Meer lezen is goed voor U

Boek nr. 13 en 6 NRC recensies

WIKIPEDIA:  The Player of Games is a science fiction novel by Scottish writer Iain M. Banks, first published in 1988.

It was the second published Culture novel. Like most of Banks' early SF work, it was a reworking of an earlier version, in this case from 1979.

 

In the empire, the game is the main determinant of one's social status. The game is played in a tournament every "Great Year" (roughly every six Culture years), initially consisting of some 12,000 players in the main series. Through the various rounds, these are all whittled down until the final game, the victor of which becomes emperor. Players knocked out from the main series may take part in further games to determine their careers. The complexity of the game aims to represent reality to such a degree that a player's own political and philosophical outlook can be expressed in play (the idea being that rival ideologies are essentially "tested" in the game before the winners can apply them in reality).

As the protagonist discovers, the game embodies the incumbent preferences of the social elite, reinforcing and reiterating the pre-existing gender and caste inclinations of the empire, putting the lie to the "fairness" which is generally perceived to govern the outcome of the tournament and thus the shape of Azadian society.

In the novel, the protagonist ultimately finds that his (successful) tactics reflect the values of his own civilization, the Culture, though he also recognises that his own thought and behaviour have been markedly influenced by the manner in which he has been forced to compete.

In a private audience with the emperor on the penultimate eve of the tournament, when confronted with the seeming absurdity of the possibility that a novice with a mere two years of experience at the game could systematically defeat players' whose whole lives were devoted to its mastery, the protagonist comes to understand that his proficiency is merely a reflection of his experience with strategic games of all sorts. Given that, the Culture had intended all along to use him to discredit the brutality of the Azadian system by publicly giving the lie to the game's representation of social reality.

 

Enige mogelijke gedachtengang of link naar Hellas, Game of Disaster ontspruit hoogstens Lena's gedachte....

 

zo uit de NRC gecopieerd:

De Pop - Boleslaw Prus

Eindelijk is het Polse meesterwerk De pop uit 1879 voor een Nederlands publiek ontsloten. Op een wervelende manier laat deze roman het verval van het negentiende-eeuwse Polen zien, aan de hand van een obsessieve liefde.
Lees hier de recensie van Michel Krielaars.

Het verhaal van iemand anders - Anneliese Mackintosh

De dertig verhalen in Het verhaal van iemand anders, het debuut van de Britse schrijfster Anneliese Mackintosh (1982), draaien vrijwel allemaal om hetzelfde personage, Gretchen, ‘een meisje op wie je verliefd wordt of in wie je jezelf herkent’, zoals de uitgeverij op de achterflap opmerkt. Er is nog een derde mogelijkheid: dat je haar avonturen met gemengde gevoelens in je opneemt.
Lees hier de recensie van Rob van Essen

Hoogste zomer - Co Woudsma

Vrolijk is zijn nieuwe bundel Hoogste zomer niet, maar voor wie de diepte van de eenvoud wil zien valt er veel te beleven in de poëzie van Co Woudsma. Ergens verbergt zich een geheim. Maar waar?
Lees hier de recensie van Arie van den Berg

Chasing the Scream - Johann Hari

Drugsverslaafden in Arizona worden in een strafkamp aan elkaar geketend terwijl ze een T-shirt dragen met I was a drug addict. De War on Drugs duurt nu al ruim honderd jaar en blijkt zinloos.
Lees hier de recensie van Juurd Eijsvoogel

De geest van het Oude Loo - Han van Bree

Lange tijd was het beeld van de Greet-Hofmans-affaire dat koningin Juliana ontoerekeningsvatbaar was en dat prins Bernhard haar weer bij haar positieven bracht. Een sprookje, aldus een nieuwe studie.
Lees hier de recensie van Jos Palm

Veilige gebieden - Joris Voorhoeve

Sinds het drama van Sebrenica beweegt het nationale nagevoel over de ramp zich tussen schuld en slapte. Nu is er nieuwe hoop voor het zelfrespect: de grote machten hebben ons laten zitten.
Lees hier de recensie van Marc Chavannes

VERDER

Interview met Emmanuel Carrère
- Eerste zomercolumn Arjen Fortuin, waarvoor hij boeken leest die al minstens 20 jaar ongelezen in zijn kast staan. Deze week Time’s Arrow (1991) van Martin Amis.

http://www.nrc.nl/boeken/2015/07/03/zomereditie-1-deze-6-boeken-worden-vandaag-besproken-in-nrc-boeken/