Nieuwtjes

Salmiak?"Druiven, zwembad

 

Komt die leukerd aan met de tray gedroogde citroenen ‘’je hebt ze wel erg ver uit elkaar gelegd’’’...Grapje, zegt ie vrolijk! Hij weet het leuk te brengen! Even later krijg ik ontbijt op bed. Eerst ‘’brandstof’’ dan weer poedelen.IJSPEGELTJESKOUD voelt het vervolgens, als ik na een uur uit bad kom. Grijs weer, geen zon. Pet. Afrubbelen en gauw onder de fleece deken, met een bouillon/tomatensapje – en Joost voegde stiekem nog wat brandy toe. Zo snel warmde ik nog nooit op...Hik. Heerlijk.

 

Had me voorgenomen, dat als de pijnlijke massages doorgaan, ik bij de overbuurman van de peut (Grow Shop) een jointje zou gaan halen. Zou er waarschijnlijk kotsmisselijk van worden, maar het idee alleen al hielp...En toch is er in 10 dagen veel bereikt: ik kan de voet iets naar rechts/links bewegen (en omhoog/omlaag), en zelfs al een klein rondje maken. En op teen en hiel ‘’lopen’’, de knie iets verder buigen en nog zo wat kleine vorderingen. Lopen? Nog niet. De zwelling (oedeem) moet ook nog minderen, de kleur en de glans zijn nog niet goed. Maar he, we zijn nog maar net intensief bezig! Doorgaan. De volgende uitdaging is op het been staan, met rechte voet. En dan nog een rondje ‘fietsen’, Gurten here I come!

 

Er is weer een poezel, die lid van de familie wil worden. Zwart-wit, en het is een HIJ. Gelukkig...Hij blijft rondom het huis, vooralsnog lijken de anderen hem niet weg te willen pesten, en regelmatig zit hij op tafel prinsheerlijk te tafelen. Tja, als de poezenkattels hem accepteren, dan doen wij dat ook. Maar vooralsnog is hij schuw, loopt weg als Joost eraan komt. Joost wilde hem Salmiak noemen. Of Zwart-wit. Te lang. Droppie dan?

 

Ik ga toch maar eens aan de gang. Met kleien (zelfhardend). Het werd totaal anders dan ik wilde. ik was een goede 1 ½ uur bezig; met pootje omlaag...Het begin is er. Liggen, lezen, schrijven, computeren, oogst verwerken en veel oefenen ok. Maar er is meer!

De krekels krekelen om het hardst, de cicades geven oorverdovende concerten en de hop vliegt regelmatig langs. Bijeneters maken luidruchtig bekend dat ze er zijn, en de zwaluwen vliegeren voor en door het terras. Prachtig. Bonen zijn afgelopen. Evenals grapefruits en sinaasappels. Amandelen lonken al. En de (witte) vijgen zijn er ruimschoots; heerlijk bij het ontbijt! En de 1e druiven!

 

Het wordt druk! Woensdagmorgen eerst fysio. Dan even rusten thuis, om vervolgens uit te eten – voor het eerst sinds 2 maanden – in ons favoriete restaurant; onze 39e trouwdag! Ze hebben goed geluisterd; een kratje en een dik kussen lag klaar voor onder de tafel. Top. Zalig gesmuld. Was ongemak waard.  Maar voorlopig toch maar effe thuisblijven...

 

Donderdag ben ik om 07.15 al in het zwembad aan het oefenen. Want de zwembadboys komen. Ijspegeltjeskoud (want zonder ontbijt) lig ik daarna in bed. Joost brengt scrambled egg, warme thee.  De rand was nog niet afgewerkt na de 3e zwembadplaatsing;  ze verwachten morgen alles opgeruimd en wel op te leveren. Is deze klus ook eindelijk klaar. Joost plukte weer tomaten, pepertjes en vijgen. Dus....12 kg tomaten in de vriezer, en ruim 1,5 kg pepertjes. Een pan met ketchup is gemaakt (10 potjes) en morgen maken we sambal. En er komt nog veel meer, roept Joost...Een peperige geur hangt in het huis rond. Hoe zou dat nou toch komen...

 

Lichtpuntjes deze week: ik ‘’voel’’ dat ik op een koude tegel rust met mijn hiel en voorvoet. Maar hoe heet het water is bij het warm/fris water? Lastig. De knie kan ik in bad buigen; de hiel raakt de wand. En ik kan als een ooievaar plat op de bodem staan. Uitdaging: in huis plat op de voet staan, gewicht erop laten rusten. Nog niet lopen. Dat blijkt nog net niet te lukken. Komt wel. Maar evengoed is het leven behoorlijk op z’n kop gezet.