Nieuwtjes

Reha, oogst en Catootje

Vrijdagmorgen vroeg wiedt Joost achter bij de aardappels en meloenen. En komt terug met een portie prachtige aardappels; yippie! En prachtige grote wortels. Smullen! Maar wat is het een werk voor Joost alleen. Potverdrie...het zal maanden duren voordat ik tuinwerk kan doen. En dan mag ik ook nog niet daarover balen. Schiet er nl. niks mee op. Maar het is wel k....

 

Het hele weekend pieker ik ‘’ hoe gaan ze die reha doen’’, want de breuk is nog niet geheeld, de aangescheurde band ook niet, en dan kun je dus ook die knie niet..enfin, allerlei scenario’s werden door mij bedacht/verworpen/in twijfel getrokken...pfff....Maandagmorgen niks geen consult/gesprek met de peut, nee, ik wordt richting een apparaat gedirigeerd. Wat is dat? Waarvoor, hoe lang, dat wil ik weten. Magneetgolven. Zodat het bot/de breuk sneller heelt, goed voor de doorbloeding ook. 10 sessies x 25 minuten onder een ½ ring half ligggend/zittend. Je voelt er niks van (tintelen), en het zit/ligt buitengewoon onhandig. Maar goed, snijdt houdt: eerst bot helen, dan enkelband, dan revalideren met bewegen en manipulatie en zo. Nu dus absoluut nog niet. En ook nog 0,0 gewicht+10 dagen op/neer die ramp/naar buiten/in/uit auto/zh en vv... Kop op, lachen en doorgaan/rijden/liggen...

 

Joost heeft de tuin bijna weer op orde. Wat een werk. Gefreesd is woensdag al weer een heel stuk, dat scheelt onkruid. Volop vijgen nu. Naast citrus, en sla, ui, knoflook en aardappels zijn ook deels gerooid. Nog bonen en doperwten. En bieten en wortels popelen al.

 

Blacky dacht ....als ze de tuin niet in komt, ga ik wel naar haar toe...elke morgen, als ik op het terras zit, komt hij nu bij me. Eerst aaitjes via laaghangende handen, toen op de bank, en vervolgens ligt hij naast me of onder de stoel. Bewaker en voor de gezelligheid. Maxi en Zwartje liggen ondertussen languit op tafel. Leuk.

 

Joost is begonnen aan de rand v/h zwembad; een mozaiekrand wordt het, met prachtige handgemaakte Mexicaanse tegels er tussendoor...als ze komen tenminste; ze zouden woensdag bezorgd worden, maar om 1930 is er nog geen bericht, noch levering...afwachten?

 

Joost is bevorderd tot meester van-buiten-krokant-van-binnen-fluffy aardappelblokjes; top! Met een kip die we ‘’samen’’ hebben gemaakt, en rode kool/wortel salade. Smullen.

 

Woensdagmiddag gaat de wekker af. De peut verderop zwaait naar me ‘’ga maar, is klaar’’. Nou, Joost en ik zijn een ingespeeld team, en we laten ze even zien, hoe het hoort. Kap naar achteren, kussen weg, ruimte om met het been van tafel opzij, rolstoel erachter, zachtjes erin hijsen en rijden maar! Want ze zijn wel lief, behulpzaam en aardig, maar er valt nog wel wat te leren.

 

De hele week al zorg om Catootje; eerst leek het alsof ie iets aan zijn tanden/bek had; hij at de brokjes niet, of mondjesmaat. Dus ....natvoer. De eerste avond prima, en daarna steeds minder. Leek ie opeens te kokhalsen. lijkt echt iets in zijn hals? Helaas, we kunnen hem niet benaderen! Verdorie; ik hoop toch dat hij in elk geval voldoende drinkt, en het natvoer (wat we extra nat maken) opslurpt en dat zijn probleem zich oplost.

 

Oh, wat erger ik me aan die mutsen van verplegers in het ZH; ze hebben een flutopleiding  of missen ernstig kennis en ervaring. Geen sjoege of iets zeer doet, laat staan dat ze even nadenken. ’t Is maar goed dat ik er zelf bij ben.