Medisch, gezondheid en milieu

DuPont; hormoon-verstoorders en relatie-les

Al jaaaaren weten we, dat de blootstelling aan hormoon verstorende chemische stoffen – o.a. in coating voor de binnenkant van blik, of in plastic flessen etc. schadelijk is. De Uni Utrecht becijferde de kosten van deze blootstelling binnen de EU  tussen de 46 – 288 MILJARD Euro. Dit zijn dus ‘’gezondheidskosten’’. Van gezondheid geen sprake, want die hormoon-verstoorders, zoals o.a. Bisfenol A – tref je aan in cosmetica, voeding, kunststoffen en bestrijdingsmiddelen. Ingrijpen dus, luidt de zoveelste roep om actie. Vergeefs…..Ondanks dat je hiermee giga kunt besparen. Maar da’s niet sexy. Ruim 80 aandoeningen worden in verband gebracht met deze groep van enkele honderden stoffen, die afhankelijk van de dosis, effect hebben op de hormoonhuishouding. Dat kan al in een vroeg stadium (bij een foetus of jong kind), en het is zeer divers; onvruchtbaarheid, teelbalkanker, obesitas, diabetes, ADHD en verlies van IQ om maar een paar te noemen. Deels zijn stoffen al verboden of worden ze thans ‘’uit gefaseerd’’, zoals dioxines, DDT en PCB’s, gebromeerde vlamvertragers etc. Weekmakers, Bisfenol A worden nog altijd op grote schaal geproduceerd/verwerkt. Bij de berekening plaatsen de onderzoekers een kleine kanttekening: het is niet helemaal zeker, in welke mate de blootstelling aan een stof verantwoordelijk is aan de ziekte. Nou ja, stop dan maar, kun je alles weg bagatelliseren, toch?

En de discussie hierover is – dat is wel helder – een hele felle; want het gaat om economische belangen. Geen producent, die zo maar zonder slag of stoot zijn winstgevende product wil stopzetten, nietwaar? Ach, we willen het gewoon niet weten. Denk aan DuPont/Dordrecht met haar teflonfabriek, waar de fluorkoolstof PFOA gezondheidsschade heeft toegebracht aan werknemers en omwonenden. Het RIVM wist het ruim 25 jaar, maar DuPont kon gewoon doorgaan. Oh ja, wat die onderzoekers wel bijna exact konden uitrekenen? Het verlies van IQ als gevolg van blootstelling aan hormoon verstorende stoffen in de prenatale fase kost de samenleving 32 – 184 miljard. Per jaar. In Euro. Want een lager IQ betekent in de westerse samenleving, dat de maatschappelijke prestaties dalen en dus het inkomen daalt. Tja.

 

Ik snap het niet meer. Op EenVandaag zie ik, dat de CU pleit voor vergoeding van relatietherapie. Want 1 op de 3 stellen gaat scheiden. Veeeeeels te veel, dus. Vooral ook in Vinex wijken. Jong, kindje, en dus stress, en dat is killing voor de relatie…..Dus moet er relatie les komen. Voor stellen. Om ellende te voorkomen. Natuurlijk betaald door de overheid. Gaat het nog? Laat de overheid zich bemoeien met fatsoenlijke zorg en ondersteuning van mensen, maar om nou dit te gaan promoten? Met als argument dat echtscheidingen de gemeenschap geld kosten? Waar zijn ze mee bezig?

 

Nou, het RIVM moest er nog over nadenken; of ze een bloedtest zouden laten uitvoeren bij de bevolking rondom DuPont/Dordrecht (Teflonfabriek). DTwee omwonenden wilden daarop niet wachten en deden een test. En de uitslag was schrikbarend. Een veel hogere concentratie van de chemische stof C8 blijkt gevonden te zijn. Veel hoger dan de overheid voorspelde. De twee wonen al 32 jaar naast de fabriek, en hebben hierdoor aanzienlijke gezondheidsrisico’s opgelopen door uitstoot van de fabriek. Duizenden anderen wonen eveneens vlakbij. Deskundigen vinden op basis van deze bevindingen een gedetailleerd en individueel bloedonderzoek gerechtvaardigd. Pas in 2013 werd C8 officieel als zeer gevaarlijk aangemerkt; jarenlang bleken bewoners blootgesteld aan deze stof. En bekend bij het RIVM, die meldt, dat in het ongunstigste geval de grenswaarde 25 jaar lang is overschreden. Pardon? Ze keken ernaar, en deden niks? Schade is niet uit te sluiten. Eventuele kanker ook niet. Maar hoe kan het nou? Hoezo toezicht? Hoezo verantwoordelijkheid? Chemours, die de DuPont locatie overnam, gaat nu alle werknemers op kosten van het bedrijf testen.  Een recente docu van EenVandaag toonde aan, dat vrouwen, die in de lycrafabriek werkten, ernstige zwangerschapsproblemen kregen (o.a. miskramen, baarmoederhalskanker, geboorteafwijkingen etc). Het programma sprak met 35 oud-medewerksters van de fabriek, allen bleken ze dit soort klachten te hebben (resp. gehad). De stof DMAC blijkt de boosdoener. Dit oplosmiddel wordt gebruikt voor productie van lycragaren, maar is schadelijk voor kind en voortplantingsorganen. DuPont zegt, nooit op de hoogte te zijn gebracht van gezondheidsklachten bij oud-medewerkers; maar het bevreemdt wel, dat ze op hun safety sheets beschermende maatregelen hadden beschreven, doch niet ingevoerd. Ook hier lag het RIVM jarenlang te suffen. Ongelofelijk.