Nieuwtjes

Vriendjes, boeven, warmte en Zwitserse kaasmaakster

Ik weet niet wie welk machtswoord sprak, maar ineens is het een stuk rustiger/normaler aan de overkant...Houden zo...pret, gelach en feesten, dat kunnen die Spanjaarden wel. Goed zo.  De nieuwe buren zijn de heg aan het snoeien bij de oprit. Af en toe hoor je een v/d honden blaffen plus een schreeuw erachter aan. Wordt minder. Vooral in de ochtend horen we zware, harde blaffen van die grote honden. Zonder reactie. Vermoed dat de Franse Belgen oordopjes in hebben...Beter voor de honden...

 

Zaterdagmorgen: weer een droogkast vol tomatenschijven. De tomaten gaan op hun einde, we wachten nog een week (of twee) en halen dan nw. planten die we op het achterstuk zetten. Want we willen nog wat maanden vers-tomaten-plezier. Zondagmorgen weer 5 potten tomaten op olie...de droogkast schoongemaakt & naar de kelder; het is even ‘’over’’ met drogen... 9 grote potten zongerijpte, gedroogde tomaten op kruidenolie.

 

De wegen zijn overvol, aan de kust is het weer ‘’wentelteefje (ok, ook reutje)’’ spelen en dus gaan uitstapjes naar het binnenland. Met 37 graden is het prima te doen bij ons. Maar...vanaf nu is veel dicht. Vanwege vakantie. Huh? Met alle apps, 24-uur online service is de vakantie toch uit de tijd voor wie wil winkelen/bestellen???? Het is dus checken en opletten; veel is al dicht, zaken zijn soms alleen in de ochtend open. Rustiger aan doen met die warmte. Tijd voor ontspannen, vooral niet druk maken en genieten.

 

En ja hoor, mondjesmaat wordt weer ‘’geknald’’ tegen vogels. In de druivengaarden. Potverdriedubbeltjes zeg, wat een herrie; lijkt net zo’n carbid-knal! Alle velden zijn weer schoon, en vieze, stinkende mest is onder gefreesd; weer uien of gaan ze iets anders planten? We gaan ’t zien.  

 

Daar heb ik toch zo’n pesthekel aan...op de valreep, natuurlijk in de vakantie...45 dagen om protest aan te tekenen tegen het voorlopig bestemmingsplan over bouwen, milieu etc...moet je voor het plan naar de Gemeente. Hebben we ze weer puik geregeld. Boeven. Ga er vlg. week eens heen. Want we willen niet nog een Urbanisatie, of ander gedonder. Oef, ik wil dit zo helemaal niet...maar toch, ik ga. We laten ons niet een oor aannaaien door de gemeente.  

 

Blacky en Zwartje zijn tegenwoordig dikke maatjes; samen eten uit 1 schaal, en elkaar ’s morgens koppie gevend begroeten. Aandoenlijk. Ook Felix lijkt zich steeds vaker hier op zijn gemak te voelen; geen gedonder meer met de poezekattels, het lijkt elkaar te accepteren. Alleen is er nu nog een slanke vreemde (kater/poes??), die ’s avonds wat denkt mee te snaaien. Nou, als het aan onze kattepoezels ligt, muy mooi niet! Maar het beestje ziet er puik uit, glanzend vel, dus vlg. ons geen zwerver maar lekkerbek. Nu is het ’s avonds weer tijd om boomratjes te spotten...Zijn ze er?

 

Oeps: bericht i/d krant dat de Shires (grootste paardenras, wij hadden er ook een: Black Bess) over 10 jaar weleens ter ziele kunnen zijn (ze werden in 1066 in Engeland geïntroduceerd:  https://www.telegraph.co.uk/science/2018/07/27/shire-horses-could-become-extinct-within-10-years-experts-warn . Kanniewaarzijn.

 

Uitstapje vandaag naar de Queseria in Tibi (= kaasmakerij, aanbevolen door ‘’ons’’ favoriete restaurant Pepa&Pera in Pinoso); is binnen 1 uur te rijden van ons door mooi, ruig gebied. We komen daar aan, proeven wat, praten over de geiten, de kaasmakerij en zo. Opeens blijkt, dat zij Zwitserse is, uit Zug. Woont hier al 22 jaar, is getrouwd met een Spanjaard, en heeft 2 kinderen. Hij is de geitenboer/dierenarts/slachter en verzorger, zij heeft zich jaren geleden het kaasmaken zelf geleerd, en levert nu o.a. aan enkele zeer goede (soms sterren-) restaurants. En doet aan home-scholing; samen met een Duitse, die een Montessorischool runt, geven zij thuis zelf les aan hun kinderen. Bijzonder. Wat zalige kaasjes en kruidenkwark meegenomen. Wij weten wat wij vanavond onder het genot van een glaasje wijn oppeuzelen...Heel leuk, en onverwacht; Zwitsers praten in het binnenland! Wie weet ga ik nog eens een workshop kaasmaken bij haar doen. Niet dat ik het thuis ga doen. Dat echte kaasmaken. Alhoewel ik al 30 jaar af-en-toe er weer van ‘’droom’’...Maar je kunt dan nooit meer weg, want kaasmaken is een werk van elke dag. Maar leuk is het evenwel...misschien wat ‘’simpeler’’, verse kaasjes maken en zo.... www.queseriadelvalledetibi.com En daarna gingen we in een nw. restaurant, vlakbij eten: Meson Maigmo/Tibi. Hert was supermals; konijn v/d grill ook. Geslaagd.

 

Nieuwe plannen: in plaats van plantjes in de vensterbanken buiten ga ik kleien; fantasiefiguren natuurlijk. Zo maf mogelijk. Veel fun en kleur, da’s toch leuk! En als je’t ziet, word je vrolijk! Ik ga aan de slag, aangezien het tuinwerk/oogst verwerken zeer beperkt tijd vraagt. Hoewel, het fruit (appels, peren en druiven) rijpt gestaag. En daarnaast 1x/week ‘’erop uit’’, zo komen we de zomer wel door. En dan zijn er nog de rivierstenen, die vragen om ‘’painting rocks’’....Fantasie te over. Nu nog de puf. En wie weet weer beeldhouwen, samen met Joost? Hij werkt kleine klusjes razendsnel af; lijkt Overtoom wel, zo snel is ie! Af en toe land frezen; het ziet er puik uit. En verder? Is ie druk met zijn wietdames. Daarna? Rustig aan. ’s avonds buiten lezen, puzzelen, praten en genieten met rustige muziek, geklets van mussen in de bomen voor ze gaan slapen; cicaden en krekels die om het hardst aandacht opeisen. En ach, vooruit, soms luidruchtige buren. Het zij zo.