Nieuwtjes

druk druk druk en zoef i.p.v. tsjoeke tsjoek

Is er toch zowaar weer activiteit gaande in het verwaarloosde huis naast ons. Inmiddels is zeker al 4 dagen met 3 man gewerkt op dak v/d buren. Voorafgaande een verkoop? Of uit zelfbehoud? Of misschien is het al verkocht? Om de zoveel tijd komt er een tuinpiefje, die grofstoffelijk de boel ‘’onderhoudt’’. He jammer, ik vond het oerwoud van bloeiend kruip/groeispul veeeeeel leuker!

 

Ons kleine keuken dak is hersteld, in zoverre, dat nu nog alleen het asfaltpapier weggehaald moet worden en een aluminium zijde geplaatst moet worden. Het bouwbedrijf heeft zich met dit dak lelijk verrekend, denken we. Specialist in houten daken, maar hier leek het toch eerder amateuristisch. Enfin, de isolering zorgt wel voor een beter klimaat in de keuken. Het andere dak? Daar wilde de ‘’expert’’ zijn gepruts tussen muur/tegel niet herstellen. Dus hebben we in overleg met het bedrijf wat de materialen levert, een niet al te dure oplossing gekozen, die we zelf uitvoeren. Met profielen; is het nog netjes afgewerkt en hoeven we ons niet meer zorgen te maken, dat water binnenkomt. Ziezo, dat project is bijna klaar.

 

Joost is druk met de tuin; de doperwten zijn gespoten met melk/water tegen schimmel; en eindelijk is de rij van 25 meter met safraanbolletjes dicht. Benieuwd of ze het dit najaar beter doen. Ze kregen volop kans om te drogen, nadat we ze eruit hadden gehaald; we hadden ze denk ik ietwat verzopen...Enfin, we leren snel.

 

De perziken zijn op, maar de vijgen gaan al hard. En nog heel wat knoeperds van abrikozen. Niet te vergeten volop grapefruit, sinaasappel, citroenen en yuzu. We hebben al weer feromonen tegen ongewenste insecten in de fruittuin (en de pijnboombomen) besteld; en het regelmatig met Neem spuiten werkt toch wel puik. Uit het binnenste v/d palm komt weer ‘’leven’’ omhoog; Joost moest nog eens nasnijden, om echt het hart eruit te krijgen, zodat ie niet verder groeit. Het beton is gestort bij het zwembad; de boys kunnen de binnenrand afwerken, doen wij het wel aan de buitenkant. Later dan.

 

Blacky was even in de war...ze zit niet in de stoel...Nee, de bank blijkt comfortabeler. Dus ging ie even snoezelen bij Joost op zijn stoel. En daarna, kwam ie toch nog even bij mij. Knuffelbeertje.

 

Zaterdagmorgen 0850; heerlijk ontbijt net achter de kiezen, komt Joost terug; ‘’het giet’’. En verhip, het is waar ook; effe een plaagbuitje

 

Maandag; de hele dag al de zenuwen; naar het ZH; gaat het vol-been-spalk/gipsgedoe eraf? Pfff...JA. Arts lijkt fiducie te hebben in knie en breuk, maar die enkel? Een stevige bandage komt in de plaats, nadat Joost vooraf gauw het been heeft ‘’gewassen’’ met een washandje. Uit ervaring weet ik hoe enorm de jeuk kan worden als het been lang ingezwachteld/ingegipst is. Oh, wat voelde dat goed. Ge snapt, maandagavond met hulp nog oefenen, en vanaf dinsdag TUUT TUUT, niks meer tsjoeke tsjoek, maar ik kan nu zelf in/uit bed en op de stoel zoef ik zelf naar de badkamer. Zelf doen! Heerlijk.

 

Dinsdagavond dan toch behoorlijk gesloopt van al dat zelf doen, inspanning, oefenen van spieren etc. toen ik woensdagmorgen de mails en whatsapp voor de asfaltgroep open, valt mijn mond van verbazing open. We hadden inmiddels de eerste beantwoording van bezwaarschriften ontvangen (eindelijk) en nu gaf de wethouder aan, dat de Gemeente een deel van onze suggesties overnam en zou overgaan tot correctie van eerder genomen besluit voor terugtrekkin van verklaring van compatibiliteit, die de basis vormt voor het wel/niet kunnen vestigen van de asfaltfabriek. De advocate had de brief met eenzelfde verzoek al klaar; voor als zij het niet zouden doen....En men zou sancties opleggen. Het lijkt erop, dat we winnen. Vrijdag overleg met advocate. Eerst zien, dan geloven.

 

Woensdagavond MRI scan. Een kakofonie aan herriegeluiden, gebrom, gedender; bijna 30 minuten lang. ’s Avonds zijn de beelden al te downloaden; rapport wordt donderdag verwacht. Kan NL nog een puntje aan zuigen. Enfin, een eerste snelle check wijst op een deels gescheurde enkelband, en nog zo wat onleukigheden, maar voor zover ik heb kunnen zien, geen ‘’ernstige’’ zaken, dit is al vervelend genoeg en kost weken aan rust/revalidatie etc...Enfin, overleg met de arts en advies zal tel. geregeld worden... 

 

 Donderdagmorgen is Joost al heel vroeg in de tuin bezig; ik maak alvast samenvattingen van de geschriften van de gemeente, voor het geval we vrijdag echt het ‘’ja, het is echt, het is bijna over’’ krijgen....om te publiceren. Zoveel werk voor Joost, en afgezien van wat oogst ‘’bewerken’’ kan ik niets daaraan bijdragen...Heb ontzettend veel respect voor zijn ‘’mantelzorg’’, en al het werk, wat hij nu in zijn eentje moet doen. Kanjer!