesprek v/d avond worden ‘’wat ons nou toch gebeurd is; zeggen die buitenlanders dat we onze peuken moeten oprapen!?”. Viespeuken zijn het!

 

Oh, oh, oh, dino’s over een paar weken in de veiling. In Friesland. Surhuisterveen, maandag 15/5 bezichtiging. Potverdriedinodubbeltjes nogeensaantoe, daar ben ik toch niet!.............En als er eentje nou voor een schattig klein prehistorisch prijsje te koop zou zijn?.....Maar ja, moet ie ook nog naar hier...Helaas...droom verder Lena. Maak ze maar van klei. In’t klein.....Zegt die leukerd van me ’s avonds...’’Zo eentje boven op dak, af en toe met gebrul, leuk!’’. En ik denk ‘’ook geluid maken bij bewegingsmelder, dieven en ander gespuis schrikken zich een aap’’ oh pardon, een dino natuurlijk. Oh nee, roept Joost, laat maar, anders komt er hier dino-toerisme! Oeps. NEEEEE. Wil mijn rust!

 

Donderdagavond bijeenkomst met advocate. Kort en krachtige uitleg, we zullen enorm veel mensen moeten mobiliseren om mee te strijden; 2 aanklachten en een aanvraag voor info zijn voorbereid.