Nieuwtjes

Sportambities vallen in't water....

Ik ben niet zo voor machines in de keuken, tenzij....We hebben een airfryer aangeschaft; een Aicok. Heel simpel, zonder alle toeters/bellen (en dus weinig elektronica die kapot kan). Supermakkelijk schoon te maken. En zijn aan het experimenteren. Scheelt tijd en bespaart de hier wel erg dure elektra. Weinig olie nodig, wel sappig, knapperig. Stop het erin, timer/temperatuur, en je hebt geen omkijken naar. Zoals met de Sous vide.  Supermalse kalkoenfilet. Frietjes; nog een keertje experimenteren met voorkoken. Yammie spareribs. Knapperige Serrano.

 

MRI’s: een v/d enkel en een v/d knie. Ben je wel even zoet mee. Of ik me even wilde ontkleden. Huh? Het is de enkel en de knie!? Niet dus! Ijskoud werd ik na een uur. Lucht in de scanner/eromheen. Blij dat ik m’n T-shirt aan had en een warmere ¾ short in plaats van zo’n ZH-niemendalletje... Toen de assistent de voet in de ‘’klem’’ zette (echt wel) riep ik nog ‘’he, je vergeet m’n kleine teen’’...Oeps. Keek ie nog een keer ‘’zie je alle 5?’’ vroeg ik? Ja. Goed zo. ‘’niet verliezen onderweg’’ riep ik hem nog achterna. Muts.

 

Bijna alle amandelen zijn geplukt. Tomaten kunnen we nu goed aan. Langzaam keert rust in de tuin. Ook de vijgen, appels, nashi en peren worden minder; prima. Joost krijgt wat meer vrije tijd ware het niet dat er nog gespoten, gewied, geploegd, gefreesd moet worden...

 

Joost haalde nog een opslagvat van 320 liter. Krijgen wellicht een paar mm regen deze week. Niks, als je over Texas leest. 500 mm in 3 uur daar...Kunnen die 2 opslagtonnen met in totaal 540 liter bij ons niets mee...Joost is bezig, ze met elkaar te verbinden. De 1,8 van maandag bleken 3 spettertjes. Dinsdag herkansing?  YEP. Ruim 18 mm. Beide tonnen overvol; het bleef gieten, vooral s’avonds. Dus? Openen....

 

Net 2 weken rollator; maandag ‘’loop’’ ik met krukken de fysio binnen. ‘’ de rollator heeft een lekke band’ ’roep ik, en hij trapt erin (het zijn nl. harde gummibanden...). LOL. Buiten nog wel de rollator gebruiken, stabieler en steviger om ‘’meters’’ te maken. Maar binnen? Stokken! Turbo-stoel, daar waar mogelijk, aan de kant, en b.v. in de keuken ‘’met 1 kruk’’...En elke dag oefenen met 2 kg gewicht om enkel. Voor de bovenbeenspieren. En dan regent het als ik in het zwembad oefen. Geeft niks, behalve als ik er weer uit moet. Buiten nog ok (antislip-tegels); binnen gaat het bijna mis, de krukken zijn glad. Doodeng, ware daar niet de sterke armen van Joost. Onleuk.

 

De uitslag. In principe is alles wat in de kreukels lag aan banden en zo, ‘’ontkreukeld’’. De enkel gaat in orde komen. Het oedeem is praktisch weg. De algoneurodystrofie lijkt zich niet verder uit te breiden. De kniebanden en menisci zijn in orde. Lopen met krukken of rollator is bijna ‘’normaal’’; ik buig, rol af, zet gewicht vol op het been. Da’s de goede boodschap. Maar als klap op de vuurpijl blijkt de diagnose voor de knie: Chondromalacie patella graad 4. Ofwel geen kraakbeen meer bij de knieschijf...Niet best. Dit kwam echter niet van de val, hooguit was dit de druppel van een proces van mogelijk al vele jaren. Nu is er nog geen pijn bij bewegen, maar verder dan net 90 graden buigt ie niet meer. En dat kon ik heel goed, na ruim 9 jaar...Afgelopen hiermee. Knie wordt ontzien, spier’’korset’’ eromheen moet sterker worden. Zodat ik straks weer kan lopen zonder hulp. Afgelopen mijn geplande herstart voor een nieuwe carrière in hockey, volleybal of hardlopen; niks bergbeklimmen, rugby, slalom of schansspringen, geen stijldanskampioenschappen, bungee jumping of TdFrance rijden...

 

Blacky is dit om het even. Trouw komt hij elke avond even buurten. Lekker bij mij op buik/borst kroelen, en dan bij Joost langs voor ‘’handjes’’. En zo hoort het