Medisch, gezondheid en milieu

Dure zorg? Schone motoren, het roer moet om

Hoezo, dure gezondheidszorg???? Edith heeft bepaald, dat vrouwen nu tot 50 jaar voor een – uit het basispakket betaalde – ivf behandeling in aanmerking komen. Was 43 jaar. Dat dit de ‘’keuzemogelijkheden voor vrouwen/stellen vergroot om hun kinderwens te vervullen’’ heeft vlg. mij niks met een basisverzekering te maken. Eigen keus = zelf betalen of bijverzekeren. En comazuip-poli-hulp? Ook bij de veroorzaker of zijn/haar familie declareren. En waarom wordt niet gezamenlijk binnen de EU een aankoopbeleid voor medicijnen afgesproken, in plaats van landelijk? En waarom kunnen ziekenhuizen voor sommige behandelingen een ‘’eigen’’ prijs bepalen voor diensten die sowieso ingekocht worden? Het systeem, dat de verzekeraar kijkt naar het hele plaatje en afspraken maakt over het jaarbudget van een ziekenhuis, is de oorzaak. Want niet alle tarieven worden tussen verzekeraars en ZH onderhandeld. Foute boel. Die verzekeraar die op de medische stoel zit.

 

Erfelijk belaste vrouwen zijn bang om ook borstkanker te krijgen, maar mogelijk nog meer vrezen zij de behandeling met chemo, dan de diagnose zelf. Want er is veel bekend over nare bijwerkingen. Deels kunnen cytostatica levens redden, maar niet bij iedereen. De zoektocht naar bio-markers, die kunnen uitvinden, hoe groot de waarschijnlijkheid van een terugval na een behandeling optreedt, is ook al belangrijk om overbehandeling te voorkomen. Een van de opties is om de genetische activiteit van de tumor te meten, om zo inzicht te krijgen in de ‘’agressiviteit’’ van de tumor.

Het NL Kankerinstituut in A’dam is hiermee bezig, en zij ontdekten 70 genen, die een terugval kunnen beïnvloeden. Hun gen-expressie-test MammaPrint gaat nu in een grote EU-studie met de naam MINDACT verder onderzocht worden. Het kan een bijdrage leveren in het besluit, om wel/geen chemo te willen. Maar biedt daarmee nog niet 100% veiligheid. In het New England Journal of Medicine blijkt het onderzoek van de test hoopvol.  Maar ‘’verwachtingscijfers’’ zijn niet alleen voor de patiënte, maar ook voor artsen maar moeilijk te achterhalen, aldus Hunter van de Harvard Chan School of Public Health/Boston.

Feit is wel, dat het risico van ziek worden en de successen van een therapie door de enorme kennistoename steeds vaker op deze wijze worden afgegeven. Belangrijk is, dat arts en patiënt deze methodieken en de interpretatie goed leren begrijpen. Belangrijk wordt ook, om het totale genoom van een tumor in kaart te brengen, zodat mogelijke aanvalsstrategieën bedacht kunnen worden. En dan zou wel eens kunnen blijken, dat het niet uitmaakt, waar de tumor woekert, maar dat onafhankelijk daarvan mogelijk identieke ‘’zwakke plekken’’ bestaan. Een analyse van het kanker-genoom kost in de VS ca. 10.000. Is duur, maar altijd nog goedkoper dan een chemotherapie van 15 – 20.000.

 

Denk je, dat het voor het klimaat goed is, dat benzine/dieselmotoren vervangen worden door schonere processen? Maar dan moeten de randvoorwaarden wel deugen, anders slaat de winst om in verlies, waaronder het milieu meer lijdt dan profiteert. Elektro-auto dus? Ho nou, waarschuwen autoproducenten; want de productiekosten vergen 70% meer energie dan voor een ‘’conventionele’’ auto. En daarnaast is er nog het recyclingprobleem: de accu’s kunnen nog niet ‘’gewoon’’ gerecycled worden. Dat moet dus anders. Daarnaast is het risico van grondstof-afhankelijkheid steeds hoger aan het worden, omdat m.n. Europese autobedrijven grondstoffen zoals neodym, dysprosium, samarium en kobalt uit andere landen gehaald moeten worden. En dan hebben we ook nog het risico, dat de stroomnetten door de wijdverbreide inzet aan hun maximumcapaciteit kunnen komen. Snelladers m.n. ‘’vreten’’ in een korte tijd enorm veel stroom. Meer wind-, solar- en biomassa-energie zal geproduceerd moeten worden. En dan heb ik het nog niet over luchtvervuiling, verschuiving van uitstoot etc. Kortom, zo ‘’simpel’’ als vervanging van diesel/benzineauto’s lijkt, is het niet echt.

 

Joop Braakhekke kiest voor een experimentele behandelmethodiek tegen zijn alvleesklier (pancreas) kanker, de zogenaamde dendritische celtherapie. Meer weten? http://kanker-actueel.nl/waar-in-europa-wordt-nog-meer-dendritische-celtherapie-gegeven.html . Nieuwe, veelbelovende supertherapie of toch weer een die meer belooft dan waarmaakt? Zie o.a. http://www.thelancet.com/journals/lanonc/article/PIIS1470-2045(13)70585-0/abstract en http://www.dendriticcellresearch.com/success_stories  Critici vind je evenzeer als ‘’gelovers’’. Het is bijzonder lastig om objectief te zoeken naar informatie; immers, als je aan kanker lijdt, wil je maar 1 ding; genezen. Helaas zijn er voldoende kwakzalvers, zinloze therapieën en scrupuleuze ondernemers, die van je angst en je ziekte willen profiteren. En degene met geld heeft dan net even iets meer toegang tot nieuwe behandelingen/nieuwe inzichten. Ik ga weer eens induiken in de nieuwste inzichten over kankerbehandelingen.

 

De gezondheidszorg – niet alleen in de VS – is niet in staat, om de obesitas-epidemie echt aan te pakken. Natuurlijk zijn er boosdoeners; te veel suiker, vet, junkfood, frisdrank, bewerkt voedsel, grote porties, weinig bewegen etc. Er is veel zorg hierom, maar te weinig gecoördineerde aanpak. Dus moet de gezondheidszorg op de schop. Er is vanuit verzekeringen te weinig geld voor artsen, klinieken om zich op preventie/controle van obesitas te richten. Huisartsen worden onderbetaald en hebben onvoldoende tijd voor preventie. Specialisten zijn vaak nauwelijks op de hoogte van richtlijnen voor behandeling. Omdat m.n. medische opleidingen artsen onvoldoende leren over voeding, bewegen, psychologie en voedselmarketing. De opleiding is gericht op genezen, niet op het voorkomen van ziektes. Preventie moet voorrang krijgen in de gezondheidszorg. Mee eens!

 

Veel leverpatiënten hebben last van vaak onterechte verwijten over ‘’je drinkt teveel’’. Blijkt uit een onderzoek van de NLV en MLD-Stichting. 51% denkt, dat leverziekten het gevolg zijn van teveel alcohol. Specialisten melden, dat hooguit 20% alcohol-gerelateerd is, maar meestal heeft de aandoening helemaal niets te maken met alcohol. Maar ondanks voorlichting blijkt dit vooroordeel nog niet verdwenen. En daar moet wat aan gebeuren. Ook door artsen zelf.