Nieuwtjes

Catootje, amandelen en elektra

Vrijdag heeft Joost de eerste bijna volle emmer amandelen geplukt. Her en der zijn nog de zachte/groenige buitenvelletjes om de noot; die pel ik eraf. De vriezer is vol, zegt Joost. Vanaf nu tomaten drogen. Supergaaf, prachtig rode wangetjes lachen ons aan ‘’eet me’’. Doen we! 

Zaterdag maken we 2 soorten sambals; voor recepten ga naar de receptrubriek. Yammie! Zondag een super spaghetti saus, zalig, de tomatensmaken knallen eruit. De temperatuur bereikt bijna 38 graden buiten, en maandag lees ik over record neerslag in Nl...

 

Maandag wordt keurig na afspraak de propaangastank opgehaald. Klaar. Plus wordt de vloeistof voor de solarpanels bijgevuld. Ziezo, gebeurt toch even in korte tijd heel wat! Dagelijks is er veel condenswater in de ochtend; na wat brainstorm borduurt Joost door op mijn idee, hupsakee, het idee wordt verfijnd. Gaan we regelen. Nou ja, die kanjer dan. Maar eerst tomaten voor de droogmachine verwerken. Doe ik wel.

 

Het been/de voet houdt me straal voor de gek; dan weer denk ik  in het zwembad in en kuil te zijn gestapt, terwijl de vloer glad is. Dan weer, alsof de voet naar rechts wijst; maar hij staat kaarsrecht.  Doel voor deze week: rechtop staan. 50/50 op beide benen belasten. En zittend 90 graden buigen. In het zwembad makkelijker dan erbuiten. Maar ik heb een hele week. Hard werken. Soms echter, als ik nog meer lees over CPRS, pfff...Doorgaan. Niet zeuren.

 

Dinsdag: Waar is Catootje? Al een paar weken bleef ie steeds meer uit de buurt. Leek soms last te hebben met eten. Dan zagen we’m wel weer eten. En toen bleef ie weg. Waar ben je, Catootje? Joost zocht hem overal. Gevochten met agressieve buurkatten, die potverdr...niet geholpen worden en maar doorfokken, omdat de stomme Spanjaarden sterilisatie/castratie niet macho vinden of niets om dieren geven?  Dinsdagavond vond hij hem. In de buurtuin. Dood. Te kort mocht hij bij ons zijn. Hij ruste in vrede. Dag, lieve Catootje. Wist Droppie dat dit zou gebeuren? Biedt hij zich aan als nieuwe?

 

Joost komt woensdagmorgen van vijgenplukken binnen ‘’raindrops keep falling on my head’’. Niet te geloven. In augustus?! Nou ja, het waren dan ook maar een paar. Met zand. Net zoals gisteren. Stelt niks voor, maar maakt wel even alles vies. Het zij zo. Dan maar ‘’in grijs’’ het zwembad in. Overigens; het zwembad is ook grijs gemêleerd; maar het water oogt echt licht turquoise blauw. Hoe dat kan? Geen idee, maar wel mooi. Ok, genoeg getreuzeld; oefenuurtje!

 

Flutse….maart vroegen we de electroman ‘’kom eens langs’’ i.v.m. de belachelijke verplichting van een ‘’smart meter’’ (die je dus niks oplevert) en verhoging contract. Want Spanje doet, wat in Europa niet mag. Limiteren, zonnetaks, beboeten als we energiezuinig zijn en een v/d duurste stroomprijzen. Enfin, ik wil min. een contract van 5,5, want dan kan ik voor eenzelfde hoeveelheid (jawel, verplicht te melden) ook zonne-energie regelen (totaal 10, we verbruiken 9). Vandaag papieren tekenen, en maar hopen, dat onze strategie uitpakt. En als het helemaal fout gaat, dan gaan we 100% zelf energie opwekken; kost een boel, maar nu gaat  het ook steeds meer kosten. Schandalig. Europa, he!?

 

Op Pinterest zie ik een kleurplaat. Sinterklaas. Vroeg beginnen. Juist. Buiten is het 34 graden.

 

Al dagen hebben we geen NL tv in de slaapkamer. Receiver en zo is allemaal in orde. Na lang logisch nadenken, alles checkend, komt Joost tot de conclusie; het is de LMB aansluiting. En aangezien we 4 hebben, en maar 3 nodig zijn, wisselt ie de kabel. En ja hoor. OPGELOST.

 

Donderdag lig ik om 0730 in het water te oefenen. Want Joost gaat straks op stap: boodschappen, tanken, spullen voor opvang van regen/condenswater. Ondertussen heb ik allerlei klusjes, uitzoek- en regelwerk, beantwoorden/schrijven mails. Merk dat het enorm intensief is: veel oefenen, zwembad, fysio. Topsport. En Joost helpen met oogst verwerken en koken. De dag is zo om. De asfaltfabriek vraagt nog om 2 documenten (Spaans) kort samen te vatten/te vertalen voor het geval dat. De Gemeente doet poging voor integratie met niet-Spaanse residenten; maar dat is me nu teveel. Reha heeft prioriteit. Het ZH wil ik informeren over de gemiste diagnose in de hoop dat ze’t wel onderkennen bij andere mensen, zo kan leed voorkomen worden.