Meer lezen is goed voor U

Boeken, ''Sla de armen dood''; Rushdie's 1001-verhalen

In afwachting van boek 20 hier een alternatieve lijst van boeken, door schrijver/blogger Ann Gordon: “I'm a freelance writer and editor from London. My first book, 'Reading the World' or 'The World Between Two Covers', as it's known in the US, was published in 2015. It was inspired by my year-long journey through a book from every country in the world, which I recorded on this blog”

 

Ze stelde een boekenlijst op, wil je weten welke boeken zij koos? http://ayearofreadingtheworld.com/thelist/

 

Ondertussen kwam in Duitsland een verstorend boek op de markt van Shumona Sinha ‘’Sla de armen dood’’ (= de titel verwijst naar een gedicht van Baudelaire).Haar 2e roman uit 2011, die thans in het Duits is vertaald. In dit briljant geschreven stuk proza – aldus de recensies – beschrijft Sinha, die 1973 in Calcutta werd geboren, en sinds 2001 in Parijs leeft, het verwaterde schouwspel op het bureau voor toewijzing van asiel; waarbij asielzoekers treffen op vermoeide ambtenaren en negatievelingen. De vertelster – het boek is in Ik-vorm geschreven – zelf als vertaalsters werkend bij zo’n bureau -  vertelt van verhoren bij de politie en de eindeloze kolonne van mannen die asielaanvragers tegenover zich zien in de strijd om de begeerde status. Zij wil alleen nog maar vluchten, weg van deze situatie die uit een eindeloze klaagzang, dreigementen en beledigingen en bureaucratische papierwinkel bestaat, omdat ze niet langer in de gezichten van de ontmoedigden kan kijken.

 

Het is vooral ten tijde van de hysterische debatten nu over de vluchtelingensituatie, waarbij globalisatie voor uitdagingen wordt gesteld, provocerend en verontrustend, hoe open Sinha de eeuwige terugkeer van steeds hetzelfde aan de kaak stelt: voor de partijen voor en achter het bureau is er geen gemeenschappelijkheid, tot op die van het gedeelde moment. Een extreem existentiële kloof; voor de een gaat het om alles, voor de ander alleen daarom, de regels te volgen en cijfers te produceren voor de statistiek. Een ‘’leugenfabriek’’ noemt de schrijfster haar werkplek; ze weet, dat in het gevecht om overleven de eerlijkheid een luxe is. Daarom is het asielbureau een verzamelplaats van sprookjes en idiote uitvindingen. Degene, die asiel aanvraagt, overtreft de verhalen van voorgangers, waarin van terroristische bedreigingen, vervolging, verkrachting vertelt wordt. Maar…wat is waarheid? Wat is bedacht? En…is dat überhaupt belangrijk? Ze doet verslag van lachbuien, die de ambtenaren, ook zij als vertaalster, soms moesten onderdrukken, en van de uien, die asielaanvragers in hun zakken dragen; tranen voor de toekomst in het geloofde, rijke land.

 

De mensontwaardigende situatie is, ook na omzetting van diverse politieke concepten, onoplosbaar; ‘’Sla de armen dood’’ is daarmee verworden tot een onmogelijk, niet uit te houden asielsysteem, waarbij ambtenaren privileges en een functionerend stabiel landsconstruct met sociale diensten moeten verdedigen tegen diegenen, die op zoek zijn naar een beter leven. Afwijzing, om maar aan de regels te voldoen? Een boek, geschreven in een veel te fraaie taal om te vertellen over de misselijkmakende werkelijkheid. Na publicatie van het boek in Frankrijk werd ze ontslagen.

Naschrift Lena: te ongemakkelijke waarheid en vooral te duidelijk voorbeeld van menselijk en politiek falen, niet alleen in Frankrijk; noemen we dat democratie en het open Westen? Is het werkelijk aan ons, om dan nog over mensenrechten te praten in andere landen? 

 

Ondertussen is Salman Rushdie's boek binnen; het 1001-verhalen boek pakte me vanaf de 1e bladzijde; vandaar, beste lezer, dat de website content deze keer pas vrijdagmorgen erop staat, in plaats van donderdagavond....