Nieuwtjes

Geknapt

‘’Doe vandaag maar 20 keer’’. Ja hoor. Stretchbanden; nu nog de rode. Naar voren, opzij, en plots...knapt ie. Zat net op 16 v/d laatste ronde. ”Tja, het wordt inderdaad tijd dat je naar de groene gaat’’ merkt de peut droogjes op...Ik had al langer gezien, dat ze tamelijk uitgedroogd en broos eruit zagen...In het zwembad was het weer raak: mijnenveld! En op de wiebelschijf? Pfff...achteraf trilden de spieren. Maar het is goed voor spiertraining, coördinatie en evenwicht, dus loop ik regelmatig naar het terras voor een paar minuutjes ‘’wiebelen’’ of beter gezegd, proberen helemaal in balans te komen op ‘’mijn’’ schijf. Oooohhhhmmmm...

 

Broodbakken: zaterdag rustig voorbereiden: zondag werk/bakdag. Deze keer maken we 2 grote Züpfe (zeg maar Zwitserse Brioche maar minder zoet/of Challah); 6 land/boerenbroden en 4 zaden/rozijnbroden. En daarna gaat een konijn in de oven, met wijn, mosterd, kruiden, specerijen, ui, knoflook; mag ie op de restwarmte lekker garen. Oh ja, en bovenin een aardappelgratin. Kijk, da’s ‘’gratis’’ koken maar oh zo lekker, al zeggen we’t zelf. En het is weer puik gelukt, samen.

 

Het is buiten ‘’kouder’’ aan het worden: rond de 25 graden overdag, en s’nachts 11 – 16. Geniet nog elke dag van 31 graden zwembad. Joost is de palmen aan het behandelen. En controleert regelmatig of er van die vraatzuchtige zwart/witte kevers op onze amandel/steenvruchtbomen rondlummelen in de zon; die gaan nl heel geniepig omlaag, en leggen daar hun eieren. En de larven? Die vreten vervolgens kats de wortels op. Waarop zo’n boom ineens – na 1 of 2 jaar – omvalt. Geen wortel meer te vinden. Nou, dat willen we dus niet! Detective Joost aan het speuren.

 

Naast de druiven komen nu ook de granado’s (granaatappels); yammie! Het is even een werkje, maar wat zijn die sappige pitjes superlekker! De sla groeit lekker, radijs is ook weer opgekomen.

 

Felix. Droppie af en toe. En nu ook steeds vaker Pluis. Zo heet ie niet; die kater v/d burin die weggetrokken is, nog wel regelmatig komt voeren maar hem niet meekrijgt naar haar nieuwe stek; maar ik weet zijn naam niet. Dus Pluis. Nou, als het geen oorlog wordt met de onze, mag ook Pluis blijven. Dan hebben we dus nog 2 wit-zwarte katers en 1 zwartwitte erbij. Pfff...Zie zwart voor de ogen. Een heel poezekattelgedoe buiten! Max, Mini, Wippie en Zwartje zien het allemaal rustig aan. Ze worden wat ouder. En als Blacky nu ook niet de macho gaat uithangen, komt het goed...Toch?

 

Joost wil een plateau onder mijn stoel in de woonkamer maken; zodat ik er zelf uit kan. Hij is nl. tamelijk laag, en er is niks waar ik me goed aan kan optrekken, dus moet Joost altijd een ‘’handje’’ helpen. Nou, hij weet precies hoe hij’t hebben wil. Zondagmiddag. ’s Avonds was het al geregeld; ik zit nu ‘’op stand’’ met 10 cm hoogte meer, en kan makkelijk zelf eruit. Top, die kanjer! Enne, de eerste stappen zonder krukken worden steeds meer. Me, myself and I? We gaan vooruit.

 

Dinsdag komt de airwalker: op mijn cross-trainer (waar je op kunt lopen en fietsen) kan ik niet oefenen, want ik moet de knie meer dan 90 graden buigen. En dat lukt nu niet. Die airwalker is een soort ‘’Nordic Walking’’ apparaat, waarbij je voor/achteruit beweegt met voeten en armen. Zonder die sterke buiging of weerstand. Het is behoorlijk wennen, maar elke keer een paar minuten tot ik echt ‘’meters’’ kan maken zonder uit evenwicht te raken; en is ook nog goed voor de conditie.

 

Of ik maar wil beginnen met winkelen. Achter de winkelwagen, met zonder krukken. Ik heb een hekel aan winkelen. Maar goed. Omdat het goed is voor m'n been. De wagen van Mercadona is hoog; heel onhandig; dat voel je pas in je schouders. Dus schuivel ik krom door de winkel. En dat moet goed zijn? Donderdag ga ik bij Aldi mee. Daar ook achterlijke hoogte. Voor mij dan. Oke, oke, ok. Ik strompel door de winkel. Joost vindt het meevallen, ik loop best wel goed. Nietes. Vind ik. We worstelen en komen boven...Luc et emergis of zoiets, laatst bij de Van Rossems...

 

Maandag was Joost naar de bank; om de rekening op te zeggen. Die boeven berekenen elk kwartaal meer geld voor niks, nada, nul. Afgelopen. Met de online-bank kunnen we’t prima redden zonder al dat weggegooide geld voor 0 diensten. Gaan we liever van eten of zo. Enfin, ik moest ook tekenen. En met een paspoort komen; de papieren, Nie-nr en zo waren niet voldoende. Ok, zegt Joost, komen we nog wel terug. Donderdag dus. Met paspoort. Eerst kunnen ze’t niet vinden, dan moet ik een handtekening zetten. Het boekje hadden ze al vernietigd, maar vooruit, we konden een cc gedrukt krijgen. En klaar. Hoezo paspoort? Er werd niet eens naar gevraagd! Hufters! Maar goed, deze bank is passé. Eindelijk.

 

En we gaan uit eten. Bij ons favoriete restaurant Pepa y Pere in Pinoso: altijd super heerlijk, warme & vriendelijke gastvrouw en service personeel, mooie ambiance, kortom, even ertussen uit en genieten.

 

Heeft die lieverd het wachtwoord voor ''toegang tot alles'' opgeschreven en ergens opgeborgen...In een la/dossier of zo....Is ie even kwijt...Alzy....? Ik hoop dat hij gauw ‘’het licht’’ – oh pardon, het wachtwoord – ziet/vindt...

 

De eerste olijven kleuren zachtjes. Oeps. Uitdaging: hoe gaan we de oogst/verwerking dit jaar organiseren? Ik wil niet dat Joost alles alleen plukt. Maar ik zal het niet kunnen. Kan wel heel veel doen bij de verwerking (zittend); dus  nadenken. Nikki, verzin wat.