Nieuwtjes

Potverdriesakkeltjesnogesaantoe

Vrijdagmorgen rooit Joost alle wortelen; prachtig zijn ze geworden. Nadat ze gewassen zijn, mag ik verder met schillen/in schijfjes snijden; blijf toch heel wat minder over van 9 kg!

 

Rampenplan..Wat, als Joost iets gebeurt terwijl ik nog niet mobiel ben? Hoe organiseren we eten, vervoer, deuren openen etc.? Dom gepieker voor niks? Dacht het niet. Door je voor te bereiden kun je knelpunten ontdekken en  erop anticiperen. Veel handiger om dat in rust te bedenken dan op het crisismoment. Dus...we hebben dit scenario eens goed uitgewerkt. Zijn eruit hoe/wat/wie en zo. Het geeft rust in het hoofd.

 

Zaterdagmorgen om 11.30 is het al boven de 35 graden; net de 1e warmtegolf achter de rug, volgt nr. 2. In huis is het prima vertoeven. En buiten ook; s’morgens vroeg en ’s avonds laat dan. Daartussen moet je’t doen zoals de kattenpoezels: schaduw en koelte opzoeken, oprollen en slapen....

De eerste tomaatjes zijn geoogst! En nog af en toe een superzalige aardbei! De 1eoogst vijgen gaat langzaam minder worden. Nog steeds heeeeel veel sinaasappels, grapefruit, citroenen. Het raakt niet op. Polbonen zijn bijna over. Maar nu komen de stokbonen weer van onderaf aan. Doorgaan...

 

Met Catootje is het nog niet goed. Zaterdag kwam ie even wat hapjes voer oplikken, maar zondag zagen we’m niet. Maandag zoekt Joost. Blijkt hij om de hoek van het trappetje v/d tuin beneden te liggen. Korte weg naar waterbak boven. Kijkt helder uit de ogen. Maar of het nou weer ruzie was met kreng Mini, of hij gewoon nog niet goed is, het baart me zorgen, maar we kunnen niks doen. Blacky wacht ’s morgens al op het terras. +-Want elke dag word ik door Joost buiten de deur, op terras gezet. Net als Dino bij de Flintstones...1/2 uur zon voor vitamine D en aaitjes aan Blacky, die na een poos naast me op de leuning van de bank ligt. Af en toe een oogje open ‘’is ze er nog’’. Bewaker en gezelschap. Lief.

 

Ja hoor, op weg naar het ZH zag ik ze. Sakkeltjes! De tijd om de druiventrossen weer in beschermzakjes te verpakken is gestart! En potverdriedubbeltjes, nu moet Joost het doen. Mijn werkje. Altijd ’s morgens vroeg voor het ontbijt een 1 ½ uur sakkelen, met Blacky aan mijn voeten (soms erop of ertussen...of half op de zak...); heerlijk vond ik dat in de vroege uurtjes. Maar helaas, ik kan niet. Arrrrgggghhh.....

Dinsdagmorgen vroeg gaat Joost eerst het dak op: je weet maar nooit, of er toch een buitje gaat komen: de alu strips worden geplaatst, zodat geen water tussen tegels en muur binnen kan komen; het gat voor de waterafvoer is vergroot. Laat de regen maar komen. Hard nodig...En weer een klus geklaard. Top! Inmiddels zijn de Mexicaanse tegeltjes binnen, en de zwembadboys komen vlg. week om hun werk af te maken.

 

IMED; een kwalitatief hoogstaand ZH is het. Strak design. Mooi ingericht. Specialisten, apparatuur, alles nieuw/nieuwste stand. Maar gebruikersvriendelijkheid? Ergonomisch verantwoord? Welnee, design gaat voor functionaliteit. Probeer maar eens naar het invalidentoilet te gaan. Zelfs met acrobatische vaardigheden een onmogelijke toer. Om de stang te bereiken waar je je aan kunt vasthouden – moet je over het toilet reiken...Optrekken? Onmogelijk. Evenals laten zakken, stang en toilet zijn veel te laag. Lukt niet zonder maatje. Wastafel? Lukt net. Maar droogdoekje? Apparaat hangt opzij en te hoog. En dan een prullenbak met VOETPEDAAL.....Laten architecten, inrichters en verplegers verplicht voorafgaande goedkeuring van hun bedenksel, eens ‘’proefdraaien’’, kijken naar praktische uitvoering, hygiëne en zo...Ik wil wel inspecteur worden. Heb ik nog wat suggesties.

 

Woensdagmorgen vroeg gaat Joost sakkelen. Na 2 ½ uur heeft hij 1 rij af (meer dan 100 trossen).  We kokkerellen samen het middageten (tonijn, knoflook-kruidensausje, gebakken aardappeltjes en tomatensla); en ondertussen fabriceren we ook even een portie ketchup; super yammie, kruidig-pittig, met weinig zout en suiker. Wil je nooit meer gekocht spul.

 

Donderdagavond: eerst onder het machien, dan naar de traumatoloog. Hopelijk gaat het verband eraf zodat ik kan starten met echte revalidatie; mobilisatie, versterking en erop staan...spannend.