Nieuwtjes

Goliath, vroeg op, vadertje winter

Joost is druk. Heel druk. Om 08.15 stond hij al naast het bed zich aan te kleden. Vrijdagmorgen. ‘’Effe kijken’’. Naar het solarsysteem, dat live aangeeft hoeveel solarenergie wordt opgewekt en wat we verbruiken. Een uur later gaat ie nog eens kijken. Nou, ik heb er geen ‘’kind’’ meer aan...En verdorie, net 1 maand na de garantie is de pomp voor de put weer kaduuk. Wederom water erin gekomen. Zaterdag naar de winkel. Men gaat het bekijken. Ik hoop op reparatie/vervanging, want het is toch te gek, dat net een 3-tal weken na garantie het spul kapot gaat? Ja, ik weet...goed voor de fabrikant.

 

Oh, oh, oh, eerst kruipt het koude water vanaf mijn voeten omhoog en dan verder...Vervolgens als ik op de rug lig om te zwemmen, langs het ruggengraat naar beneden. Lezer dezes kan zich wel voorstellen hoe dat voelt. Juist. Ijskoud. Net 21 graden. Maar goed, ik zet evenwel door en na baantje nr. 6 voel ik de kou minder. Doorzetten. Maar 50 baantjes te gaan... En aangezien de jacuzzi grotendeels met zonnewarmte is opgewarmd stap ik zaterdagmorgen van een 21 graden zwembad in 38.5. In 5 min. helemaal door en door warm. Heerlijk. Het in/uitstappen is nog even een ‘’dingetje’’, maar donderdag kan ik zelf erin/uitstappen.

 

Felix zit op de muur. Even later komt ie op terras. En stiefelt zo de woonkamer binnen. Gaat daar even goed zitten en alles bekijken. Zo van ‘’ik wil hier wel wonen’’. Joost twijfelt ineens, is het wel Felix? Of Snuitje, van vroeger? Foto-check wijst uit: Felix. Even later smikkelt ie op tafel. Na het eten komt ie naar binnen en gaat op een meter afstand van Joost in de woonkamer languit liggen. Oogjes dicht. Joost gaat er ook maar eens bij liggen, praat met hem. Felix blijft alert. Joost gaat stikkie halen, kijk ik opzij, stiefelt Felix ineens langs me de gang in. Huh? Liet zich ook even op tafel aaien.  Zonder brommen. Wat later wel gebrom/geblaas; Mini wilde naar binnen. Joost moest even interveniëren... Poezenkattels... Het is me het boefje wel. Onze Blacky. Elke keer verzint hij weer een ander slaapplekkie. Bij voorkeur een van die van de andere poezekattels...Nu is de mand aan de beurt. En die bewaakt hij zo goed, dat hij ’s avonds niet meer binnenkomt. Geen gesnoezel. Even dan.

 

Zondagmorgen kan ik mijn geluk niet op als ik om 11 uur de ‘’whatsapp’’ (voor de asfaltfabriek, op de PC) open: onze advocate heeft een schrijven ontvangen van de Asfaltfabriek, dat ze het proces staken. Wij hebben gewonnen! Ze beseften zich, dat we bereid zijn ook voor de rechter voor ons gelijk te vechten en ze weten, dat ze hartstikke fout zitten. HET IS OVER – maar pas echt als ik het schrijven heb gezien (inmiddels ontvangen) en de fabriek ontmanteld is! Nu hopen dat de gemeente doorpakt en de fabriek sommeert, snel op te zouten. Vrees dat dit illusie is. Dan maar actie!

 

Talen...Nog nooit van ‘’de bietenbrug op’’ gehoord. Blijkt te betekenen, dat iets verkeerd/fout kan gaan. Juist, nou snap ik het. En dan ben ik ook nog bezig met Valenciaans leren. Onleuke taal.

 

We gaan wijn halen bij de bodega. Parkeert zo’n jonge slungel in een grote Audi zo, dat je het wagentje haast niet kunt pakken. Er zijn duidelijke strepen ‘’hier niet parkeren’’, net voor de deur. Joost spreekt die lummel aan. Die nog een grote bek heeft, en binnen bij de kassier zijn verhaal wil halen. Maar oh, oh, oh, die zegt ook ‘’verboden te parkeren’’. Even later staan we voor de kassa. Zoeft de kassier ineens ervandoor. Naar buiten. Gaat die lummel nog eens van katoen geven. Knap van Joost en die jongen! Arrogante piepzak. Die egoïstische Spanjool.

 

Zondagmorgen geeft de inverter een foutmelding aan. Verdorie. Even later heeft het systeem het kennelijk zelf verholpen. Maandag denkt Joost dat e.e.a. ‘’dubbel’’ wordt geregistreerd. Kortom, we zijn er nog niet met de registratie en de gegevensverwerking. Maar we wekken nu ca. 6-14 kW/dag op, noodzaak dus om meer panels te regelen. Maar het scheelt al wel fors.

 

Maandagmiddag begint Joost aan het ‘’mozaïek’’ op de vloer aan de achterkant v/h zwembad; met af en toe een Mexicaan vissie erin (handgemaakte tegels); ik zit erbij en geef af een toe een suggestie. Oh, wat jeuken m’n vingers; ik zou zo graag daar zitten en mozaïeken! Maar goed, we doen’t samen. Leuk!....moet je natuurlijk niet poezekattels hebben, die ’s nachts, als het nog niet helemaal uitgehard is, erover lopen....’s morgens zaten ze schots en scheef...Maar Joost regelt het weer. Gebeurt maar 1 keer. Dinsdagmorgen om 0730 gaat Joost even eruit. Even later kruipt hij weer in bed, dekbed dik over de oren, en mompelt ‘’winter. 0.6 graden’’. Huh? Om 0830 ga ik even kijken. 0.3.KOUD! Om 10 uur is het gelukkig weer 11,5 graden. Maar ‘’vadertje winter’’ is vroeg. Liever heb ik ‘’moedertje zon’’. Donderdag aan zee in Torrevieja heerlijk gegeten. Stralende zon, glinsterende zee, oh wat is dat prachtig!

 

Woensdag werden alle paprika’s geplukt, en alle rode/oranje pepers. 1 droogmachine vol. Nu staan alleen nog gele pepers. Of die nog rood worden? En af en toe een tomaatje en een aardbeitje....De laatste druiven zijn op. Evenals granaatappel. Mandarijnen vanaf nu en sinaasappelsap!